Μέσα στον Αύγουστο εκδόθηκε η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου (ασφαλιστικών μέτρων), στην υπόθεση των απολυμένων της Ε.Ρ.Α. Ηρακλείου, με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση αναστολής του Ελληνικού Δημοσίου με την αιτιολογία ότι δεν υφίσταται κίνδυνος. Η έκδοση της απόφασης προφανώς μας ικανοποιεί, καθώς βάζει τα πράγματα στη θέση τους, και δικαιώνει τους απολυμένους, οι οποίοι επί τόσους μήνες συνεχίζουν άνεργοι τον αγώνα τους. Η έκδοση της απόφασης δεν λύνει βέβαια το φλέγον ερώτημα πότε θα λάβουν οι εργαζόμενοι τα ποσά που επιδίκασε το Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Γιατί η κυβέρνηση των εμπόρων μπορεί να "πανηγυρίζει" για το δήθεν "πρωτογενές πλεόνασμα" των 2,5 δις για το α' εξάμηνο του 2014, το (ανύπαρκτο στην πραγματικότητα) "πλεόνασμα" το δημιουργεί και το φυλάσσει για τους δανειστές μας, και όχι για τον ελληνικό λαό.
Σάββατο 30 Αυγούστου 2014
Σάββατο 9 Αυγούστου 2014
Ο ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
Έρμαν Έσσε: ο άνθρωπος που ήθελε να γίνει «ποιητής ή τίποτα απολύτως» - Έφυγε σαν σήμερα το 1962.
«…Γιατί εκείνο που πάντα σιχαινόμουν και περιφρονούσα και καταριόμουν περισσότερο από καθετί άλλο ήταν αυτή η αυτάρεσκη ικανοποίηση, αυτή η λατρεία της ανούσιας υγείας και καλοπέρασης, αυτή η προσεχτικά διατηρημένη αισιοδοξία της μεσαίας τάξης, αυτής της παχουλής και βολεμένης κλώσας της μετριότητας…
Ο μικροαστός, από την άλλη μεριά, εκείνο που λογαριάζει πιο πολύ απ’ όλα είναι το εγώ του (όσο στοιχειώδες κι αν είναι). Έτσι, θυσιάζοντας την ένταση των αισθημάτων, πετυχαίνει την αυτοσυντήρηση και την ασφάλειά του. Εκείνο που κερδίζει είναι μια εφησυχασμένη συνείδηση… όπως προτιμάει την άνεση αντί για την ηδονή, το βόλεμα αντί για την ελευθερία και μια ήπια θερμοκρασία αντί για κείνη τη θανάσιμη εσωτερική φλόγα. Ο αστός, συνακόλουθα, είναι από τη φύση του ένα πλάσμα με αδύναμες παρορμήσεις, φοβισμένο, ανίκανο να εκδηλωθεί ελεύθερα και ευκολοκυβέρνητο….
Είναι φανερό πως αυτό το αδύναμο και φοβισμένο πλάσμα, όποιος κι αν είναι ο αριθμός του στη γη, δεν μπορεί να αυτοκυβερνηθεί και, με τις ιδιότητες που διαθέτει, δεν μπορεί να παίξει άλλο ρόλο σ’ αυτό τον κόσμο παρά το ρόλο της αγέλης των προβάτων ανάμεσα σε λύκους που τριγυρνούν ελεύθεροι.
Κι όμως, βλέπουμε ότι σε εποχές που επικρατούν ισχυρές ηγετικές φυσιογνωμίες ο αστός προσχωρεί αμέσως σ’ αυτές, ποτέ δε χρεωκοπεί – πραγματικά, υπάρχουν εποχές που φαίνεται ακόμα και να κυβερνά τον κόσμο. Πως γίνεται αυτό? Ούτε ο αριθμός της αγέλης, ούτε οι αρετές του, ούτε ο κοινός νους, ούτε η οργάνωση δε θα μπορούσαν να σώσουν αυτό το πλάσμα από τον αφανισμό. Κανένα γιατρικό στον κόσμο δεν μπορεί να κρατήσει ζωντανό ένα παλμό που απ’ την αρχή ήταν τόσο αδύναμος. Παρόλα αυτά, ο αστός ζει κι ευδοκιμεί.
Γιατί?
Η απάντηση είναι: επειδή υπάρχουν οι Λύκοι της Στέπας και χάρη σ’ αυτούς.
Στην ουσία, η αστική τάξη με κανένα τρόπο δεν αντλεί τη ζωντανή της δύναμη από τις ιδιότητες των κανονικών μελών της, αλλά τη χρωστάει στα πολυάριθμα «εξωταξικά» στοιχεία της που, χάρη στην άπειρη ελαστικότητα των ιδανικών της, μπορεί και αγκαλιάζει. Πραγματικά, υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός από ισχυρές και άγριες φύσεις που μοιράζονται τη ζωή του κοπαδιού….»
Έρμαν Έσσε - «Ο λύκος της στέπας»
«…Γιατί εκείνο που πάντα σιχαινόμουν και περιφρονούσα και καταριόμουν περισσότερο από καθετί άλλο ήταν αυτή η αυτάρεσκη ικανοποίηση, αυτή η λατρεία της ανούσιας υγείας και καλοπέρασης, αυτή η προσεχτικά διατηρημένη αισιοδοξία της μεσαίας τάξης, αυτής της παχουλής και βολεμένης κλώσας της μετριότητας…
Ο μικροαστός, από την άλλη μεριά, εκείνο που λογαριάζει πιο πολύ απ’ όλα είναι το εγώ του (όσο στοιχειώδες κι αν είναι). Έτσι, θυσιάζοντας την ένταση των αισθημάτων, πετυχαίνει την αυτοσυντήρηση και την ασφάλειά του. Εκείνο που κερδίζει είναι μια εφησυχασμένη συνείδηση… όπως προτιμάει την άνεση αντί για την ηδονή, το βόλεμα αντί για την ελευθερία και μια ήπια θερμοκρασία αντί για κείνη τη θανάσιμη εσωτερική φλόγα. Ο αστός, συνακόλουθα, είναι από τη φύση του ένα πλάσμα με αδύναμες παρορμήσεις, φοβισμένο, ανίκανο να εκδηλωθεί ελεύθερα και ευκολοκυβέρνητο….
Είναι φανερό πως αυτό το αδύναμο και φοβισμένο πλάσμα, όποιος κι αν είναι ο αριθμός του στη γη, δεν μπορεί να αυτοκυβερνηθεί και, με τις ιδιότητες που διαθέτει, δεν μπορεί να παίξει άλλο ρόλο σ’ αυτό τον κόσμο παρά το ρόλο της αγέλης των προβάτων ανάμεσα σε λύκους που τριγυρνούν ελεύθεροι.
Κι όμως, βλέπουμε ότι σε εποχές που επικρατούν ισχυρές ηγετικές φυσιογνωμίες ο αστός προσχωρεί αμέσως σ’ αυτές, ποτέ δε χρεωκοπεί – πραγματικά, υπάρχουν εποχές που φαίνεται ακόμα και να κυβερνά τον κόσμο. Πως γίνεται αυτό? Ούτε ο αριθμός της αγέλης, ούτε οι αρετές του, ούτε ο κοινός νους, ούτε η οργάνωση δε θα μπορούσαν να σώσουν αυτό το πλάσμα από τον αφανισμό. Κανένα γιατρικό στον κόσμο δεν μπορεί να κρατήσει ζωντανό ένα παλμό που απ’ την αρχή ήταν τόσο αδύναμος. Παρόλα αυτά, ο αστός ζει κι ευδοκιμεί.
Γιατί?
Η απάντηση είναι: επειδή υπάρχουν οι Λύκοι της Στέπας και χάρη σ’ αυτούς.
Στην ουσία, η αστική τάξη με κανένα τρόπο δεν αντλεί τη ζωντανή της δύναμη από τις ιδιότητες των κανονικών μελών της, αλλά τη χρωστάει στα πολυάριθμα «εξωταξικά» στοιχεία της που, χάρη στην άπειρη ελαστικότητα των ιδανικών της, μπορεί και αγκαλιάζει. Πραγματικά, υπάρχει ένας πολύ μεγάλος αριθμός από ισχυρές και άγριες φύσεις που μοιράζονται τη ζωή του κοπαδιού….»
Έρμαν Έσσε - «Ο λύκος της στέπας»
"Η ΒΙΑ ΤΙΝΟΣ ?"
«Η βία τίνος;»
Του Emiliano Zapata - ένα από τα πιο σημαντικά κείμενά του, όπου με τρόπο αφοπλιστικό μιλάει για τη βία που κανείς δεν κατονομάζει ως τέτοια: τη βία του κράτους, των αφεντικών και της φτώχιας. Τη βία που οι «ευγενείς» καπιταλιστές ουδέποτε καταδικάζουν. Τη βία τη νόμιμη και θεσμοθετημένη. Τη βία των ισχυρών. Λόγος οξύς και δυνατός, από άνθρωπο που δεν γνώριζε από καπιταλιστικά «στρογγυλέματα» και δεν φοβόταν την αλήθεια.
«Δεν είναι αναγκαίο να μου πείτε πως η βία γεννά βία. Εμείς, ο λαός, το έχουμε μάθει πολύ πριν από σας, κι απ’ τη μεριά μου το κατάλαβα πριν δέκα χρόνια. Όταν κανείς δεν κατέβηκε από την Ουάσινγκτον για να πει στον Ντίαζ [Porfirio Díaz] πως, αφού άφηνε τους αγρότες να ζουν με χόρτα, θα μπορούσε να προκληθεί βία• ή, αφού πυροβολούσε αυτούς που ζητούσαν λίγες πένες παραπάνω τη βδομάδα, θα προκληθεί βία• ή, αφού έθρεφε τις ψείρες με φυλακισμένους, εδώ και δεκαετίες, σίγουρα θα προκληθεί βία.
Τώρα, όταν βλέπετε τους εργάτες με τα Ουίντσεστερ στα χέρια, βιάζεστε να εξηγήσετε σε μας, τους αμόρφωτους ανθρώπους, πως αυτό θα προκαλέσει μόνο περισσότερη βία και λέτε (και το γνωρίζω) ότι η Ιστορία αποδεικνύει πως έχετε δίκιο. Το μόνο που θα ήθελα να ξέρω είναι πού θα βρισκόμασταν εάν πετούσαμε τα όπλα μας και στεκόμασταν εκεί έξω βγάζοντας το καπέλο μας υποκλινόμενοι στους τσιφλικάδες και στους αξιωματικούς, όπως κάναμε πριν την επανάσταση. Οι φίλοι μου μπορούν να απαντήσουν για τον εαυτό τους – όσο για μένα, ξέρουμε καλά κι εσείς κι εγώ πού θα βρισκόμουν: τρία μέτρα κάτω από το χώμα αφού θα ‘χα χορέψει στην κρεμάλα.
