Στη Βουλή η απαράδεκτη συμφωνία με διάτρητες - απαράδεκτες διαδικασίες

(αναδημοσίευση από το ίσκρα)

(Τετ. 15/7/15 - 00:10)           

3,5 ΔΙΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΝΟΥΝ ΦΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

Του ΠΑΝ. ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ*

Με διάτρητες - απαράδεκτες διαδικασίες εξπρές, που παραβιάζουν τον Κανονισμό της Βουλής και το Σύνταγμα, εισάγεται την Τέταρτη (15/7) για ψήφιση στη Βουλή το πρώτο πολυνομοσχέδιο του νέου τρίτου μνημονίου, του οποίου η ίδια η ουσία και η δόμηση περιφρονούν τους βουλευτές και κυρίως τη βούληση και τα πιο ζωτικά συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Ως απόρροια δύο και μόνο παραγράφων του απαράδεκτου μνημονιακού νομοσχεδίου που κατετέθη από την κυβέρνηση, αφαιρούνται άρον - άρον από την τσέπη του χειμαζόμενου ελληνικού λαού 3,3 δισ. ευρώ ετησίως !

Συγκεκριμένα, εξαιτίας των αναδιατάξεων στον ΦΠΑ ο ελληνικός λαός θα πληρώνει επιπλέον ετησίως 2,4 δισ. ευρώ, 80 εκατ. ευρώ από την αύξηση του φόρου ασφαλίστρων στα αυτοκίνητα, ενώ από τις κύριες συντάξεις θα χαθούν 850 εκατ. ευρώ ετησίως που θα κατευθυνθούν στην αύξηση του ποσοστού της εισφοράς υγειονομικής περίθαλψης στον ΕΟΠΥΥ !

Και αυτά είναι μόνο η αρχή σε ένα σιδηρόδρομο εισπρακτικών και φοροεισπρακτικών μέτρων που περιλαμβάνονται στο τριτο-μνημονιακό πολυνομοσχέδιο, ενώ θα ακολουθήσουν και άλλα παρόμοια πολυνομοσχέδια για να ολοκληρώσουν τη μεγάλη μνημονιακή συμφωνία.

Μέτρα που περιέχονται στο ίδιο πολυνομοσχέδιο και θίγουν συμφέροντα πλούσιων ομάδων, μόνο ως «ασπιρίνες» και «άλλοθι» θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν αναφορά στην «Αριστερή Πλατφόρμα» αλλά και βουλευτές άλλων τάσεων ή μεμονωμένοι, φέρονται αποφασισμένοι να μην ψηφίσουν το μνημονιακό πολυνομοσχέδιο, απορρίπτοντας το τρομοκρατικό δίλημμα: συνθηκολόγηση ή καταστροφή.

Η χώρα διέθετε και διαθέτει αντιμνημονιακή προοδευτική λύση, η οποία, εφ’ όσον ήταν αναγκαίο, θα συνοδευόταν και με μια επιλογή που θα έθετε τη χώρα σε τροχιά εκτός ευρωζώνης.

Η κυβέρνηση αντί επί έξι μήνες να χάνει χρόνο, να πνίγει την οικονομία και να στραγγαλίζει τα αποθέματα της χώρας, προκειμένου να αποπληρώνει τους πιστωτές όφειλε, χωρίς αυταπάτες, να ακολουθήσει τις εισηγήσεις στελεχών από την Αριστερή Πλατφόρμα και γρήγορα, από την πρώτη στιγμή να θέσει το δίλημμα αξιοπρεπής συμφωνία ή έξοδος από την ευρωζώνη. Και να το θέσει τότε που είχε μια σχετική άνεση και αποθέματα για να διαχειριστεί με δικά της μέσα την έξοδο. Όμως η κυρίαρχη κυβερνητική πτέρυγα ήταν μανιωδώς προσκολημμένη στο ευρώ και επομένως σε μια λογική αιχμαλωσίας που οδηγούσε σε νέα μνημόνια.

Και τώρα, όμως, η Ελλάδα, θα μπορούσε, παρά τη θέληση της ΕΚΤ, να αξιοποιήσει τη ρευστότητα πολλών δισ. ευρώ που υπάρχει στο δίκτυο της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας για ένα πρόγραμμα - γέφυρα μετάβασης στο εθνικό νόμισμα, για την εφαρμογή, με ικανή ρευστότητα, ενός προοδευτικού προγράμματος ανόρθωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο του πολυνομοσχεδίου.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ

*Ο Παναγιώτης Αθανασιάδης είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και Αντιπεριφερειάρχης Αττικής