Γνωρίζετε επίσης πως όσοι βρίσκονται εδώ δεν έχουν παρά να σταματήσουν να μάχονται για να καταλήξουν να ταΐζουν τα σκουλήκια στον τάφο ή τις ψείρες στα κελιά ή, στην καλύτερη, να επιστρέψουν στη σκλαβιά. Η σκέψη αυτή, μερικές φορές, τους κάνει πιο άγριους από την πραγματική τους φύση, αλλά δεν είναι βάρβαροι όπως νομίζετε. Ξέρω πως, όταν έρχεστε εδώ με τις κάμερες, με χαιρετάτε σαν να είμαι ο πρόεδρος και με φωνάζετε στρατηγό σύμφωνα με το βαθμό μου. Όταν όμως είστε στη Νέα Υόρκη, στα γραφεία σας, με τα ποτά και τις γυναίκες σας, τότε γράφετε για να πείτε στον κόσμο πως είμαι ο πιο άγριος βάρβαρος απ’ όλους. Έτσι δεν είναι; Αλλά δεν είμαι τόσο χαζός όσο νομίζετε, και ξέρω καλά, όπως αν είχα σπουδάσει Ιστορία, πως η μάχη προκαλεί μάχη και το αίμα προκαλεί αίμα.
Μου λέτε πως ο πρόεδρος Ουίλσον [Thomas Woodrow Wilson] αποδοκιμάζει τη βία, αλλά δεν είμαι τόσο ανόητος ώστε να ρωτήσω αν, τότε, ο στρατηγός Πέρσινγκ [John J. Pershing] πήγε να δουλέψει στα χωράφια. Καταλαβαίνω καλύτερα απ’ αυτόν τον Ουίλσον τη ματαιότητα της βίας, γιατί μαστιγώθηκα και είδα τα αδέρφια μου να λιμοκτονούν και να πυροβολούνται όταν αυτός ζούσε σ’ ένα μεγάλο σπίτι με υπηρέτες και μάθαινε πως είναι χριστιανός. Αν δεν τα γνώριζα αυτά ως παιδί, ίσως να είχα γίνει ένας τόσο τρανός εγκληματίας ώστε να μπω στον κρατικό στρατό και μέχρι τώρα να είχα γίνει ένας από τους στρατηγούς του Καρράνσα [Venustiano Carranza], στον οποίο κανείς δεν λέει πως η βία είναι ανήθικη.
Αρκετά. Το ξέρουμε πως η βία γεννά βία• αυτό που θα ‘θελα να μάθω είναι πώς η ειρήνη θα μπορούσε να φέρει ειρήνη. Κατά τη γνώμη μου, πιστεύω πως μόνο όταν δεν θα υπάρχουν δούλοι και αφέντες, όταν κανείς δεν θα υπακούει στις εντολές και στα διατάγματα που εκδίδουν οι κυβερνήσεις και οι εκκλησίες, όταν όσοι επιθυμούν γη και ελευθερία μπορούν να την έχουν και όταν όλοι όσοι θέλουν να καταπιέσουν δεν έχουν όπλα, τότε και μόνο τότε η ειρήνη θα φέρει ειρήνη.»
Του Emiliano Zapata - ένα από τα πιο σημαντικά κείμενά του, όπου με τρόπο αφοπλιστικό μιλάει για τη βία που κανείς δεν κατονομάζει ως τέτοια: τη βία του κράτους, των αφεντικών και της φτώχιας. Τη βία που οι «ευγενείς» καπιταλιστές ουδέποτε καταδικάζουν. Τη βία τη νόμιμη και θεσμοθετημένη. Τη βία των ισχυρών. Λόγος οξύς και δυνατός, από άνθρωπο που δεν γνώριζε από καπιταλιστικά «στρογγυλέματα» και δεν φοβόταν την αλήθεια.
«Δεν είναι αναγκαίο να μου πείτε πως η βία γεννά βία. Εμείς, ο λαός, το έχουμε μάθει πολύ πριν από σας, κι απ’ τη μεριά μου το κατάλαβα πριν δέκα χρόνια. Όταν κανείς δεν κατέβηκε από την Ουάσινγκτον για να πει στον Ντίαζ [Porfirio Díaz] πως, αφού άφηνε τους αγρότες να ζουν με χόρτα, θα μπορούσε να προκληθεί βία• ή, αφού πυροβολούσε αυτούς που ζητούσαν λίγες πένες παραπάνω τη βδομάδα, θα προκληθεί βία• ή, αφού έθρεφε τις ψείρες με φυλακισμένους, εδώ και δεκαετίες, σίγουρα θα προκληθεί βία.
Τώρα, όταν βλέπετε τους εργάτες με τα Ουίντσεστερ στα χέρια, βιάζεστε να εξηγήσετε σε μας, τους αμόρφωτους ανθρώπους, πως αυτό θα προκαλέσει μόνο περισσότερη βία και λέτε (και το γνωρίζω) ότι η Ιστορία αποδεικνύει πως έχετε δίκιο. Το μόνο που θα ήθελα να ξέρω είναι πού θα βρισκόμασταν εάν πετούσαμε τα όπλα μας και στεκόμασταν εκεί έξω βγάζοντας το καπέλο μας υποκλινόμενοι στους τσιφλικάδες και στους αξιωματικούς, όπως κάναμε πριν την επανάσταση. Οι φίλοι μου μπορούν να απαντήσουν για τον εαυτό τους – όσο για μένα, ξέρουμε καλά κι εσείς κι εγώ πού θα βρισκόμουν: τρία μέτρα κάτω από το χώμα αφού θα ‘χα χορέψει στην κρεμάλα.
Γνωρίζετε επίσης πως όσοι βρίσκονται εδώ δεν έχουν παρά να σταματήσουν να μάχονται για να καταλήξουν να ταΐζουν τα σκουλήκια στον τάφο ή τις ψείρες στα κελιά ή, στην καλύτερη, να επιστρέψουν στη σκλαβιά. Η σκέψη αυτή, μερικές φορές, τους κάνει πιο άγριους από την πραγματική τους φύση, αλλά δεν είναι βάρβαροι όπως νομίζετε. Ξέρω πως, όταν έρχεστε εδώ με τις κάμερες, με χαιρετάτε σαν να είμαι ο πρόεδρος και με φωνάζετε στρατηγό σύμφωνα με το βαθμό μου. Όταν όμως είστε στη Νέα Υόρκη, στα γραφεία σας, με τα ποτά και τις γυναίκες σας, τότε γράφετε για να πείτε στον κόσμο πως είμαι ο πιο άγριος βάρβαρος απ’ όλους. Έτσι δεν είναι; Αλλά δεν είμαι τόσο χαζός όσο νομίζετε, και ξέρω καλά, όπως αν είχα σπουδάσει Ιστορία, πως η μάχη προκαλεί μάχη και το αίμα προκαλεί αίμα.
Μου λέτε πως ο πρόεδρος Ουίλσον [Thomas Woodrow Wilson] αποδοκιμάζει τη βία, αλλά δεν είμαι τόσο ανόητος ώστε να ρωτήσω αν, τότε, ο στρατηγός Πέρσινγκ [John J. Pershing] πήγε να δουλέψει στα χωράφια. Καταλαβαίνω καλύτερα απ’ αυτόν τον Ουίλσον τη ματαιότητα της βίας, γιατί μαστιγώθηκα και είδα τα αδέρφια μου να λιμοκτονούν και να πυροβολούνται όταν αυτός ζούσε σ’ ένα μεγάλο σπίτι με υπηρέτες και μάθαινε πως είναι χριστιανός. Αν δεν τα γνώριζα αυτά ως παιδί, ίσως να είχα γίνει ένας τόσο τρανός εγκληματίας ώστε να μπω στον κρατικό στρατό και μέχρι τώρα να είχα γίνει ένας από τους στρατηγούς του Καρράνσα [Venustiano Carranza], στον οποίο κανείς δεν λέει πως η βία είναι ανήθικη.
Αρκετά. Το ξέρουμε πως η βία γεννά βία• αυτό που θα ‘θελα να μάθω είναι πώς η ειρήνη θα μπορούσε να φέρει ειρήνη. Κατά τη γνώμη μου, πιστεύω πως μόνο όταν δεν θα υπάρχουν δούλοι και αφέντες, όταν κανείς δεν θα υπακούει στις εντολές και στα διατάγματα που εκδίδουν οι κυβερνήσεις και οι εκκλησίες, όταν όσοι επιθυμούν γη και ελευθερία μπορούν να την έχουν και όταν όλοι όσοι θέλουν να καταπιέσουν δεν έχουν όπλα, τότε και μόνο τότε η ειρήνη θα φέρει ειρήνη.»
Τετάρτη 6 Αυγούστου 2014
ΕΦΥΓΕ ΣΗΜΕΡΑ Ο ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ
"...Θα ‘ναι φριχτό να φύγουμε έτσι, δίχως
μια πίστη, έναν αγώνα, μια κραυγή
-άνθρωποι που πεθάναν δίχως μια αμυχή,
άνθρωποι που “διελύθησαν ησύχως….'"
μια πίστη, έναν αγώνα, μια κραυγή
-άνθρωποι που πεθάναν δίχως μια αμυχή,
άνθρωποι που “διελύθησαν ησύχως….'"
O ποιητής της μεταπολεμικής γενιάς Βύρων Λεοντάρης έφυγε από τη ζωή σήμερα. Ας μείνει καλά χαραγμένος στο μυαλό και την καρδιά μας, ο στίχος του:
"Μέγα κακό είναι ν’αρνηθείς τ’ ανάστημά σου."
Δευτέρα 4 Αυγούστου 2014
ΘΑ ΣΩΣΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ
Ζούμε το σοκ και δέος και ο θυμός μας κατακλύζει όλους. Καταδικάστε τη βλακεία, την αδιαφορία, την ηθελημένη άγνοια. Αλλά, ότι είμαστε τελειωμένοι, ανθρωπάκια ανίκανα να πάρουμε τη μοίρα μας στα χέρια μας, μην το κάνετε άποψη. Γιατί οι "τελειωμένοι" είναι άξιοι μόνο για "σωτήρες". Γιατί οι "τελειωμένοι" και απελπισμένοι, είναι το πιο γόνιμο έδαφος του φασισμού. Γιατί κάποτε η ανθρωπότητα το ξανάζησε αυτό.
Όχι, δεν είμαστε τελειωμένοι. Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται. Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται, δρουν, προσπαθούν, ελπίζουν. Όχι, δεν είμαστε λίγοι και θα γίνουμε πιο πολλοί. Όχι, δεν θα "πέσουμε" τόσο εύκολα. Όχι, αυτούς τους σωτήρες, δεν θα τους ξαναδούμε ποτέ μπροστά μας, γιατί θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε, πως με όλα μας τα λάθη, εμείς οι άνθρωποι - και μόνο εμείς και όλοι εμείς - θα φτιάξουμε τη "μοίρα" μας.
Όχι, δεν θέλουμε σωτήρες. Θα σώσουμε ο ένας τον άλλο. Εμείς. Όχι αυτοί.
Όχι, δεν είμαστε τελειωμένοι. Υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται. Υπάρχουν άνθρωποι που σκέφτονται, δρουν, προσπαθούν, ελπίζουν. Όχι, δεν είμαστε λίγοι και θα γίνουμε πιο πολλοί. Όχι, δεν θα "πέσουμε" τόσο εύκολα. Όχι, αυτούς τους σωτήρες, δεν θα τους ξαναδούμε ποτέ μπροστά μας, γιατί θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε, πως με όλα μας τα λάθη, εμείς οι άνθρωποι - και μόνο εμείς και όλοι εμείς - θα φτιάξουμε τη "μοίρα" μας.
Όχι, δεν θέλουμε σωτήρες. Θα σώσουμε ο ένας τον άλλο. Εμείς. Όχι αυτοί.
Κυριακή 3 Αυγούστου 2014
περί κανιβαλισμού
Κάποιου αρχικανίβαλου το παιδί έπεσε θύμα άλλων αρχικανιβάλων για μια ποσότητα ναρκωτικών. Ένα θύμα του αρχικανίβαλου είχε το πολιτικό θάρρος να δηλώσει αντίθετος στον κανιβαλισμό κατά του παιδιού του αρχικανιβάλου.
Το αφελέστατο ερώτημα και το θέμα του διαγωνισμού μας είναι αν:
(1) ο αρχικανίβαλος, γενόμενος ο ίδιος και η οικογένειά του θύμα των λοιπών αρχικανιβάλων, συναισθανθεί το επαίσχυντο της τακτικής του και συμμορφωθεί, ή
(2) εάν θα επιπέσει με μεγαλύτερη ορμή στα επόμενα θύματά του, αφού προηγουμένως διασώσει με τους τρόπους που εκείνος πολύ καλά γνωρίζει το τέκνο του από τη μανία των ομοίων του.
Είναι παράνομες οι επιθέσεις της Χαμάς με ρουκέτες; (σημαντικό νομικό άρθρο του Νόρμαν Φίνκελσταιν από την Εφημερίδα των Συντακτών)
Είναι παράνομες οι επιθέσεις της Χαμάς με ρουκέτες;
Γιος Εβραίων που επέζησαν από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και διαπρεπής διανοούμενος, ο Νόρμαν Φινκελστάιν είναι διάσημος για τις σχολαστικές αναλύσεις του των γεγονότων. Σφοδρός επικριτής των πολιτικών του Ισραήλ, οι θέσεις και τα βιβλία του, ιδίως το εικονοκλαστικό «Η Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος» (εκδόσεις Εικοστού.
Του Νόρμαν Φινκελστάιν
Στις
7 Ιουλίου 2014, το Ισραήλ εξαπέλυσε την επιχείρηση «Προστατευτική
Παρυφή». Οταν ξεκίνησε η χερσαία εισβολή στη Γάζα, στις 18 Ιουλίου, το
Ισραήλ είχε ήδη σκοτώσει 230 Παλαιστινίους, εκ των οποίων το 75% ήταν
άμαχοι και το 20% (48) ήταν παιδιά, είχε τραυματίσει περισσότερους από
1.700 και είχε καταστρέψει ή καταστήσει ακατοίκητα εκατοντάδες σπίτια,
αφήνοντας άστεγους περισσότερους από 10.000 πολίτες της Γάζας. Από την
άλλη, οι παλαιστινιακές ρουκέτες είχαν σκοτώσει έναν Ισραηλινό άμαχο,
είχαν τραυματίσει 18 και είχαν προκαλέσει ζημιές σε τρία σπίτια. Είναι
δύσκολο να φανταστούμε πιο δυσανάλογο απολογισμό.
Ωστόσο, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), στη νομική του ανάλυση δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αντιστρέψει αυτόν τον απολογισμό. Στα πρώτα δελτία Τύπου, το HRW διττά αποστασιοποιήθηκε από το να κάνει λόγο για ισραηλινά εγκλήματα πολέμου: πρώτα αμβλύνει το βάρος των ενοχοποιητικών στοιχείων -«φαίνεται», «πιθανόν», «μοιάζει», «ίσως». Δεύτερον, αντί για εγκλήματα πολέμου αναφέρεται σε ελαφρύτερες ή ασαφείς κατηγορίες -«συλλογική τιμωρία», «παραβίαση των νόμων του πολέμου», «μη σύννομες επιθέσεις».
«Οι παλαιστινιακές ρίψεις ρουκετών κατά του Ισραήλ μοιάζουν να γίνονται αδιακρίτως ή να στοχεύουν οικισμούς αμάχων, κάτι που αποτελεί έγκλημα πολέμου», τόνισε αντίθετα στο πρώτο του δελτίο το HRW. Αλλά είναι οι επιθέσεις με ρίψεις ρουκετών της Χαμάς (που χρησιμοποιείται σε αυτές τις ανακοινώσεις ως συνώνυμο όλων των παλαιστινιακών ένοπλων ομάδων) εγκλήματα πολέμου ή έστω παράνομες; Ο νόμος δεν είναι τόσο σαφής…
Η διεθνής νομοθεσία απαγορεύει σε μια κατοχική δύναμη να χρησιμοποιεί βία για να καταστείλει έναν αγώνα αυτοδιάθεσης, ενώ δεν απαγορεύει σε έναν λαό που αγωνίζεται για την αυτοδιάθεση να χρησιμοποιήσει βία. Το Διεθνές Δικαστήριο τόνισε το 2004 σε γνωμοδότησή του ότι οι Παλαιστίνιοι «έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση» και ότι «το Ισραήλ πρέπει να συμμορφωθεί με την υποχρέωσή του να σεβαστεί το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση». Κατά συνέπεια, το Ισραήλ δεν έχει νόμιμο δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία για να καταστείλει τον αγώνα των Παλαιστινίων για την αυτοδιάθεσή τους. Ούτε μπορεί το Ισραήλ να ισχυριστεί ότι, επειδή αυτός ο αγώνας για αυτοδιάθεση διεξάγεται στο πλαίσιο μιας κατοχής, έχει νόμιμο δικαίωμα ως κατοχική δύναμη να επιβάλλει την κατοχή για όσο περισσότερο μπορεί. Το 1971, το Διεθνές Δικαστήριο αποφάνθηκε πως η κατοχή της Ναμίμπια από τη Νότια Αφρική κατέστη παράνομη γιατί η τελευταία αρνήθηκε να προβεί σε καλόπιστες διαπραγματεύσεις για να τερματιστεί η κατοχή. Είναι πέραν αμφισβήτησης ότι το Ισραήλ έχει αποτύχει να διεξάγει καλής πίστης διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της κατοχής των Παλαιστινιακών εδαφών. Με βάση και την απόφαση για τη Ναμίμπια, η συνεχιζόμενη ισραηλινή κατοχή είναι παράνομη.
Μολονότι επικαλείται το δικαίωμά του στην άμυνα απέναντι στις ρουκέτες της Χαμάς, στην πραγματικότητα το Ισραήλ επικαλείται το δικαίωμά του να συνεχίσει την κατοχή. Αν το Ισραήλ έπαυε να χρησιμοποιεί βία για να καταστείλει τον αγώνα αυτοδιάθεσης, η κατοχή θα τελείωνε και θα σταματούσαν οι εκτοξεύσεις ρουκετών. (Αν τότε δεν σταματούσαν, βεβαίως και η νομική κατάσταση θα ήταν διαφορετική). Αν έδινε τέλος στην κατοχή, το Ισραήλ δεν θα χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει βία. Η μόνιμη επωδός ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να αμυνθεί, είναι μια παραπλανητική τακτική για να ρίξει στάχτη στα μάτια. Το πραγματικό ερώτημα είναι: Εχει το Ισραήλ το δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία για να διαιωνίζει μια παράνομη κατοχή; Η απάντηση είναι όχι.
Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι, ακόμη κι αν το Ισραήλ δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει βία για να καταστείλει τον αγώνα αυτοδιάθεσης των Παλαιστινίων, η πρακτική της Χαμάς να εκτοξεύει αδιακρίτως ρουκέτες και να στοχεύει Ισραηλινούς πολίτες δεν παύει να αποτελεί έγκλημα πολέμου.
Δεν είναι ωστόσο απολύτως σαφές τι συνιστά «όπλο που πλήττει αδιακρίτως». Ο προφανής ορισμός είναι σχετικός και καθορίζεται από την τεχνολογία: αν ένα υπάρχον όπλο έχει μεγάλη πιθανότητα να χτυπήσει τον στόχο του, τότε όλα τα άλλα όπλα με σημαντικά μικρότερη πιθανότητα να χτυπήσουν έναν στόχο χαρακτηρίζονται «όπλα που πλήττουν αδιακρίτως». Αλλά με αυτό τον ορισμό, μόνο οι πλούσιες χώρες ή αρκετά πλούσιες για να αγοράσουν υψηλής τεχνολογίας όπλα, έχουν το δικαίωμα να υπερασπίζονται εαυτόν εναντίον τεχνολογικά προηγμένων αεροπορικών επιθέσεων.
Το HRW υποστηρίζει πως, ακόμη κι αν οι πολίτες αποτελούν συστηματικό στόχο, ένας λαός δεν έχει το νόμιμο δικαίωμα να προχωρά σε «πολεμικά αντίποινα», δηλαδή να στοχεύει σκόπιμα τους πολίτες του αντίπαλου κράτους έως ότου αυτό σταματήσει τις επιθέσεις του. «Ανεξαρτήτως του ποιος ξεκίνησε αυτόν τον τελευταίο γύρο, οι επιθέσεις που στοχεύουν αμάχους παραβιάζουν τους βασικούς ανθρωπιστικούς κανόνες», τόνισε ο υποδιευθυντής του HRW για τη Μέση Ανατολή και την Αφρική στο πρώτο του δελτίο Τύπου. «Κάθε επίθεση, περιλαμβανομένων των πολεμικών αντιποίνων, που στοχεύει ή πλήττει αδιακρίτως τους αμάχους απαγορεύεται σύμφωνα με τους νόμους του πολέμου».
Δεν είναι ωστόσο ακριβώς έτσι. Η διεθνής νομοθεσία -σε κάθε περίπτωση όχι ακόμη- δεν απαγορεύει τα αντίποινα. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία, ανάμεσα σε άλλα κράτη, έχουν προασπιστεί σθεναρά το δικαίωμα ενός κράτους να χρησιμοποιήσει μη πυρηνικά όπλα ως αντίποινα σε εμπόλεμη κατάσταση. Με αυτό το δεδομένο, ο λαός της Γάζας έχει ασφαλώς το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αυτοσχέδιες ρουκέτες για να δώσει τέλος σε έναν παράνομο και ανηλεή επτάχρονο ισραηλινό αποκλεισμό ή στον εγκληματικό βομβαρδισμό των αμάχων της Γάζας.