Το ερμηνευτικό λεξικό της λαικής ψήφου

Για δέκα  ημέρες (ξημερώματα 27.6.15 - προκήρυξη του δημοψηφίσματος/ 5.7.2015 ώρα 22.30 ανακοίνωση της σύγκλησης του συμβουλίου των αρχηγών των κομμάτων) ζήσαμε στην παραζάλη και την ψευδαίσθηση μιας ασαφούς ανατροπής, από την οποία συνήλθαμε με την ανακοίνωση της σύγκλησης του συμβουλίου των αρχηγών των κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η με πρωτοβουλία του πρωθυπουργού και δια του παραθύρου επί σκηνής επάνοδος  των ηττημένων αρχηγών των μνημονιακών κομμάτων, η αποπομπή Βαρουφάκη (που είχε σπεύσει πρώτος, και ως μη έδει, και πασιχαρής να κάνει δηλώσεις για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, πριν του γνωστοποιηθεί ο παραγκωνισμός του), η εκ νέου αυθαίρετη και μονομερής ερμηνεία της λαικής θέλησης, που δεν επέτρεπε ούτε καν ρήξη συνδέσμου, οδήγησε στην τραγική κατάληξη της περασμένης Κυριακής. Η κατάληξη της "διαπραγμάτευσης" υπήρξε εξ αρχής φανερή, όπου "εξ αρχής" σημαίνει πριν πάρα πολλούς μήνες (ήδη από το 2013), και για την ανατροπή της κοπιάσαμε όλο αυτό το διάστημα. Όπως κοπιάσαμε και για τη συντριπτική επικράτηση του ΟΧΙ. Το πρωθυπουργικό περιβάλλον, που έλαβε στο σύνολό του υπουργικούς θώκους μετά τη νίκη της 25.1.2015, προκειμένου να αναβαθμιστεί  και αυτό σε "θεσμό", μας εξέπληξε για άλλη μια φορά αρνητικά με τις επιλογές του το ίδιο το βράδυ της μεγάλης νίκης, και συνέχισε την παραγωγή εκπλήξεων με γεωμετρική πρόοδο τις επόμενες ημέρες έως την τελική συμφωνία, ενισχυμένο από τους ηττημένους του "ναι". Και όλα αυτά με βάση μια σταθερή εμμονή στη αυθαίρετη δήθεν ερμηνεία της λαικής ψήφου. Μια εμμονή, η οποία ουδέν νομικό έρεισμα έχει, και την οποία ουδεμία προηγούμενη κυβέρνηση στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ποτέ ενστερνίσθηκε ή χρησιμοποίησε. Για πρώτη φορά η λαική ψήφος ερμηνεύθηκε τόσο στενά και κοντόφθαλμα, και τόσο ενάντια στα λαικά συμφέροντα, ακόμη και όταν η λαική βούληση επαναβεβαιώθηκε με τον πλέον αυθεντικό τρόπο: με το δημοψήφισμα. Αλήθεια, γιατί η κυβέρνησή μας θέλησε τόσο πολύ να αυτοπεριορίσει τις κινήσεις της; Το ερμηνευτικό λεξικό της ψήφου είναι προφανώς πολυσέλιδο, και μας επιφυλάσσει και άλλες εξαιρετικές ερμηνείες (π.χ. σήμερα Σταθάκης, υπουργός και ιδιοκτήτης κάποιων παράξενων μαύρων μετοχών, τις οποίες ουδέποτε μάθαμε αν ξεφορτώθηκε: "δεν λάβαμε εντολή να εκδώσουμε παράλληλο νόμισμα"), οι οποίες θα "κολλάνε" σε κάθε μνημονιακή κυβερνητική επιλογή. Σε λίγο θα μάθουμε ότι οι εκλογές και το δημοψήφισμα δεν έδωσαν εντολή να έχουμε Πρόεδρο της Βουλής την Κωνσταντοπούλου, ούτε να συστήσουμε την Επιτροπή Αλήθειας, ούτε να ζητήσουμε το κατοχικό δάνειο, ούτε να έχουμε στην κυβέρνηση της αριστερή πλατφόρμα, ούτε να αντιδρούμε στις αποφάσεις της κυβέρνησης και των δανειστών, ούτε να συγκεντρωνόμαστε (η Βουλή βρίσκεται και πάλι αυτή τη στιγμή που γράφω σε αστυνομικό κλοιό !!!!)  κ.ο.κ.

            Η εκ μέρους μας σιωπή, που ακολούθησε τις παραπάνω παράδοξες πρωθυπουργικές πρωτοβουλίες, υπήρξε τελείως συνειδητή, και συνέτεινε στην ψύχραιμη εξέταση των πραγμάτων. Σήμερα τα πράγματα είναι πια τελείως καθαρά. Ο καθένας όντως πρέπει να αναμετρηθεί με τις ιδέες και τον εαυτό του, και ο ΣΥΡΙΖΑ με τις συνεδριακές του αποφάσεις, που εξακολουθούν να ισχύουν, ενόσω δεν έχουν ακόμη αλλάξει. Η πορεία της κυβέρνησης, με την όποια στήριξη και από όπου τυχόν τη λάβει, δεν μπορεί να συγχέεται με εκείνην του κόμματος, το οποίο επιβάλλεται να υποστηρίξει τις δικές του αποφάσεις. Οι προβληματισμοί που αναπτύσσονται περιλαμβάνοντες στις αμέσως επόμενες αναρτήσεις, και δεν μπορεί παρά να οδηγούν στην ανατροπή των μνημονιακών και υφεσιακών μέτρων και επιλογών της κυβέρνησης, ακόμη και εάν η κυβέρνηση αυτή προέρχεται από το ΣΥΡΙΖΑ. Για εμάς ένας δρόμος μόνο μπορεί να υπάρξει, και αυτός είναι ο δρόμος της αριστεράς. 

Σημείωση: τα παραπάνω αποτελούν προσωπικές μου απόψεις. Το blog, όπως πάντα, είναι ανοικτό να φιλοξενήσει τις απόψεις οποιουδήποτε φίλου ή αναγνώστη.

Από τον παραλογισμό στην τραγωδία; (του Στάθη Κουβελάκη)

(αναδημοσίευση από το ίσκρα)


Και όλα αυτά ενώ οι ηττημένοι εμφανίζονται προς τους δανειστές ως εγγυητές της ομαλότητας. Και ο λαός και η κρίση του στη γωνία. Νέα Βάρκιζα !!!! Και πάλι με οπισθοχώρηση της αριστεράς. Αλήθεια, για ποιο λόγο;

(Πεμ. 9/7/15 - 23:37)
Του ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Η λέξη μπορεί να φαίνεται περίεργη ή βαριά. Πως αλλιώς όμως να χαρακτηρίσουμε την πλήρη αντιστροφή του νοήματος ενός συγκλονιστικού γεγονότος όπως το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, ώρες μόνο μετά το πέρας του και μάλιστα από τους ίδιους τους πρωτεργάτες του; Πως να εξηγήσουμε ότι οι κκ. Μεϊμαράκης και Θεοδωράκης, δηλαδή οι επικεφαλείς του στρατόπεδου των (κατά κράτος) ηττημένων, να έχουν γίνει οι εγκεκριμένοι εκφραστές της γραμμής που ακολουθεί η ελληνική πλευρά και να περιφέρονται δεξιά και αριστεράθέτοντας τους όρους τους; Πως είναι δυνατό ένα σαρωτικό «όχι» στη συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών λιτότητας να «ερμηνεύεται» ως πράσινο φως για ένα νέο μνημόνιο; Και για να το πούμε με όρους κοινής λογικής, αν ήταν να υπογραφεί κάτι ακόμη χειρότερο και δεσμευτικότερο από τις προτάσεις Γιουνκέρ προς τι το δημοψήφισμα ή μάλλον προς τι η μάχη του «όχι» και, φυσικά, προς τι η σαρωτική της επικράτηση;

Η αίσθηση του παράλογου δεν απορρέει όμως από αυτήν την ακαριαία αντιστροφή της δυναμικής της κατάστασης αλλά κυρίως από το γεγονός ότι όλα αυτά γίνονται «σαν να μην έχει συμβεί τίποτε», σαν να ήταν το δημοψήφισμα κάτι σανσυλλογική παραίσθηση, που διαλύεται απότομα και μας αφήνει απερίσπαστους να συνεχίσουμε μ’αυτό που κάναμε πριν. Επειδή δεν γίναμε όμως όλοι Λωτοφάγοι, ας μας επιτραπεί να αναφερθούμε εν συντομία σε όσα συνέβησαν στον απίστευτα πυκνό χρόνο των τελευταίων ημερών.