Θα μπορούσε κανείς εύλογα να αμφισβητήσει την πολιτική σύνεση της στρατηγικής της Χαμάς. Αλλά ο νόμος δεν είναι απερίφραστα εναντίον της, ενώ επιχειρήματα ήθους κλίνουν υπέρ της. Το Ισραήλ έχει επιβάλει έναν κτηνώδη αποκλεισμό στη Γάζα. Το 95% του νερού στη Γάζα είναι ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση. Ολα δείχνουν πως ο παλαιστινιακός λαός τώρα στηρίζει όσους προβαίνουν σε αντίποινα κατά του Ισραήλ. Στη Λωρίδα της Γάζας προτιμούν να πεθάνουν αντιστεκόμενοι παρά να συνεχίσουν να ζουν κάτω από έναν απάνθρωπο αποκλεισμό. Η αντίστασή τους είναι περισσότερο συμβολική, καθώς οι αυτοσχέδιες ρουκέτες προκαλούν ελάχιστες ζημιές. Ετσι, το καίριο ερώτημα είναι: Εχουν οι Παλαιστίνιοι το δικαίωμα της συμβολικής αντίστασης απέναντι σε έναν αργό θάνατο που επισφραγίζεται με τακτικές σφαγές ή πρέπει να παραιτηθούν και να πεθάνουν;
Στις
7 Ιουλίου 2014, το Ισραήλ εξαπέλυσε την επιχείρηση «Προστατευτική
Παρυφή». Οταν ξεκίνησε η χερσαία εισβολή στη Γάζα, στις 18 Ιουλίου, το
Ισραήλ είχε ήδη σκοτώσει 230 Παλαιστινίους, εκ των οποίων το 75% ήταν
άμαχοι και το 20% (48) ήταν παιδιά, είχε τραυματίσει περισσότερους από
1.700 και είχε καταστρέψει ή καταστήσει ακατοίκητα εκατοντάδες σπίτια,
αφήνοντας άστεγους περισσότερους από 10.000 πολίτες της Γάζας. Από την
άλλη, οι παλαιστινιακές ρουκέτες είχαν σκοτώσει έναν Ισραηλινό άμαχο,
είχαν τραυματίσει 18 και είχαν προκαλέσει ζημιές σε τρία σπίτια. Είναι
δύσκολο να φανταστούμε πιο δυσανάλογο απολογισμό.Ωστόσο, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), στη νομική του ανάλυση δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αντιστρέψει αυτόν τον απολογισμό. Στα πρώτα δελτία Τύπου, το HRW διττά αποστασιοποιήθηκε από το να κάνει λόγο για ισραηλινά εγκλήματα πολέμου: πρώτα αμβλύνει το βάρος των ενοχοποιητικών στοιχείων -«φαίνεται», «πιθανόν», «μοιάζει», «ίσως». Δεύτερον, αντί για εγκλήματα πολέμου αναφέρεται σε ελαφρύτερες ή ασαφείς κατηγορίες -«συλλογική τιμωρία», «παραβίαση των νόμων του πολέμου», «μη σύννομες επιθέσεις».
«Οι παλαιστινιακές ρίψεις ρουκετών κατά του Ισραήλ μοιάζουν να γίνονται αδιακρίτως ή να στοχεύουν οικισμούς αμάχων, κάτι που αποτελεί έγκλημα πολέμου», τόνισε αντίθετα στο πρώτο του δελτίο το HRW. Αλλά είναι οι επιθέσεις με ρίψεις ρουκετών της Χαμάς (που χρησιμοποιείται σε αυτές τις ανακοινώσεις ως συνώνυμο όλων των παλαιστινιακών ένοπλων ομάδων) εγκλήματα πολέμου ή έστω παράνομες; Ο νόμος δεν είναι τόσο σαφής…
Η διεθνής νομοθεσία απαγορεύει σε μια κατοχική δύναμη να χρησιμοποιεί βία για να καταστείλει έναν αγώνα αυτοδιάθεσης, ενώ δεν απαγορεύει σε έναν λαό που αγωνίζεται για την αυτοδιάθεση να χρησιμοποιήσει βία. Το Διεθνές Δικαστήριο τόνισε το 2004 σε γνωμοδότησή του ότι οι Παλαιστίνιοι «έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση» και ότι «το Ισραήλ πρέπει να συμμορφωθεί με την υποχρέωσή του να σεβαστεί το δικαίωμα του παλαιστινιακού λαού στην αυτοδιάθεση». Κατά συνέπεια, το Ισραήλ δεν έχει νόμιμο δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία για να καταστείλει τον αγώνα των Παλαιστινίων για την αυτοδιάθεσή τους. Ούτε μπορεί το Ισραήλ να ισχυριστεί ότι, επειδή αυτός ο αγώνας για αυτοδιάθεση διεξάγεται στο πλαίσιο μιας κατοχής, έχει νόμιμο δικαίωμα ως κατοχική δύναμη να επιβάλλει την κατοχή για όσο περισσότερο μπορεί. Το 1971, το Διεθνές Δικαστήριο αποφάνθηκε πως η κατοχή της Ναμίμπια από τη Νότια Αφρική κατέστη παράνομη γιατί η τελευταία αρνήθηκε να προβεί σε καλόπιστες διαπραγματεύσεις για να τερματιστεί η κατοχή. Είναι πέραν αμφισβήτησης ότι το Ισραήλ έχει αποτύχει να διεξάγει καλής πίστης διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό της κατοχής των Παλαιστινιακών εδαφών. Με βάση και την απόφαση για τη Ναμίμπια, η συνεχιζόμενη ισραηλινή κατοχή είναι παράνομη.
Μολονότι επικαλείται το δικαίωμά του στην άμυνα απέναντι στις ρουκέτες της Χαμάς, στην πραγματικότητα το Ισραήλ επικαλείται το δικαίωμά του να συνεχίσει την κατοχή. Αν το Ισραήλ έπαυε να χρησιμοποιεί βία για να καταστείλει τον αγώνα αυτοδιάθεσης, η κατοχή θα τελείωνε και θα σταματούσαν οι εκτοξεύσεις ρουκετών. (Αν τότε δεν σταματούσαν, βεβαίως και η νομική κατάσταση θα ήταν διαφορετική). Αν έδινε τέλος στην κατοχή, το Ισραήλ δεν θα χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει βία. Η μόνιμη επωδός ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να αμυνθεί, είναι μια παραπλανητική τακτική για να ρίξει στάχτη στα μάτια. Το πραγματικό ερώτημα είναι: Εχει το Ισραήλ το δικαίωμα να χρησιμοποιεί βία για να διαιωνίζει μια παράνομη κατοχή; Η απάντηση είναι όχι.
Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι, ακόμη κι αν το Ισραήλ δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει βία για να καταστείλει τον αγώνα αυτοδιάθεσης των Παλαιστινίων, η πρακτική της Χαμάς να εκτοξεύει αδιακρίτως ρουκέτες και να στοχεύει Ισραηλινούς πολίτες δεν παύει να αποτελεί έγκλημα πολέμου.
Δεν είναι ωστόσο απολύτως σαφές τι συνιστά «όπλο που πλήττει αδιακρίτως». Ο προφανής ορισμός είναι σχετικός και καθορίζεται από την τεχνολογία: αν ένα υπάρχον όπλο έχει μεγάλη πιθανότητα να χτυπήσει τον στόχο του, τότε όλα τα άλλα όπλα με σημαντικά μικρότερη πιθανότητα να χτυπήσουν έναν στόχο χαρακτηρίζονται «όπλα που πλήττουν αδιακρίτως». Αλλά με αυτό τον ορισμό, μόνο οι πλούσιες χώρες ή αρκετά πλούσιες για να αγοράσουν υψηλής τεχνολογίας όπλα, έχουν το δικαίωμα να υπερασπίζονται εαυτόν εναντίον τεχνολογικά προηγμένων αεροπορικών επιθέσεων.
Το HRW υποστηρίζει πως, ακόμη κι αν οι πολίτες αποτελούν συστηματικό στόχο, ένας λαός δεν έχει το νόμιμο δικαίωμα να προχωρά σε «πολεμικά αντίποινα», δηλαδή να στοχεύει σκόπιμα τους πολίτες του αντίπαλου κράτους έως ότου αυτό σταματήσει τις επιθέσεις του. «Ανεξαρτήτως του ποιος ξεκίνησε αυτόν τον τελευταίο γύρο, οι επιθέσεις που στοχεύουν αμάχους παραβιάζουν τους βασικούς ανθρωπιστικούς κανόνες», τόνισε ο υποδιευθυντής του HRW για τη Μέση Ανατολή και την Αφρική στο πρώτο του δελτίο Τύπου. «Κάθε επίθεση, περιλαμβανομένων των πολεμικών αντιποίνων, που στοχεύει ή πλήττει αδιακρίτως τους αμάχους απαγορεύεται σύμφωνα με τους νόμους του πολέμου».
Δεν είναι ωστόσο ακριβώς έτσι. Η διεθνής νομοθεσία -σε κάθε περίπτωση όχι ακόμη- δεν απαγορεύει τα αντίποινα. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία, ανάμεσα σε άλλα κράτη, έχουν προασπιστεί σθεναρά το δικαίωμα ενός κράτους να χρησιμοποιήσει μη πυρηνικά όπλα ως αντίποινα σε εμπόλεμη κατάσταση. Με αυτό το δεδομένο, ο λαός της Γάζας έχει ασφαλώς το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αυτοσχέδιες ρουκέτες για να δώσει τέλος σε έναν παράνομο και ανηλεή επτάχρονο ισραηλινό αποκλεισμό ή στον εγκληματικό βομβαρδισμό των αμάχων της Γάζας.
Θα μπορούσε κανείς εύλογα να αμφισβητήσει την πολιτική σύνεση της στρατηγικής της Χαμάς. Αλλά ο νόμος δεν είναι απερίφραστα εναντίον της, ενώ επιχειρήματα ήθους κλίνουν υπέρ της. Το Ισραήλ έχει επιβάλει έναν κτηνώδη αποκλεισμό στη Γάζα. Το 95% του νερού στη Γάζα είναι ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση. Ολα δείχνουν πως ο παλαιστινιακός λαός τώρα στηρίζει όσους προβαίνουν σε αντίποινα κατά του Ισραήλ. Στη Λωρίδα της Γάζας προτιμούν να πεθάνουν αντιστεκόμενοι παρά να συνεχίσουν να ζουν κάτω από έναν απάνθρωπο αποκλεισμό. Η αντίστασή τους είναι περισσότερο συμβολική, καθώς οι αυτοσχέδιες ρουκέτες προκαλούν ελάχιστες ζημιές. Ετσι, το καίριο ερώτημα είναι: Εχουν οι Παλαιστίνιοι το δικαίωμα της συμβολικής αντίστασης απέναντι σε έναν αργό θάνατο που επισφραγίζεται με τακτικές σφαγές ή πρέπει να παραιτηθούν και να πεθάνουν;
Τετάρτη 30 Ιουλίου 2014
Πωλείται η χώρα και το μέλλον μας - Εμείς τι κάνουμε;
Η ΟΜ Μασταμπά-Ατσαλένιου και η νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου σας προσκαλούμε στην εκδήλωση με θέμα:
ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΧΩΡΑ και ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ! -
ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;
την Τετάρτη 30 Ιούλη, στις 7:30μμ, στην πλατεία Νικαίας (Ακαδημίας & Σμπώκου)
θα μιλήσουν οι: Βάνα Σφακιανάκη, Μιχάλης Κριτσωτάκης & εκπρόσωπος εργαζομένων ΔΕΗ
Θα ακολουθήσει συναυλία με το «Κάλεσμα της φύσης» - Μουδάτσος, Ξυδάκης κλπ
Δεν δικαιούνται να πουλάνε κάτι που δεν τους ανήκει!
Οι αιγιαλοί, οι ακτές, τα δάση, η δημόσια περιουσία, ο πολιτισμός και οι μνήμες δεν πωλούνται.
Η
συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ καταστρέφει τα πάντα Παραμένουν γαντζωμένοι στην
εξουσία προσπαθώντας ότι προλάβουν να το ξεπουλήσουν, να το χαρίσουν, να
το διαλύσουν. Να παραδώσουν την κοινωνία εξουθενωμένη ως όμηρο και μία
χώρα «έρημο», στα μεγάλα ελληνικά και ξένα, ιδιωτικά και κρατικά
συμφέροντα, προς όφελος πάντα, των κοινωνικά και οικονομικά ισχυρών.
Διαλύουν
τις εργασιακές σχέσεις και εξανεμίζουν τις συντάξεις, καταστρέφουν την
παιδεία και την υγεία, ξεπουλάνε ακτές και δάση, λιμάνια και αεροδρόμια,
εγκαταστάσεις και υποδομές (όπως της ΔΕΗ) ….. τον αέρα που
ανασαίνουμε.
Ξέρουμε το στόχο τους.
Θέλουν να στερήσουν από το λαό και τη νέα αριστερή προοδευτική
κυβέρνησή του, όλα τα πολύτιμα εργαλεία για την ανασυγκρότηση της
κοινωνίας και της οικονομίας, για τη σωτηρία των ανθρώπων.
Πρέπει να τους διώξουμε γρήγορα.
Διαμαρτυρία του Δ.Σ.Α.
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
Ακαδημίας 60, 10679 Αθήνα
Τηλ. 210-33.98.270, 71
Τηλ. 210-33.98.270, 71
Αθήνα, 15.07.2014
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ο ΔΣΑ εκφράζει την σφοδρή αντίθεση και διαμαρτυρία του για την
αποκρουστική απόφαση του Β΄ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, με
Προεδρεύουσα Εφέτη την κ. Μαρία Λεπενιώτη, να περιφρονήσει την απόφαση
της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας και να διατάξει την
εκδίκαση υπόθεσης στην δεύτερη μετά διακοπή συνεδρίαση, απορρίπτοντας
σχετικό αίτημα αναβολής που υπέβαλαν οι απέχοντες συνήγοροι
υπερασπίσεως. Τούτο συνέβη παρά την προηγούμενη ρητή έγγραφη άρνηση του
ΔΣΑ να χορηγήσει άδεια στους συνηγόρους των κατηγορουμένων, διότι δεν
συνέτρεχε περίπτωση επικείμενης παραγραφής, ούτε συμπλήρωσης των
ανωτάτων ορίων της προσωρινής κράτησης.
Το
δικαστήριο μάλιστα δεν περιορίστηκε στην έκδοση της αυθαίρετης απόφασης
για τη διεξαγωγή της δίκης αλλά διέταξε επιπλέον την αποβολή από την
αίθουσα του Δικαστηρίου του συνηγόρου υπεράσπισης Θέμη Σοφού, με την
συνδρομή αστυνομικής δύναμης, κατά τη στιγμή που αυτός υπέβαλε αίτημα
προς το δικαστήριο, να καταχωρηθεί στα πρακτικά η δήλωσή του ότι
εκπροσωπεί δυνάμει πληρεξουσίου τον κατηγορούμενο εντολέα του.
Το δικαστήριο, εν συνεχεία, αποφάσισε τη διαβίβαση των
πρακτικών της δίκης στον Εισαγγελέα, προκειμένου να ασκηθεί ποινική
δίωξη εναντίον συναδέλφων δικηγόρων, που διορίστηκαν από το δικαστήριο
από τον κατάλογο της Νομικής Βοήθειας, οι οποίοι αρνήθηκαν, όπως
όφειλαν, το διορισμό τους, συμμορφούμενοι προς την απόφαση του ΔΣΑ περί
αποχής μετά την δεύτερη μετά διακοπή συνεδρίαση, αφού μάλιστα οι
κατηγορούμενοι, για τους οποίους διορίστηκαν, είχαν συνηγόρους της
επιλογής τους οι οποίοι απείχαν.
Η προπεριγραφόμενη συμπεριφορά του δικαστηρίου αποτελεί
αποκορύφωμα εχθρικής στάσης απέναντι στους δικηγόρους και τους
κατηγορουμένους, και επιδιώκει την καθιέρωση της συστηματικής παραβίασης
της απόφασης της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων της Χώρας περί
αποχής των δικηγόρων μετά την δεύτερη διακοπή σε ποινικές δίκες.
Δαπιστώνουμε
ότι, η συγκεκριμένη συμπεριφορά αποτελεί ακραίο περιστατικό στα χρονικά
του δικηγορικού σώματος, αναδεικνύει άκρως ανησυχητικό έλλειμμα
σεβασμού στη δικονομική τάξη αλλά και βαθύτατα αντιδικηγορική νοοτροπία
από λειτουργούς που έχουν ταχθεί να τηρούν το Σύνταγμα και τους Νόμους.
Ο
ΔΣΑ δεν προτίθεται να μείνει απαθής απέναντι σε τέτοια κρούσματα ακραία
επιθετικής, προς τους δικηγόρους συμπεριφοράς, ούτε θα αρκεσθεί σε
ρηματικές διαμαρτυρίες.
Έτσι :
1) Θα ζητήσει άμεσα από τα θεσμικώς αρμόδια όργανα της Ελληνικής Δικαιοσύνης τον πειθαρχικό έλεγχο της συγκεκριμένης Εφέτου.
2) Θα συζητήσει στο Διοικητικό Συμβούλιο της 25ης/7/2014
το ζήτημα, με πρόταση την αποχή των δικηγόρων από όλες τις συνθέσεις
του Εφετείου στις οποίες συμμετέχει η εν λόγω δικαστική λειτουργός.
3)
Θα συμπαρασταθεί με όλα τα νόμιμα μέσα στους ελεγχόμενους για απείθεια
συναδέλφους, που αρνήθηκαν, κατά καθήκον, να συμπράξουν στην παραβίαση
των αποφάσεων της Ολομέλειας, αλλά και την κατάλυση των αρχών της
δίκαιης δίκης
ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΟΜΕ
"Η δικαστική απόφαση για το διορισμό της προσωρινής διοίκησης στη ΒΙΟΜΕ δικαιώνει τους εργαζόμενους.
Αν και η σύνδικος προσπάθησε να κατασυκοφαντήσει τους εργαζόμενους και το εγχείρημά τους για να επανάφερει στη διοίκηση την οικογένεια Φιλίππου και να οδηγήσει την ΒΙΟΜΕ στη διάλυση και στην πτώχευση φαίνεται ότι το δικαστήριο πείστηκε από τα επιχειρήματα των εργαζόμενων για τη δυνατότητα της επαναλειτουργίας του εργοστασίου και ότι οι εργαζόμενοι είναι οι μοναδικοί εγγυητές της προστασίας του.
Με το διατακτικό της απόφασης διορίζεται μέλος προσωρινής διοίκησης ένας από τους προτεινόμενους των εργαζόμενων και δύο από των κατάλογο του πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Περιατέρω η προσωρινή διοίκηση αναλαμβάνει εξουσίες διαχείρισης με σκοπό τον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ, να παρίσταται στα δικαστήρια, να συνάπτει δικαιοπραξίες ΕΠΩΦΕΛΕΙΣ, ενώ η θητεία της διοίκησης θα είναι 5 μηνών.
Τώρα χρειάζεται σκληρή δουλειά για την αποκάλυψη των σκανδάλων στην ΒΙΟΜΕ για τη σωτηρία της. Ο αγώνας θα νικήσει !"
Αναδημοσίευση από Νομικά Ανάλατα
Αν και η σύνδικος προσπάθησε να κατασυκοφαντήσει τους εργαζόμενους και το εγχείρημά τους για να επανάφερει στη διοίκηση την οικογένεια Φιλίππου και να οδηγήσει την ΒΙΟΜΕ στη διάλυση και στην πτώχευση φαίνεται ότι το δικαστήριο πείστηκε από τα επιχειρήματα των εργαζόμενων για τη δυνατότητα της επαναλειτουργίας του εργοστασίου και ότι οι εργαζόμενοι είναι οι μοναδικοί εγγυητές της προστασίας του.
Με το διατακτικό της απόφασης διορίζεται μέλος προσωρινής διοίκησης ένας από τους προτεινόμενους των εργαζόμενων και δύο από των κατάλογο του πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Περιατέρω η προσωρινή διοίκηση αναλαμβάνει εξουσίες διαχείρισης με σκοπό τον ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ, να παρίσταται στα δικαστήρια, να συνάπτει δικαιοπραξίες ΕΠΩΦΕΛΕΙΣ, ενώ η θητεία της διοίκησης θα είναι 5 μηνών.
Τώρα χρειάζεται σκληρή δουλειά για την αποκάλυψη των σκανδάλων στην ΒΙΟΜΕ για τη σωτηρία της. Ο αγώνας θα νικήσει !"
Αναδημοσίευση από Νομικά Ανάλατα
Τετάρτη 23 Ιουλίου 2014
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ...
O Δ. Λιαντίνης,
γεννήθηκε σαν σήμερα, το 1942.
Για όσους λοιπόν νομίζουν ότι η επανάσταση είναι
μια στιγμιαία και ολότελα ξέχωρη από την καθημερινότητα μας διαδικασία, που ως δια
μαγείας θα αλλάξει τον κόσμο, χωρίς να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, παραθέτουμε τα
λόγια του:
(Σε όσους φυσικά είναι εξαιρετικά ευχαριστημένοι από
τον κόσμο στον οποίο ζούμε, σε όσους «μοιραίοι και άβουλοι», δεν οραματίζονται
τίποτα καλύτερο και τέλος σε όσους φοβούνται ακόμα και τις λέξεις…. προφανώς δεν
έχει τίποτα να πει το παρακάτω.)