Την περασμένη Κυριακή λοιπόν, ο ελληνικός λαός συγκλονίζει την Ευρώπη και τον κόσμο.Ανταποκρίνεται μαζικά στο κάλεσμα της κυβέρνησης και, σε πρωτοφανείς συνθήκες για τα μεταπολεμικά δεδομένα οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χώρας, ψηφίζει σαρωτικά "όχι"  στις εκβιαστικές και ταπεινωτικές προτάσεις των δανειστών. Τόσο η έκταση του «όχι» όσο και η ποιοτική του σύνθεση, με την συντριπτική του υπεροχή στα εργατικά-λαϊκά στρώματα και τη νεολαία, μαρτυρούν την βαθύτητα των διεργασιών που έγιναν, ή μάλλον που αποκρυσταλλώθηκαν σε ελάχιστο διάστημα στην ελληνική κοινωνία. Οι μαζικές κινητοποιήσεις της Παρασκευής, το κλίμα που επικρατούσε «από τα κάτω» τις τελευταίες μέρες, χωρίς να ξεχνάμε το ενθουσιώδες κύμα διεθνούς αλληλεγγύης, πιστοποιούν τις τεράστιες δυνατότητες που ανοίγει στην λαϊκή παρέμβαση μια συγκρουσιακή πολιτική επιλογή.

Από την επόμενη όμως αυτής της «μέρας που συγκλόνισε τον κόσμο», και ενώ δεν έχουν καλά-καλά καταλαγιάσει οι ιαχές των νικητών στις πλατείες της χώρας, αρχίζει το θέατρο του παραλόγου.Υπό την αιγίδα του ενεργότατα στρατευμένου στην υπόθεση του «ναι» ΠτΔ, η κυβέρνηση καλεί τους επικεφαλείς των ηττημένων και συνομολογεί ένα πλαίσιο που βάζει ως ανυπέρβλητο όριο της ελληνικής θέσης το ευρώ και δηλώνει ρητά ότι δεν έχει εντολή ρήξης. Στην παραζάλη ακόμη της κυριακάτικης χαράς, η κοινή γνώμη παρακολουθείτον εκπρόσωπο του 62% να υποτάσσεται στο σκεπτικό του 38% την επαύριο μιας εκκωφαντικής νίκης της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας,.

Την Τρίτη, η κυβέρνηση μεταβαίνει στις Βρυξέλλες για το έκτακτο Eurogroup χωρίς "πρόταση" και, όπως ήταν απόλυτα λογικό, βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο, ολιγοήμερο και ακόμη αυστηρότερο, τελεσίγραφο. Την επομένη, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος εγκανιάζει τη θητεία τους ως ΥΠΟΙΚ (για λόγους συντομίας παρακάμπτουμε το επεισόδιο "παραίτηση Βαρουφάκη", σημειώνοντας απλά ότι αποτελούσε απαίτηση των δανειστών) στέλνοντας επιστολή στον ESM – τον οργανισμό που διαχειρίζεται το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους – με την οποία ζητάει νέο δάνειο 50 δις, που θα συνοδεύεται φυσικά από τρίτο μνημόνιο . Προβλέπεται μάλιστα η Βουλή να αρχίσει να ψηφίζει τα σχετικά μέτρα, δηλαδή τους εφαρμοστικούς νόμους, από τη Δευτέρα.

Η επιστολή Τσακαλώτου συνεχίζει αναφέρονταςμεταξύ άλλων ότι "η Ελλάδα δεσμεύεται να τηρήσει τις χρηματοοικονομικές της υποχρεώσεις απέναντι σε όλους τους πιστωτές της πλήρως και εγκαίρως».Είναι προφανές ότι παρά τις διαβεβαιώσεις που ακούστηκαν μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος για «επανέναρξη διαπραγματεύσεων από μηδενική βάση», οι (κατ’όνομα και μόνον) «διαπραγματεύσεις» συνεχίζονται ακριβώς εκεί όπου τις είχαμε αφήσει, με έναν πήχη να έχει ήδη κατέβει για τις ελληνικές θέσεις σε ένα πολιτικά μη-διαχειρίσιμο σημείο, όπως σωστά εκτιμήθηκε τότε.

Την ίδια μέρα, και εν αναμονή των νέων ελληνικών "προτάσεων", που οφείλουν να είναι "αξιόπιστες, λεπτομερείς" κλπ, δηλαδή μνημονιακής κοπής, ο πρωθυπουργός απευθύνεται στο Ευρωκοινοβούλιο και δηλώνει ότι «εάν είχα στόχο να βγάλω την Ελλάδα από τον ευρώ, δεν θα πήγαινα αμέσως μετά το κλείσιμο της κάλπης να κάνω τις δηλώσεις που έκανα και να ερμηνεύσω το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, όχι ως εντολή ρήξης με την Ευρώπη, αλλά ως εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής προσπάθειας για να φθάσουμε σε μια καλύτερη συμφωνία ». Πρόκειται για μια σχεδόν ανοιχτή παραδοχή ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος «ερμηνεύτηκε» με μια συγκεκριμένη σκοπιμότητα, αυτήν της πάση θυσία διαπραγμάτευσης και αποφυγής της ρήξης.

Στην ίδια ομιλία, ο πρωθυπουργός εκθέτει με αρκετά σαφή τρόπο την φιλοσοφία που εδώ και αρκετές εβδομάδες κινεί την όλη στάση της ελληνικής πλευράς και στην οποία η «παρένθεση» του δημοψηφίσματος δεν επέφερε την παραμικρή μεταβολή: «Σε αυτές τις προτάσεις, προφανώς και έχουμε αναλάβει την ισχυρή μας δέσμευση να πιάσουμε τους δημοσιονομικούς στόχους που απαιτούνται με βάση τους κανόνες, γιατί αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε ότι η Ευρωζώνη έχει κανόνες. Όμως, διατηρούμε το δικαίωμα της επιλογής, να επιλέξουμε εμείς ως κυρίαρχη κυβέρνηση, πού θα εντοπίσουμε, πού θα προσθέσουμε τα φορολογικά βάρη, προκειμένου να πιάσουμε τους απαιτούμενους δημοσιονομικούς στόχους». Το πλαίσιο είναι λοιπόν δεδομένο, είναι τα περιοριστικά μέτρα που εξασφαλίζουν δημοσιονομικά πλεονάσματα και στοχεύουν στην αποπληρωμή του χρέους, και είναι ολοφάνερα μνημονιακό. Η «διαφωνία» εντοπίζεται στην «κατανομή των βαρών», δηλαδή σε μια (υποτίθεται) «κοινωνικά δικαιότερη» εκδοχή λιτότητας, που θα παρουσιαστεί ως «αναδιανομή» τη στιγμή που θα διαιωνίζει την ύφεση (κάθε αναφορά στη δέσμευση για μη-υφεσιακά μέτρα έχει απαλειφθεί) και την φτωχοποίηση των πολλών.