"Επανάσταση σημαίνει ότι κάθε στιγμή
πρέπει να στέκεσαι άγρυπνος,
για να πατάς στο κεφάλι
το μέσα σου δράκοντα.
Εκείνη την πλεχταριά των φιδιών
από την αμάθεια και τα πάθη σου,
που χωρίς να κουράζεται πασχίζει
ακατάπαυστα να ρίχνει
τη λευτεριά σου στα δεσμά και στα σίδερα.
- Επανάσταση θα πει συναγερμός, και γρηγορείτε,
και κατάσταση έκτακτης ανάγκης επ’ άπειρον.
Μόνον όταν την υπηρετείς έτσι,
και είσαι στη συνέχεια στη γραμμή των πρόσω,
δεν θα συναντήσεις μπροστά σου
τους Λαιστρυγόνες της αντίδρασης."
«Είναι
φοβερή αυτή η εντολή, η παραβολή των δέκα παρθένων, οι μωρές. Μιλάμε για
υπαρκτικό ύπνο. Σε παρέσυρε η ζωή και ξεχνάς ποια είναι η ουσία; Να ‘σαι πάντα
άγρυπνος…»
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2014
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ: ΕΝΑΣ "ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ" ΘΑΝΑΤΟΣ
Κώστας Καρυωτάκης: αυτοκτόνησε στην Πρέβεζα στις 21 Ιουλίου 1928.
Στο σημείωμα που βρέθηκε στην τσέπη του, έγραφε μεταξύ άλλων, προφητικά:
"... Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι..."
_______________________
"ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ"
"Σα να μην ήρθαμε ποτέ σ’ αυτήν εδώ τη γη,
σα να μένουμε ακόμη στην ανυπαρξία.
Σκοτάδι γύρω δίχως μια μαρμαρυγή.
Άνθρωποι στων άλλων μόνο τη φαντασία.
Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό,
ανδρείκελα, στης Μοίρας τα τυφλά δυο χέρια,
χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,
άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ’ αστέρια.
Μακρινή χώρα είναι για μας κάθε χαρά,
η ελπίδα κι η νεότης έννοια αφηρημένη.
Άλλος δεν ξέρει ότι βρισκόμαστε, παρά
όποιος πατάει επάνω μας καθώς διαβαίνει.
Πέρασαν τόσα χρόνια, πέρασε ο καιρός.
Ω! κι αν δεν ήταν η βαθιά λύπη στο σώμα,
ω! κι αν δεν ήταν στην ψυχή ο πραγματικός
πόνος μας, για να λέει ότι υπάρχουμε ακόμα..."
Στο σημείωμα που βρέθηκε στην τσέπη του, έγραφε μεταξύ άλλων, προφητικά:
"... Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους ή εθεώρησαν την ύπαρξή τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι..."
_______________________
"ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ"
"Σα να μην ήρθαμε ποτέ σ’ αυτήν εδώ τη γη,
σα να μένουμε ακόμη στην ανυπαρξία.
Σκοτάδι γύρω δίχως μια μαρμαρυγή.
Άνθρωποι στων άλλων μόνο τη φαντασία.
Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό,
ανδρείκελα, στης Μοίρας τα τυφλά δυο χέρια,
χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,
άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ’ αστέρια.
Μακρινή χώρα είναι για μας κάθε χαρά,
η ελπίδα κι η νεότης έννοια αφηρημένη.
Άλλος δεν ξέρει ότι βρισκόμαστε, παρά
όποιος πατάει επάνω μας καθώς διαβαίνει.
Πέρασαν τόσα χρόνια, πέρασε ο καιρός.
Ω! κι αν δεν ήταν η βαθιά λύπη στο σώμα,
ω! κι αν δεν ήταν στην ψυχή ο πραγματικός
πόνος μας, για να λέει ότι υπάρχουμε ακόμα..."
ΣΙΓΑ... ο Ο.Η.Ε. ΚΟΙΜΑΤΑΙ...
Την ώρα
που έχουν ξεπεράσει τους 500 οι νεκροί παλαιστίνιοι και τους 4.000 οι τραυματίες,
την ώρα που οι Ισραηλινοί καίνε τα πάντα στο πέρασμά τους, χρησιμοποιώντας βόμβες
φωσφόρου, οι οποίες είναι απαγορευμένα όπλα με βάση τις διεθνείς συνθήκες…
… Ο
Ο.Η.Ε. το σκέφτεται να... συγκινηθεί για την Παλαιστίνη... την Τετάρτη.
Τότε θα συνεδριάσει το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού, για την κατάσταση στη Γάζα.
Τότε θα συνεδριάσει το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού, για την κατάσταση στη Γάζα.
Οι Παλαιστίνιοι, δεν περιμένουν από τον Ο.Η.Ε. Παρ' όλα τα δεινά που υφίστανται, ουδέποτε δέχτηκαν να "θυματοποιηθούν".
Έχουν καταλάβει καλά ότι ο κόσμος αυτός δεν αλλάζει από διεθνείς οργανισμούς, συνεδριάσεις και στρογγυλά τραπέζια.
Αλλάζει από ανθρώπους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.
Σε αντίθεση με εμάς.
"Θὰ περάσουν ἀποπάνω μας ὅλοι οἱ τροχοὶ
στὸ τέλος
τὰ ἴδια τὰ ὄνειρά μας θὰ μᾶς σώσουν."
Ν. Καρούζος
"Θὰ περάσουν ἀποπάνω μας ὅλοι οἱ τροχοὶ
στὸ τέλος
τὰ ἴδια τὰ ὄνειρά μας θὰ μᾶς σώσουν."
Ν. Καρούζος
Πέμπτη 17 Ιουλίου 2014
Σαν σήμερα, το 1936 ξεκίνησε ο Ισπανικός Εμφύλιος.
«…του κάθε ανθρώπου ο θάνατος εμένα λιγοστεύει, γιατί εγώ είμαι δεμένος με την Ανθρωπότητα. Γι αυτό ποτέ μη στείλεις να σου πουν για ποιόν χτυπά η καμπάνα’ για σένα χτυπά.»
John Donne, στην εισαγωγή του βιβλίου του Έρνεστ Χέμινγουέυ «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα»
«…κοιτάξτε την Ισπανία σπασμένη
μα από κάθε νεκρό σπίτι βγαίνει πύρινο μέταλλο αντί λουλούδια,
από κάθε ρωγμή της Ισπανίας βγαίνει η Ισπανία
από κάθε πεθαμένο παιδί βγαίνει ένα ντουφέκι με μάτια
από κάθε έγκλημα γεννιούνται σφαίρες
που θα βρουν μια μέρα τον τόπο της καρδιάς σας.
Ελάτε, να δείτε το αίμα στους δρόμους».
Πάμπλο Νερούντα
«Δεν κάνεις δύο φορές την ίδια επανάσταση».
Είναι η τελευταία φράση στο Σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας, του Χανς-Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ.
Φωτογραφία: η κατεστραμμένη Guernica - 1937
John Donne, στην εισαγωγή του βιβλίου του Έρνεστ Χέμινγουέυ «Για ποιον χτυπάει η καμπάνα»
«…κοιτάξτε την Ισπανία σπασμένη
μα από κάθε νεκρό σπίτι βγαίνει πύρινο μέταλλο αντί λουλούδια,
από κάθε ρωγμή της Ισπανίας βγαίνει η Ισπανία
από κάθε πεθαμένο παιδί βγαίνει ένα ντουφέκι με μάτια
από κάθε έγκλημα γεννιούνται σφαίρες
που θα βρουν μια μέρα τον τόπο της καρδιάς σας.
Ελάτε, να δείτε το αίμα στους δρόμους».
Πάμπλο Νερούντα
«Δεν κάνεις δύο φορές την ίδια επανάσταση».
Είναι η τελευταία φράση στο Σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας, του Χανς-Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ.
Φωτογραφία: η κατεστραμμένη Guernica - 1937
Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ
«Αυτό το κείμενο δεν είναι για τη Γάζα
“Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξαναποκτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μάστρο-Στέφανο, τότε μοναχά οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία, τι κοστίζει η συμμετοχή, τι θα πει η φράση «εκατό χιλιάδες νεκροί» ή «βασανίζεται ένας άνθρωπος σε κάποια Ασφάλεια». Τότε οι άνθρωποι θα ξέρουν τι θα πει φυλακή, τι σημαίνουν τα πολιτικά λάθη.” -Χρόνης Μίσσιος
"Ξέρεις τι είναι η διοικητική κράτηση; Εγώ δεν ξέρω.
Το κράτος του Ισραήλ έχει το δικαίωμα να συλλαμβάνει όποιον γουστάρει, για λόγους τους οποίους δεν δικαιούται να ξέρει ούτε ο κρατούμενος, ούτε ο δικηγόρος του. Δεν υπάρχουν φυσικά άδειες, δεν υπάρχουν επισκεπτήρια, ο κρατούμενος δεν μπορεί να έχει δικηγόρο για εξήντα μέρες. Η διοικητική κράτηση ισχύει για 6 μήνες, αλλά μπορεί να ανανεώνεται μετά το πέρας αυτών των μηνών. Η ιατρική περίθαλψη είναι ανύπαρκτη, τα βασανιστήρια είναι συνεχή και σκληρά και κάποιες φορές, φτάνουν ως τον θάνατο. Στο Ισραήλ, η ομολογία υπό το καθεστώς βασανιστηρίων θεωρείται αποδεκτή από τα δικαστήρια.
Ξέρεις τι είναι το τείχος; Εγώ δεν ξέρω.
Το τοίχος χτίστηκε για την “ασφάλεια” του Ισραήλ, θεωρητικά στα σύνορα Ισραήλ-Δυτικής Όχθης, πρακτικά εισβάλλει μέσα στα παλαιστινιακά εδάφη αρπάζοντας ακόμα περισσότερη γη με το έτσι θέλω. Κόβει χωριά στα δύο, καταστρέφει χωράφια και καλλιέργειες πάμφτωχων ανθρώπων, κλέβει γη από αυτούς που την είχαν, εγκλωβίζει χιλιάδες ανθρώπους μεταξύ στρατιωτικών ζωνών. Συνήθως έχει ύψος 2 μέτρα αλλά σε κάποιες περιοχές φτάνει και τα 8, με ηλεκτροφόρα σύρματα, τάφρους, κάμερες, παρατηρητήρια, πύργους παρακολούθησης και μια νεκρή ζώνη 60 μέτρων, φυσικά στην παλαιστινιακή πλευρά. Λόγω του σχήματος του, με ζιγκ ζαγκ και κύκλους, υπάρχουν χωριά τα οποία περικλείει το τοίχος από 3 ή και από τις 4 πλευρές τους.
Ξέρεις τι είναι τα checkpoints; Εγώ δεν ξέρω.