Εν τω μεταξύ, και ενώ λέγονται αυτές οι «κατευναστικές» κουβέντες που κατεδαφίζουν ότι έχει απομείνει από τις προγραμματικές δεσμεύσεις του Σύριζα, εντείνεται η «κατάσταση πολιτορκίας» που υφίσταται η χώρα, με την η ΕΚΤ να κρατάει κλειστή τη στρόφιγγα της ρευστότητας και να "κουρεύει" ακόμη περισσότερο την αξία των ομολόγων των τραπεζών, οδηγώντας τες με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση. Και όμως! Παρά την σοβαρότητα της κατάστασης, και παρ’όλο που με τον έλεγχο των κεφαλαίων ένα μέρος του δρόμου έχει ήδη διανυθεί, ουδείς, εκτός από τον Κώστα Λαπαβίτσα και κάποια στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας, δεν κάνει λόγο για τα αυτονόητα και στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας που επιβάλλουν παρόμοιες περιστάσεις, αρχίζοντας από τον δημόσιο έλεγχο και την εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Η εξήγηση είναι βέβαια πολύ απλή: κάτι τέτοιο θα έβαζε την Ελλάδα με το ενάμιση πόδι εκτός ευρώ, που είναι ακριβώς το απόλυτο φετίχ στο οποίο αγκιστρώνεται η κυβέρνηση, τη στιγμή ακριβώς που ένας διόλου ριζοσπάστης οικονομολόγος όπως ο Πολ Κρούγκμαν διαπιστώνει ότι «το μεγαλύτερο μέρος του κόστους του έχει ήδη πληρωθεί» και ότι είναι καιρός «να εισπράξει η Ελλάδα τα πλεονεκτήματα »

Το συμπέρασμα όλων αυτών είναι απλούστατο: με τις κινήσεις αυτής της εβδομάδας, η κυβέρνηση δεν πέτυχε παρά την "ολική επαναφορά" στον προηγούμενο εγλωβισμό, και τούτο από μια πολύ δυσχερέστερη θέση, υπό την πίεση ενός ακόμη οξύτερου οικονομικού στραγγαλισμού. Οσο για το πολιτικό πλεονέκτημα, δηλαδή για το τεράστιο κεφάλαιο που αποκόμισε με το δημοψήφισμα, έσπευσε να τοακυρώσει σε χρόνο ρεκόρ, ακολουθώνταςσε όλα τα σημεία τη γραμμή όσων αντιτάχθηκαν σ'αυτό, και που έχουν κάθε λόγνα αισθάνονται δικαιωμένοι ενώ έχουν καταποντισθεί στις κάλπες.

Και όμως δημοψήφισμα υπήρξε, δεν είναι ένα μεθύσι που πέρασε, ούτε παραίσθηση. Παραίσθηση είναι αντίθετα η προσπάθεια να υποβαθμιστεί σε μια εκτονωτική παρένθεση στον κατήφορο που οδηγεί σε ένα τρίτο Μνημόνιο.

Ας το πούμε με την δέουσα σαφήνεια: οποιαδήποτε απόπειρα ακύρωσης της λαϊκής θέλησης για ανατροπή της λιτότητας και των Μνημονίων αποτελεί Υβρι με την αρχαιοελληνική σημασία της λέξης. Οποιος την αποτολμήσει και οδηγήσει την χώρα και την Αριστερά στην παράδοση και την ατίμωση θα πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει και την αντίστοιχη Νέμεσι. Αν τέτοια είναι η κατάληξη του παραλογισμού των ημερών που ζούμε, ας ξέρουμε τουλάχιστον πως αυτή η τραγωδία δεν θα έχει ούτε από μηχανής Θεό, ούτε Ευμενίδες για να κατευνάσουν τις Ερινύες.

Πηγή: thepressproject.gr

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015

 

Δύο τελεσίργραφα από την Ευρωζώνη (του Γιώργου Δελαστίκ)

(αναδημοσίευση από το ίσκρα)

(Πέμ. 9/7/15 - 09:10)

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  

Χολή έσταζαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες εναντίον της Ελλάδας στην προχθεσινή σύνοδο κορυφής της Ευρωζώνης. Δεν μπορούσαν να κρύψουν το μίσος τους εναντίον του ελληνικού λαού, ο οποίος αρνήθηκε να τρομοκρατηθεί από τις δηλώσεις τους και τους πέταξε κατάμουτρα στο δημοψήφισμα το «Οχι» του 61,3% έναντι του αναιμικού «Ναι» που πήρε μόνο 38,7%. Αρνούνται φυσικά να σεβαστούν τη γνώμη των Ελλήνων, όπως εκφράστηκε μέσα από το δημοψήφισμα. Επέδωσαν λοιπόν στον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα δύο τελεσίγραφα. Πρώτον, την Κυριακή τελειώνουν όλα. Ή ο Τσίπρας υποκύπτει στους όρους των Γερμανών και των υπόλοιπων δανειστών ή μας πετάνε έξω από την Ευρωζώνη, απειλούν.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ το είπε μάλιστα καθαρά, για πρώτη φορά: «Δεν μπορεί να αποκλειστεί το Grexit, αν η Ελλάδα δεν αναλάβει τις υποχρεώσεις της έστω και την ύστατη στιγμή» διακήρυξε. Για να αυξήσουν μάλιστα την πίεση πάνω στον Αλέξη Τσίπρα, για την Κυριακή συγκάλεσαν έκτακτη σύνοδο κορυφής όχι της Ευρωζώνης, αλλά της ΕΕ! Ο στόχος είναι διάφανος. Θέλουν να μετατρέψουν το 18-1 εναντίον του Τσίπρα που υπάρχει στις συνόδους κορυφής της Ευρωζώνης σε... 27-1! Το σκηνικό είναι καλά στημένο για να αναγκάσουν τον Ελληνα πρωθυπουργό να υποκύψει στις απαιτήσεις των δανειστών, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους την ετυμηγορία του ελληνικού λαού. Η ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ θα είναι ο επόμενος στόχος τους, μόλις ο πρωθυπουργός υποκύψει στους όρους των Γερμανών.

Το δεύτερο τελεσίγραφο είναι η παροχή διορίας 48 ωρών, μέχρι τις 8.30 της αυριανής Παρασκευής, όταν φτάσουν στην Κομισιόν οι ελληνικές προτάσεις αποδοχής και ενσωμάτωσης στις δήθεν ελληνικές θέσεις των γερμανικών απαιτήσεων. Εχοντας «ψυχανεμιστεί» ότι μπορεί να τους κάνει μεγάλη πολιτική ζημιά στο μέλλον η επιβολή όρων στην Ελλάδα και ο εξαναγκασμός της να τους αποδεχθεί, υποχρεώνουν την κυβέρνηση Τσίπρα να τους υποβάλει τους δικούς τους όρους ως δήθεν... «ελληνικό» αίτημα, «ελληνική» πρόταση, την οποία οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι θα... αποδεχθούν με βαριά καρδιά και λόγω της μεγάλης τους καλοσύνης!

Η γνώμη μας παραμένει αμετακίνητη. Δεν υπάρχει περίπτωση να ωθήσουν οι Γερμανοί την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης, γιατί τη μεγαλύτερη ζημιά θα την υποστούν οι ίδιοι οπωσδήποτε, ανεξάρτητα από το πόσο θα υποφέρουν οι Ελληνες. Ολο το σκηνικό που περιγράφουμε είναι στημένο για να αναγκάσουν τον Αλέξη Τσίπρα να τους προσκυνήσει. Τι θα πετύχουν, θα το δούμε την Κυριακή. Χθες ο Ελληνας πρωθυπουργός μίλησε στο Ευρωκοινοβούλιο. Προσπάθησε με απολύτως λογικά επιχειρήματα να πείσει τους ευρωβουλευτές για το ποιος φέρει το βάρος της ευθύνης - τα πέντε μνημονιακά χρόνια των Γιώργου Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμου και Σαμαρά - Βενιζέλου ή οι πέντε μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Δείγμα της εχθρότητας που τρέφουν και οι ευρωβουλευτές εναντίον της Ελλάδας είναι και το γεγονός ότι όταν τελείωσε ο πρωθυπουργός, η συντριπτική πλειοψηφία τους δεν τον χειροκρότησε, ψυχρά, χάριν ευγενείας. Χειροκροτήματα μόνο από αριστερούς ευρωβουλευτές και παγωμένη σιωπή στην υπόλοιπη αίθουσα.

Αλλη εντελώς η εικόνα στην Ευρώπη - εξαιρέσει φυσικά των κρατών που στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου τάχθηκαν στο πλευρό των ναζί. Μισό εκατομμύριο Ευρωπαίοι πολίτες, με επικεφαλής τον προσφάτως διάσημο Γάλλο διανοούμενο Τομά Πικετί, ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», απηύθυναν έκκληση στη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, καλώντας την να αλλάξει πολιτική απέναντι στην Ελλάδα. «Αγαπητή καγκελάριε της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ» γράφουν αρχίζοντας την έκκλησή τους και συνεχίζουν: «Η χωρίς τέλος λιτότητα, την οποία η Ευρώπη υποχρεώνει με τη βία τον ελληνικό λαό να καταπιεί, δεν λειτουργεί. Ενα ηχηρό «Οχι» στη συνέχισή της είπε τώρα η Ελλάδα ... Το φάρμακο που συνταγογράφησαν το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών και οι Βρυξέλλες όχι μόνο δεν οδήγησε στη θεραπεία του ασθενούς, αλλά του προκάλεσε και ακατάσχετη αιμορραγία. Ολοι μαζί καλούμε την καγκελάριο Μέρκελ και την τρόικα να διορθώσουν την πορεία τους, να αποφύγουν μια νέα καταστροφή και να βοηθήσουν την Ελλάδα να μείνει στην Ευρωζώνη» υπογραμμίζουν.

Προειδοποιούν τους Γερμανούς και τους υπόλοιπους δανειστές οι υπογράφοντες την έκκληση ότι «αυτό που ζητούν από την ελληνική κυβέρνηση είναι να βάλει ένα όπλο στο κεφάλι της και να τραβήξει τη σκανδάλη». Κάτι τέτοιο όμως θα έχει πολύ σοβαρότερες συνέπειες από όσο φαντάζονται: «Δυστυχώς», γράφουν, «η σφαίρα δεν θα σκοτώσει μόνο το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη. Παράπλευρη απώλεια θα είναι ο θάνατος της Ευρωζώνης ως φάρου ελπίδας, δημοκρατίας και ευημερίας...». Συγκινητικά λόγια που όμως αποκλείεται να συγκινήσουν τους Γερμανούς, που ονειρεύονται να οικοδομήσουν το Τέταρτο Ράιχ.  

*Δημοσιεύθηκε στο ''ΕΘΝΟΣ'' την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015

Άνοιξε ο δρόμος για συμφωνία με την τρόικα;

(αναδημοσίευση από το iskra)

(Πεμ, Παρ. 10/7/15 - 00:06)
ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ  ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΙ ΣΤΟΥΣ «ΘΕΣΜΟΥΣ»

Εγκρίθηκε με πλειοψηφία η πρόταση της ελληνικής πλευράς προς τους «θεσμούς» από το Κυβερνητικό Συμβούλιο,το απόγευμα της Πέμπτης (9/7) όπως επιβεβαίωσε και ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων και υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος, ο οποίος δήλωσε ότι σε λίγες ώρες θα κατατεθεί.

«Όπως συμφωνήθηκε στη σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε λίγη ώρα θα κατατεθεί η ελληνική πρόταση όπως ακριβώς έχει περιγραφεί», είπε ο κ. Καμμένος.

Ερωτηθείς αν το Κυβερνητικό Συμβούλιο ενέκρινε την πρόταση απάντησε ότι έχει εγκριθεί από το συμβούλιο αρχηγών, εγκρίθηκε από το Κυβερνητικό Συμβούλιο και προχωρούν οι διαδικασίες.

Σύμφωνα με μη διασταυρωμένες πληροφορίες η πρόταση της ελληνικής πλευράς είναι παρόμοια με την πρόταση Γιούνκερ και κατατέθηκε αργά το βράδυ της Πέμπτης (9/7) στις αρχές της Ευρωζώνης.

Την παραλαβή της ελληνικής πρότασης από τις Αρχές της Ευρωζώνης επιβεβαίωσαν ο εκπρόσωπος του Γ. Ντάισελμπλουμ, Μικέλ Ράινς, και ο δημοσιογράφος των Financial Times Πίτερ Σπίγκελ.

Η ελληνική πρόταση κατατέθηκε επίσης λίγο μετά τις 11 το βράδυ της Πέμπτης (9/7) στη Βουλή προκειμένου σήμερα  Παρασκευή (10/7) , με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, να λάβει γνώση η Ολομέλεια, από την οποία θα ζητηθεί η εξουσιοδότηση προς τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη και τον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο προκειμένου να διαπραγματευθούν με βάση αυτό το κείμενο.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η Ολομέλεια θα συγκληθεί στις  2 μετά το μεσημέρι.