Τα checkpoints είναι μπλόκα σε δρόμους και πύλες του τοίχους. Για να περάσει ένας παλαιστίνιος από εκεί, θα πρέπει να στηθεί από τα ξημερώματα και να περιμένει ώρες – ίσως και μέρες. Αντίθετα, οι ισραηλινοί έποικοι περνούν σε λίγα μόλις λεπτά. Φυσικά, υπάρχουν πάνοπλοι φρουροί, οι οποίοι έχουν ιδιαίτερη αγάπη στην σκανδάλη. Ακόμα και αν στηθεί κάποιος από το πρωί, δεν είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρει να περάσει. Ίσως να χαμογελά-δεν αρέσει αυτό στον στρατό του Ισραήλ. Ίσως να είναι άσχημος-δεν αρέσει αυτό στον στρατό του Ισραήλ. Ο στρατός έχει το δικαίωμα να συλλάβει όποιον θέλει· τους κλείνει σε κελιά, τους δένει τα μάτια, τους ξυλοκοπά, τους γδύνει. Εργαζόμενοι δεν μπορούν να πάν στις δουλειές τους, πιστοί στα τζαμιά τους, συγγενείς στους συγγενείς τους, έγκυες γυναίκες στα νοσοκομεία· σε έξι μήνες μόνο, από τον Ιούνη του 2003 έως τον Φλεβάρη του 2004, 46 γυναίκες γέννησαν σε κάποιο checkpoint. 24 από αυτές πέθαναν εκεί, 27 από τα μωρά δεν έζησαν δεύτερη μέρα σε αυτόν τον κόσμο. Ο στρατός ψάχνει ακόμα και τα ασθενοφόρα, άδεια ή γεμάτα· εκατοντάδες άνθρωποι πέθαναν μέσα στο ασθενοφόρο.
Ξέρεις τι είναι ο ναυτικός αποκλεισμός; Εγώ δεν ξέρω.
Η Γάζα είναι παραθαλάσσια περιοχή, αλλά θα μπορούσε και να μην είναι. Στα λιμάνια της Γάζας, δεν μπαίνει και δεν βγαίνει τίποτα. Τρία ναυτικά μίλια πέραν των ακτών της, οτιδήποτε κινείται δεν απαγορεύεται απλώς· πυροβολείται. Τα Ισραηλινά πολεμικά πλοία απαγορεύουν το εμπόριο και το ψάρεμα, πηγή τροφής και χρημάτων για χιλιάδες ανθρώπους. Τρόφιμα, οικοδομικά υλικά, μηχανήματα, φάρμακα, ανθρωπιστική βοήθεια· τίποτε από αυτά δεν περνά σε μια ζώνη που τα έχει απολύτως ανάγκη, καθώς ζεί συνεχώς σε καθεστώς πολέμου. Περίπου 85% των εξαγωγών της Γάζας έχει παγώσει λόγω του ναυτικού αποκλεισμού. Το ίδιο το κράτος του Ισραήλ δεν μπήκε καν στον κόπο να βρεί κάποια ηλίθια δικαιολογία για τον ναυτικό αποκλεισμό. Προτίμησε να τον χαρακτηρίσει ως αυτό που είναι: οικονομικός πόλεμος.
Ξέρεις τι είναι οι βόμβες λευκού φωσφόρου; Εγώ δεν ξέρω.
Ο λευκός φώσφορος σε επαφή με το οξυγόνο γεννά μια εξωθερμική αντίδραση. Καίει τους ανθρώπινους ιστούς μέχρι το κόκκαλο, η εισπνοή του και η κατάποση του προκαλούν θάνατο. Παλαιστίνιος γιατρός, το 2009, ανέφερε ότι από τις πληγές των τραυματιών, έβγαινε καπνός ακόμα και μια μέρα μετά. Ο Ισραηλινός στρατός χρησιμοποίησε βόμβες λευκού φωσφόρου για να βομβαρδίσει όχι μόνο κατοικημένες περιοχές, αλλά ακόμα και την υπηρεσία Αρωγής για Πρόσφυγες του ΟΗΕ στην Γάζα (καταστρέφοντας τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας), ένα σχολείο προσφύγων του ΟΗΕ καθώς και ένα νοσοκομείο. Ο Ισραηλινός στρατός επιμένει να χρησιμοποιεί τα όπλα λευκού φωσφόρου στον αέρα, καθώς πέφτοντας καλύπτουν μεγαλύτερη έκταση.....
Δεν είναι μόνο αυτά, είναι άλλα τόσα και άλλα τόσα και άλλα τόσα. Κανείς μας δεν μπορεί να ξέρει, να φανταστεί, να διανοηθεί, να προσπαθήσει να μπεί στην θέση κάποιου Παλαιστινίου που ζεί σε ένα κράτος που τον τιμωρεί επειδή γεννήθηκε Παλαιστίνιος, ένα κράτος που στόχος του είναι να τον διώξει, νεκρό ή ζωντανό. Δεν είναι ζήτημα γνώσης και πληροφόρησης, ακόμα και να γνωρίζεις δεν μπορείς να γνωρίζεις. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα· δεν μπορούμε να φανταστούμε τι σημαίνει να χτυπάει ένα τηλέφωνο την νύχτα και να σου ανακοινώνει ότι έχεις 5 λεπτά να φύγεις από το σπίτι σου πριν αυτό βομβαρδιστεί. Να ζείς σε μια φυλακή και να γνωρίζεις από την στιγμή που γεννηθείς μέχρι την στιγμή που θα πεθάνεις (ένα διάστημα που ενδέχεται να είναι εξαιρετικά μικρό) ότι υπάρχουν άνθρωποι με απόλυτη εξουσία πάνω σου, που μπορούν να σου κάνουν οτιδήποτε ατιμώρητοι. Όσο και να περιγράψει κανείς γεγονότα σαν τα παραπάνω, υπάρχουν άλλα τόσα που μπορεί να είναι χειρότερα. Δεν περιγράφονται όλα γιατί δεν μπορεί κανείς να τα αντιληφθεί.....
“Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξαναποκτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μάστρο-Στέφανο, τότε μοναχά οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία, τι κοστίζει η συμμετοχή, τι θα πει η φράση «εκατό χιλιάδες νεκροί» ή «βασανίζεται ένας άνθρωπος σε κάποια Ασφάλεια». Τότε οι άνθρωποι θα ξέρουν τι θα πει φυλακή, τι σημαίνουν τα πολιτικά λάθη.” -Χρόνης Μίσσιος
"Ξέρεις τι είναι η διοικητική κράτηση; Εγώ δεν ξέρω.
Το κράτος του Ισραήλ έχει το δικαίωμα να συλλαμβάνει όποιον γουστάρει, για λόγους τους οποίους δεν δικαιούται να ξέρει ούτε ο κρατούμενος, ούτε ο δικηγόρος του. Δεν υπάρχουν φυσικά άδειες, δεν υπάρχουν επισκεπτήρια, ο κρατούμενος δεν μπορεί να έχει δικηγόρο για εξήντα μέρες. Η διοικητική κράτηση ισχύει για 6 μήνες, αλλά μπορεί να ανανεώνεται μετά το πέρας αυτών των μηνών. Η ιατρική περίθαλψη είναι ανύπαρκτη, τα βασανιστήρια είναι συνεχή και σκληρά και κάποιες φορές, φτάνουν ως τον θάνατο. Στο Ισραήλ, η ομολογία υπό το καθεστώς βασανιστηρίων θεωρείται αποδεκτή από τα δικαστήρια.
Ξέρεις τι είναι το τείχος; Εγώ δεν ξέρω.
Το τοίχος χτίστηκε για την “ασφάλεια” του Ισραήλ, θεωρητικά στα σύνορα Ισραήλ-Δυτικής Όχθης, πρακτικά εισβάλλει μέσα στα παλαιστινιακά εδάφη αρπάζοντας ακόμα περισσότερη γη με το έτσι θέλω. Κόβει χωριά στα δύο, καταστρέφει χωράφια και καλλιέργειες πάμφτωχων ανθρώπων, κλέβει γη από αυτούς που την είχαν, εγκλωβίζει χιλιάδες ανθρώπους μεταξύ στρατιωτικών ζωνών. Συνήθως έχει ύψος 2 μέτρα αλλά σε κάποιες περιοχές φτάνει και τα 8, με ηλεκτροφόρα σύρματα, τάφρους, κάμερες, παρατηρητήρια, πύργους παρακολούθησης και μια νεκρή ζώνη 60 μέτρων, φυσικά στην παλαιστινιακή πλευρά. Λόγω του σχήματος του, με ζιγκ ζαγκ και κύκλους, υπάρχουν χωριά τα οποία περικλείει το τοίχος από 3 ή και από τις 4 πλευρές τους.
Ξέρεις τι είναι τα checkpoints; Εγώ δεν ξέρω.
Τα checkpoints είναι μπλόκα σε δρόμους και πύλες του τοίχους. Για να περάσει ένας παλαιστίνιος από εκεί, θα πρέπει να στηθεί από τα ξημερώματα και να περιμένει ώρες – ίσως και μέρες. Αντίθετα, οι ισραηλινοί έποικοι περνούν σε λίγα μόλις λεπτά. Φυσικά, υπάρχουν πάνοπλοι φρουροί, οι οποίοι έχουν ιδιαίτερη αγάπη στην σκανδάλη. Ακόμα και αν στηθεί κάποιος από το πρωί, δεν είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρει να περάσει. Ίσως να χαμογελά-δεν αρέσει αυτό στον στρατό του Ισραήλ. Ίσως να είναι άσχημος-δεν αρέσει αυτό στον στρατό του Ισραήλ. Ο στρατός έχει το δικαίωμα να συλλάβει όποιον θέλει· τους κλείνει σε κελιά, τους δένει τα μάτια, τους ξυλοκοπά, τους γδύνει. Εργαζόμενοι δεν μπορούν να πάν στις δουλειές τους, πιστοί στα τζαμιά τους, συγγενείς στους συγγενείς τους, έγκυες γυναίκες στα νοσοκομεία· σε έξι μήνες μόνο, από τον Ιούνη του 2003 έως τον Φλεβάρη του 2004, 46 γυναίκες γέννησαν σε κάποιο checkpoint. 24 από αυτές πέθαναν εκεί, 27 από τα μωρά δεν έζησαν δεύτερη μέρα σε αυτόν τον κόσμο. Ο στρατός ψάχνει ακόμα και τα ασθενοφόρα, άδεια ή γεμάτα· εκατοντάδες άνθρωποι πέθαναν μέσα στο ασθενοφόρο.
Ξέρεις τι είναι ο ναυτικός αποκλεισμός; Εγώ δεν ξέρω.