Στις 08:00 το πρωί αναμένεται  να πραγματοποιηθεί κοινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015

ΣΧΟΛΙΟ:

Το κείμενο, το οποίο μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα της Βουλής/Κατατεθέντα Σχέδια/Προτάσεις Νόμων, φαίνεται να έχει πολλά κοινά με εκείνο το κείμενο που απέρριψε ο λαός στο δημοψήφισμα, όπως π.χ. 23% στην εστίαση, 13% στα ξενοδοχεία, ΕΝΦΙΑ και το 2016, ιδιωτικοποιήσεις κ.α. 

Τι δεν καταλαβαίνεις; 

Να πω εγώ αυτό που καταλαβαίνω: εμπρός για τη ρήξη και την ανατροπή !!!!!

Σήμερα συγκέντρωση σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο ελληνικός λαός εκφράστηκε κυρίαρχα και δημοκρατικά στις 5/07, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα, μήνυμα ενότητας, δημοκρατίας, αξιοπρέπειας προς πάσα κατεύθυνση, εντός και εκτός Ελλάδος. Κάποιοι δυστυχώς ακόμα κωφεύουν, δεν πήραν το μήνυμα και προσποιούνται πως τίποτα δεν έχει αλλάξει στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. 

Αυτή την Παρασκευή 10/07, πολίτες μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καλούν κόσμο σε συγκέντρωση στην πλατεία Ελευθερίας  στις 7:30 μμ, για να διατρανώσουν την αταλάντευτη βούληση του λαού μας να ζήσει με δημοκρατία και αξιοπρέπεια μέσα στην Ευρώπη, σε μια Ευρώπη της αλληλεγγύης, των λαών, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμπαρίσταται, στηρίζει την εκδήλωση και καλεί όλους τους δημοκρατικούς πολίτες να συμμετέχουν μαζικά στην συγκέντρωση, εκπέμποντας ένα ηχηρό ΟΧΙ στους εκβιασμούς, στα τελεσίγραφα, στην αδιαλλαξία των θεσμών.

Η επόμενη μέρα μας βρίσκει ενωμένους, με ψυχραιμία συνεχίζουμε την εθνική προσπάθεια για τα δίκαια του λαού μας, της πατρίδας μας, για μια λύση βιώσιμη και κοινωνικά δίκαιη. Ο νέος εθνικός διχασμός που κάποιοι απεργάζονται, μέσα και έξω από τη χώρα, δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί. Υπέρτατος νόμος είναι το δίκιο των ανθρώπων.

Ο λαός μίλησε.

Η δημοκρατία νίκησε.

Η αξιοπρέπεια νίκησε.

Ηράκλειο,  9 Ιουλίου 2015

Το Γραφείο Τύπου

ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου

ΣΧΟΛΙΟ:
Εδώ καθένας μεταφράζει το νομοσχέδιο της νέας δανειακής σύμβασης με το όνομα που του δίνει η ιδεολογική του τοποθέτηση, και δίνει με ανάλογο τρόπο νόημα στις λέξεις "δημοκρατία - αξιοπρέπεια - νίκησε - μίλησε"

Από σύνοδο σε σύνοδο σύρεται το ελληνικό λαικό αίτημα για αξιοπρέπεια

(αναδημοσίευση από το  iskra)

(Τετ. 8/7/15 - 00:18)

Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

Του ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΠΕΡΑ

Η Ελλάδα  βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο όριο μεταξύ συμφωνίας από τη μια και διακοπής αποπληρωμής του χρέους και εξόδου από την ευρωζώνη από την άλλη.

Το κλειδί για τις εξελίξεις δεν τον κρατάει μόνο η Αθήνα αλλά κυρίως το Βερολίνο. Η Γερμανία, ενδεχομένως, να συνεχίσει να επιδεικνύει τις επόμενες ημέρες ασύγγνωστη πυγμή αδιαλλαξίας, αρνούμενη πεισματικά κάθε επίδραση από το στεντόρειο «όχι» του ελληνικού δημοψηφίσματος. Αν, όμως, αυτή η επίδειξη πυγμής από το Βερολίνο δεν μεταφραστεί σε αντίστοιχα «κακή» συμφωνία, πράγμα που προϋποθέτει άτακτη υποχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης, τότε η Γερμανία κινδυνεύει να χάσει πάρα πολλά και κρίσιμα από εξελίξεις που «υποχρεωτικά» θα σπρώξουν την Ελλάδα σε τροχιά εθνικού νομίσματος. Το κυριότερο, η Γερμανία θα απολέσει σε αξιοπιστία και ικανότητα ηγεσίας, χωρίς τα οποία η Ευρώπη, που υπό Γερμανική ηγεμονία κατασκευάζει, δεν θα έχει (και πολύ γρήγορα) κανένα μέλλον, παρά μόνο τη διάλυση.

Σε τούτες τις κρίσιμες στιγμές, όποια κι αν είναι η στάση της Γερμανίας, η Ελλάδα οφείλει να δείξει συνέπεια και σταθερότητα, επιμένοντας μέχρι τέλους , χωρίς υπαναχωρήσεις ,στο σεβασμό της λαϊκής εντολής του"ΟΧΙ". Επιμένοντας σε μια συμφωνία συμβατή και σε ισορροπία, με τις κυβερνητικές δεσμεύσεις, προετοιμαζόμενη, ταυτόχρονα, για όλα τα ενδεχόμενα και για όλες τις δυνατές εναλλακτικές λύσεις.

Μια «προκρούστεια» συμφωνία, που θα εξουθενώνει το λαό και την οικονομία, θα είναι ό,τι το χειρότερο για το ελληνικό μέλλον. Θα είναι κυριολεκτικά καταστροφή! Μια συμφωνία που δεν θα βάζει φρένο στη λιτότητα, δεν θα προβλέπει ικανή ρευστότητα για την τόνωση της οικονομίας και βαθιά διαγραφή του χρέους, δεν έχει τίποτα να προσφέρει στην πατρίδα μας. Το αντίθετο, θα διαιωνίσει την κρίση και θα την επιδεινώσει.

Η κυβέρνηση έχει χρέος να ανταποκριθεί στο "ΟΧΙ" τόσο απέναντι στην αγριότητα των πιστωτών όσο και απέναντι στη διαπλεκόμενη ολιγαρχία, που με αιχμή την "πλύση εγκεφάλου" των μίντια, συνεχίζει αμείωτα και μετά το δημοψήφισμα, να πνίγει τη δημοκρατία και τη χώρα. Είναι τραγικό ότι η κυβέρνηση, ακόμα και μετά το δημοψήφισμα, δεν λαμβάνει μέτρα για τη δημοκρατία στα "μίντια" και το δημόσιο έλεγχο των τραπεζών.

Η Ελλάδα δεν διαθέτει μια και μόνο αλλά πολλές επιλογές για την πορεία της. Όλες δύσκολες και δύσβατες. Η χειρότερη, όμως, η πιο εξοντωτική, η πιο ταπεινωτική και ανυπόφορη, είναι η παράδοση και η υποταγή στους «Θεσμούς» της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ. Αυτήν την αθλιέστατη υποταγή οφείλουμε "πάση θυσία" να αποφύγουμε!

ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΠΕΡΑΣ

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

 

Η διαπλεκόμενη μιντιακή ολιγαρχία συνεχίζει την πλύση εγκεφάλου

(αναδημοσίευση από το iskra)

(Τετ. 8/7/15 - 13:50)             
ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΕΙ ΤΟ "ΟΧΙ" ΣΕ ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΟ "ΝΑΙ"
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΣΙΜΗ*

Η διαπλεκόμενη ολιγαρχία των μίντια (ραδιόφωνο, τηλεόραση, τύπος) συνεχίζει ακάθεκτη. Δεν κατάφερε με την οργιώδη ολοκληρωτική προπαγάνδα της πριν το δημοψήφισμα, να ακυρώσει το «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού, το οποίο γιγάντιο εξήλθε από τις κάλπες. Παρ' όλη, όμως, τη θλιβερή αποτυχία της, που ήταν και αποτυχία σύσσωμης της ευρωπαϊκής και εγχώριας αντίδρασης, δεν το βάζει κάτω. Λες και δεν συνέβη τίποτα, το όργιο της πλύσης εγκεφάλου και της παραπληροφόρησης δίνει και παίρνει θρασύτατα αμέσως μετά από την Κυριακή και τη λαϊκή ψήφο.

Έχουν λυσσάξει, ανενόχλητα και ασύδοτα, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης να μετατρέψουν το ΟΧΙ του ελληνικού λαού σε ένα ΝΑΙ σε μια συμφωνία υποταγής και παράδοσης στους κατ' ευφημισμό αποκαλούμενους «Θεσμούς» (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ), οι οποίοι δυστυχώς επιδεικνύουν κάθε έλλειψη σεβασμού στους δημοκρατικούς θεσμούς.

Ο στόχος της κατεστημένης «μιντιοκρατίας» είναι ένας: Να υπογράψει η κυβέρνηση , «πάση θυσία» και με κάθε τίμημα, συμφωνία με τους «Θεσμούς». Η υπογραφή μιας τελεσιγραφικής συμφωνίας όσο άθλια και ταπεινωτική και αν είναι , συνιστά, όπως προπαγανδίζουν αυτοί οι μιντιακοί κύκλοι, καλύτερη επιλογή από τη μη συμφωνία, που ενδεχομένως να οδηγήσει την Ελλάδα στην έξοδο από την ευρωζώνη. Το ΟΧΙ του ελληνικού λαού , πρέπει να γίνει «ΝΑΙ» και μάλιστα στην χειρότερη, ίσως, εκδοχή του τελευταίου.

Το ερώτημα είναι, θα τα καταφέρουν; Θα επιτύχει η διαπλεκόμενη μιντιακή ολιγαρχία, - αιχμή της νεοαποικιοκρατικής λογικής των Βρυξελλών και της εγχώριας «παρασιτικής» πλουτοκρατίας - , ένα περήφανο μεγαλειώδες ΟΧΙ να το μετατρέψει σε ένα ταπεινωτικό «ΝΑΙ»;

Όπως ερώτημα παραμένει γιατί, έστω και τώρα, μετά το θριαμβικό δημοψήφισμα, η κυβέρνηση δεν παίρνει μέτρα για την αποκατάσταση στοιχειώδους δημοκρατικής νομιμότητας, πληροφόρησης και διαφάνειας στα μέσα ενημέρωσης αλλά και δημοσίου ελέγχου των τραπεζών;

Είμαστε βέβαιοι ότι για άλλη μια φορά η κυβέρνηση θα αντισταθεί, πράγμα που κάνει, στις «σειρήνες» και τα σκοτεινά σχέδια της αντίδρασης θα αποτύχουν, ενώ ο αριστερός προοδευτικός δημοκρατικός κόσμος θα πρωταγωνιστήσει αποτελεσματικά για ριζοσπαστικές δημοκρατικές αλλαγές στο εσωτερικό της χώρας μας. Ο αγώνας συνεχίζεται με μεγαλύτερη σκληρότητα!

*Ο Χρήστος Κασίμης είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της ΝΕ Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

 

Γιατί όχι ρήξη;

(αναδημοσίευση από την Αυγή και το iskra)

(Πέμ. 9/7/15 - 07:45)

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Η επιλογή του ελληνικού λαού δεν είναι ρήξη. Το είπε, μιλώντας χτες στο Ευρωκοινοβούλιο ο Αλέξης Τσίπρας. Και φυσικά εμείς ξέρουμε ότι το έχουν πει, και το έχουν ξαναπεί, οι πάντες του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης κατά την εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα. Κόντρα μάλιστα σε όσους Ευρωπαίους και Έλληνες, επέμεναν ότι το πραγματικό -και τρομακτικό κατ' αυτούς- δίλημμα της περασμένης Κυριακής ήταν ευρώ ή δραχμή.

Ωραία. Η δική μας επιλογή δεν είναι ρήξη. Η δική τους ποια είναι; Γιατί σε βγάζουν από τα ρούχα σου με τον Τσίπρα, που δήθεν θέλει ρήξη. Ο Σόιμπλε τι θέλει; Τα γεράκια και οι γερακίνες των δανειστών τι θέλουν; Τι βγαίνει από τις τελευταίες δηλώσεις τους; Τι καταλάβατε από τα άναρθρα των κυρίων Βέμπερ και Φέρχοσταντ μέσα στα μούτρα του Έλληνα πρωθυπουργού στην Ευρωβουλή; Από όλη αυτή την αγένεια, την αναίδεια, την υπεροψία, γερμανικής κοπής;

Ότι θέλουν έντιμη συμφωνία, που να σέβεται, στοιχειωδώς έστω, τη βούληση του ελληνικού λαού; Ή ότι συμπεριφέρονται σαν τραμπούκοι ιδιοκτήτες του ευρώ; Ότι κρατούν το πιστόλι της ρήξης στο κεφάλι του Τσίπρα; Ότι τον -και μας- προσβάλλουν συνεχώς; Ότι έφτασαν να λένε -Γιούνκερ- ότι η ψήφος μας αποδυνάμωσε τη θέση μας; Κι ότι όλοι τους, από τον πιο στεγνό γραφειοκράτη, μέχρι τον πιο ζουμερό ευρωκράτη, μιλούν συνεχώς για Grexit;