Η Γάζα είναι παραθαλάσσια περιοχή, αλλά θα μπορούσε και να μην είναι. Στα λιμάνια της Γάζας, δεν μπαίνει και δεν βγαίνει τίποτα. Τρία ναυτικά μίλια πέραν των ακτών της, οτιδήποτε κινείται δεν απαγορεύεται απλώς· πυροβολείται. Τα Ισραηλινά πολεμικά πλοία απαγορεύουν το εμπόριο και το ψάρεμα, πηγή τροφής και χρημάτων για χιλιάδες ανθρώπους. Τρόφιμα, οικοδομικά υλικά, μηχανήματα, φάρμακα, ανθρωπιστική βοήθεια· τίποτε από αυτά δεν περνά σε μια ζώνη που τα έχει απολύτως ανάγκη, καθώς ζεί συνεχώς σε καθεστώς πολέμου. Περίπου 85% των εξαγωγών της Γάζας έχει παγώσει λόγω του ναυτικού αποκλεισμού. Το ίδιο το κράτος του Ισραήλ δεν μπήκε καν στον κόπο να βρεί κάποια ηλίθια δικαιολογία για τον ναυτικό αποκλεισμό. Προτίμησε να τον χαρακτηρίσει ως αυτό που είναι: οικονομικός πόλεμος.
Ξέρεις τι είναι οι βόμβες λευκού φωσφόρου; Εγώ δεν ξέρω.
Ο λευκός φώσφορος σε επαφή με το οξυγόνο γεννά μια εξωθερμική αντίδραση. Καίει τους ανθρώπινους ιστούς μέχρι το κόκκαλο, η εισπνοή του και η κατάποση του προκαλούν θάνατο. Παλαιστίνιος γιατρός, το 2009, ανέφερε ότι από τις πληγές των τραυματιών, έβγαινε καπνός ακόμα και μια μέρα μετά. Ο Ισραηλινός στρατός χρησιμοποίησε βόμβες λευκού φωσφόρου για να βομβαρδίσει όχι μόνο κατοικημένες περιοχές, αλλά ακόμα και την υπηρεσία Αρωγής για Πρόσφυγες του ΟΗΕ στην Γάζα (καταστρέφοντας τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας), ένα σχολείο προσφύγων του ΟΗΕ καθώς και ένα νοσοκομείο. Ο Ισραηλινός στρατός επιμένει να χρησιμοποιεί τα όπλα λευκού φωσφόρου στον αέρα, καθώς πέφτοντας καλύπτουν μεγαλύτερη έκταση.....
Δεν είναι μόνο αυτά, είναι άλλα τόσα και άλλα τόσα και άλλα τόσα. Κανείς μας δεν μπορεί να ξέρει, να φανταστεί, να διανοηθεί, να προσπαθήσει να μπεί στην θέση κάποιου Παλαιστινίου που ζεί σε ένα κράτος που τον τιμωρεί επειδή γεννήθηκε Παλαιστίνιος, ένα κράτος που στόχος του είναι να τον διώξει, νεκρό ή ζωντανό. Δεν είναι ζήτημα γνώσης και πληροφόρησης, ακόμα και να γνωρίζεις δεν μπορείς να γνωρίζεις. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα· δεν μπορούμε να φανταστούμε τι σημαίνει να χτυπάει ένα τηλέφωνο την νύχτα και να σου ανακοινώνει ότι έχεις 5 λεπτά να φύγεις από το σπίτι σου πριν αυτό βομβαρδιστεί. Να ζείς σε μια φυλακή και να γνωρίζεις από την στιγμή που γεννηθείς μέχρι την στιγμή που θα πεθάνεις (ένα διάστημα που ενδέχεται να είναι εξαιρετικά μικρό) ότι υπάρχουν άνθρωποι με απόλυτη εξουσία πάνω σου, που μπορούν να σου κάνουν οτιδήποτε ατιμώρητοι. Όσο και να περιγράψει κανείς γεγονότα σαν τα παραπάνω, υπάρχουν άλλα τόσα που μπορεί να είναι χειρότερα. Δεν περιγράφονται όλα γιατί δεν μπορεί κανείς να τα αντιληφθεί.....
Τρίτη 15 Ιουλίου 2014
Τετάρτη 16.7.2014: Συνάντηση φορέων στο Ε.Κ.Η. για τις παραλίες και τα χημικά της Συρίας
Από το Ε.Κ.Η. εκδόθηκε η παρακάτω πρόσκληση:
"Το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου σε συνεργασία με την κίνηση Καρτερού- Γουρνών ‘’Σώστε τις Παραλίες‘’ και την συντονιστική επιτροπή κατά της καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας στη μεσόγειο, σας καλούμε σε κοινή συνεδρίαση την Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014 και ώρα 7:00 το απόγευμα στη αίθουσα Γενικών Συνελεύσεων του Εργατικού Κέντρου, για τον συντονισμό και τον καθορισμό των επόμενων δράσεων μας.
Η
παρουσία όλων είναι απαραίτητη, γιατί όλοι μαζί μπορούμε"
Στη σύσκεψη, μετά από σχετική πρόσκληση, αλλά και έγγραφο της παράταξής μας, θα παρευρευθεί και αντιπροσωπεία του Δ.Σ.Η. αποτελούμενη από το Μανόλη Ατσαλή και το Γιώργο Σμπώκο. Θα παρευρεθεί επίσης και ο υπογράφων ως εκπρόσωπος του Τμήματος Δικαιοσύνης και Δικαιωμάτων της Ν.Ε. Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ.
"ΤΗ ΓΗ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΟΥΜΕ"
«¨Ημουνα αναρχικός σε όλη μου την ζωή .Ελπίζω ότι είμαι και τώρα. Θα το θεωρούσα πράγματι πολύ θλιβερό να γινόμουνα στρατηγός και να εξουσιάζω ανθρώπους με στρατιωτική πυγμή ...Πιστεύω όπως πάντα στην ελευθέρια που στηρίζεται στην αίσθηση ευθύνης. Θεωρώ την πειθαρχία απαραίτητη αλλά θα πρέπει να είναι αυτοπειθαρχία, εμπνεόμενη από ένα κοινό σκοπό και ένα ισχυρό αίσθημα συντροφικότητας»
«Δεν θέλουμε παράσημα, ούτε ζώνες στρατηγών, δεν θέλουμε να μετέχουμε σε επιτροπές ούτε να γίνουμε υπουργοί. Θέλουμε την επανάσταση».
“Πάντα σε καλύβια και τρύπες μέναμε, θα καταφέρουμε λοιπόν να ζήσουμε εκεί μέσα για λίγο καιρό. Μην ξεχνάτε όμως πως ξέρουμε και να χτίζουμε. Εμείς είμαστε εκείνοι που χτίσαμε τα παλάτια και τις πόλεις στην Ισπανία, στην Αμερική και σ” ολόκληρο τον κόσμο. Εμείς οι εργάτες μπορούμε να χτίσουμε καινούργια στη θέση τους, καινούργια και καλύτερα. Δεν φοβόμαστε τα συντρίμμια. Τη γη εμείς θα την κληρονομήσουμε, γι” αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Ας κάνει η αστική τάξη τον κόσμο της κομμάτια προτού αποχωρήσει από τη σκηνή της ιστορίας. Εμείς κουβαλάμε έναν καινούριο κόσμο, εδώ, στις καρδιές μας. Κι ο κόσμος αυτός μεγαλώνει κάθε στιγμή. Μεγαλώνει και τώρα ακόμη, που μιλάμε»
Υπόδειγμα επαναστάτη ο αναρχικός Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ο άνθρωπος που ζούσε με δυο αλλαξιές ρούχα, δυο πιστόλια και ένα ζευγάρι κιάλια και με μόνη προσδοκία να εφορμήσει στον ουρανό, να τσακίσει τον φασισμό. Η συμβολή του στον ισπανικό εμφύλιο θα μείνει ανεπανάληπτη. – Γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου, το 1896.
«Δεν θέλουμε παράσημα, ούτε ζώνες στρατηγών, δεν θέλουμε να μετέχουμε σε επιτροπές ούτε να γίνουμε υπουργοί. Θέλουμε την επανάσταση».
“Πάντα σε καλύβια και τρύπες μέναμε, θα καταφέρουμε λοιπόν να ζήσουμε εκεί μέσα για λίγο καιρό. Μην ξεχνάτε όμως πως ξέρουμε και να χτίζουμε. Εμείς είμαστε εκείνοι που χτίσαμε τα παλάτια και τις πόλεις στην Ισπανία, στην Αμερική και σ” ολόκληρο τον κόσμο. Εμείς οι εργάτες μπορούμε να χτίσουμε καινούργια στη θέση τους, καινούργια και καλύτερα. Δεν φοβόμαστε τα συντρίμμια. Τη γη εμείς θα την κληρονομήσουμε, γι” αυτό δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Ας κάνει η αστική τάξη τον κόσμο της κομμάτια προτού αποχωρήσει από τη σκηνή της ιστορίας. Εμείς κουβαλάμε έναν καινούριο κόσμο, εδώ, στις καρδιές μας. Κι ο κόσμος αυτός μεγαλώνει κάθε στιγμή. Μεγαλώνει και τώρα ακόμη, που μιλάμε»
Υπόδειγμα επαναστάτη ο αναρχικός Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ο άνθρωπος που ζούσε με δυο αλλαξιές ρούχα, δυο πιστόλια και ένα ζευγάρι κιάλια και με μόνη προσδοκία να εφορμήσει στον ουρανό, να τσακίσει τον φασισμό. Η συμβολή του στον ισπανικό εμφύλιο θα μείνει ανεπανάληπτη. – Γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου, το 1896.
Κυριακή 13 Ιουλίου 2014
Επείγουσα έκκληση από τη Γάζα προς την κοινωνία των πολιτών: Αναλάβετε δράση τώρα!
“Λωρίδα
της Γάζας
12 Ιούλη του 2014
Εμείς οι
Παλαιστίνιοι, που είμαστε παγιδευμένοι μέσα στη ματωμένη και πολιορκημένη
Λωρίδα της Γάζας, καλούμε όλους τους ανθρώπους με συνείδηση σε όλο τον κόσμο να
δράσουν, να διαδηλώσουν και να εντείνουν το μποϊκοτάζ, τις αποεπενδύσεις και
τις κυρώσεις εναντίον του Ισραήλ, μέχρι αυτό να λήξει αυτή τη δολοφονική
επίθεση στο λαό μας και να κληθεί να λογοδοτήσει για τις ενέργειές του.
Γνωρίζουμε ότι πολλοί από εμάς δεν θα τα καταφέρουμε μέχρι
αύριο. Ποιός από εμάς θα είναι ο επόμενος ενώ θα είμαστε απόψε ξαπλωμένοι τη
νύχτα στα κρεββάτια μας, ξύπνιοι από τον
ήχο του μακελειού; Ποιά θα είναι η επόμενη φωτογραφία κάποιου από εμάς σε αγνώριστη κατάσταση από τη δολοφονική
στρατιωτική μηχανή του Ισραήλ;
Καλούμε για ένα οριστικό τέλος στα εγκλήματα και την
καταπίεση εναντίον μας. Καλούμε για:....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)