Το κάνουν για να τρομάξουν τους δικούς μας, θα πεις. Και να υπογράψουν παράδοση άνευ όρων. Με τη συνδρομή του Σταύρου, που ετοιμάζει δίκες για εσχάτη προδοσία. Και του Βαγγέλη που ετοιμάζει εξέγερση. Όχι αν υπογράψουν ότι να 'ναι, αλλά αν δεν υπογράψουν. Γιατί βλέπετε θα πρέπει ο Τσίπρας να γυρίζει για λογαριασμό μας το άλλο μάγουλο, κι ύστερα το άλλο, κι ύστερα το άλλο, κι ύστερα το άλλο. Λες κι αυτή είναι η εντολή του ελληνικού λαού: Σκάσε ρε και υπόγραψε.

Είναι φανερό: Αυτοί βάζουν το δίλημμα ταπείνωση, ή ρήξη. Αυτοί μετατρέπουν με τη γνωστή ιστορική τους ηλιθιότητα -τίποτε δεν διδάχτηκαν από το χαστούκι του Όχι- τη ρήξη σε επιλογή κυριαρχίας και αξιοπρέπειας. Αυτοί -και οι δικοί τους εδώ- χώνουν με την ιταμή τους στάση στο μυαλό εκατομμυρίων Ελλήνων το ερώτημα: Αν είναι να γίνουμε γιουσουφάκια, γιατί όχι ρήξη;

*Δημοσιεύθηκε στην ''ΑΥΓΗ'' την Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015

 

Μετατροπή της νίκης σε ήττα; Οξύμωρο αφήγημα και τα δικά μας καθήκοντα

(αναδημοσίευση από το  iskra)


(Τετ. 8/7/15 - 14:43)
Του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΕΦΕΡΙΑΔΗ*

Η 5η Ιουλίου και όλα όσα -πολλά και πυκνά- την ακολούθησαν, αναμφίβολα θα μείνουν στην ιστορία για λόγους μεγαλειώδεις όσο και για το ακριβώς αντίθετο: για λόγους χαρακτηριστικά ευτελείς -μια αντίθεση τόσο έντονη, που παραπέμπει σε μοτίβα αρχαιοελληνικής τραγωδίας. Το κείμενο που ακολουθεί επιχειρεί έναν πρώτο απολογισμό στην τομή πολιτικής ανάλυσης και χρονογραφήματος: καταθέτει σκέψεις και πρώτα συμπεράσματα (που γράφονται «εν θερμώ»), όμως το κάνει με τρόπο πικρά χιουμοριστικό και ενίοτε δηκτικά επικριτικό. Ο υπότιτλός του -«οξύμωρο αφήγημα»- προκύπτει από το ίδιο το θέμα (το «μύθο») καθώς και τις πράξεις των βασικών δρώντων (από το «ήθος» και τη «διάνοιά» τους, όπως θα έλεγε ο Αριστοτέλης στην «Ποιητική»). Αφηγείται πώς η ατυχής διαχείριση μιας ολοκληρωτικής νίκης μπορεί να οδηγήσει σε ήττα.

Η ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ ΝΙΚΗ...

Οι καταιγιστικές εξελίξεις των ημερών (που όσο περνούν οι ώρες γίνονται όλο και πιο ραγδαίες) δεν πρέπει, καταρχάς, να επισκιάσουν το τεράστιο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Το 61,3% υπέρ του «ΟΧΙ» που σημειώθηκε είναι εκκωφαντικό, όχι μόνο λόγω του ονομαστικού αριθμητικού του μεγέθους, αλλά κυρίως διότι επήλθε σε συνθήκες απολύτως πρωτοφανείς. Εναντίον του συστρατεύτηκε ολόκληρο το παλαιό πολιτικό προσωπικό, η Ε.Ε. των «εταίρων» (με αλλεπάλληλες επίσημες δηλώσεις και απειλές), καθώς και το εγχώριο μιντιακό σύστημα που εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία χειραγώγησης. Ο πιο σοβαρός παράγοντας ήταν βέβαια ότι το δημοψήφισμα έγινε με τις τράπεζες κλειστές. Ο λαός ψήφισε κυριολεκτικά με το πιστόλι στον κρόταφο, σε συνθήκες όχι μόνο συμβολικής αλλά και πραγματικής τρομοκρατίας.

Ενόσω διαρκούσε η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, με τα ποσοστά του «ΟΧΙ» να αυξάνουν παράλληλα με την αύξηση της συμμετοχής, τα κόμματα της αντιπολίτευσης έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν -τι άλλο, άλλωστε, θα μπορούσαν να κάνουν; Ο ένας μετά τον άλλο, οι εκπρόσωποί τους άρχισαν να προβαίνουν σε δηλώσεις που, αν κάποιος δεν είχε παρακολουθήσει τα αποτελέσματα, εύλογα θα έβγαζε το συμπέρασμα ότι νικητής ήταν το «ΝΑΙ». Απηχώντας το κραυγαλέο παράδοξο, ένας δημοσιογραφικός ιστότοπος ανάρτησε στις 22.22 τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Αποτελέσματα δημοψηφίσματος 2015: Καμίνης και Μπουτάρης πανηγυρίζουν για το... "ΟΧΙ!"».*

Όσο κι αν απείχαν -καταφανώς και παρασάγγας- από την πραγματικότητα, ανασύρθηκαν επίσης με αμήχανη επίταση όλα τα προεκλογικά μοτίβα: ο διχασμός(ως σχόλιο σε ένα αποτέλεσμα 61,3% - 38,7%!)· ο κίνδυνος απώλειας της «Ευρωπαϊκής ταυτότητας» (παρά το κύμα υποστήριξης στο «ΟΧΙ» από κινήματα και διανοούμενους σε ολόκληρη την Ευρώπη)· η «απειλή του λαϊκισμού» -προπαντός από τον πολιτικό χώρο που θεωρεί ως λαϊκισμό κάθε αντίσταση στην κυριαρχία ενώ ενέχεται ο ίδιος στην κατεξοχήν λαϊκιστική πρακτική να αποδίδει την ευθύνη για όλα τα δεινά στους αδύνατους. Στον ίδιο δρόμο έσπευσε σε πρώτο χρόνο να κινηθεί και η μείζων αντιπολίτευση, όμως στη δική της περίπτωση η πραγματικότητα επιβλήθηκε δια της τεθλασμένης. Πώς να κρυφτεί από τους δελφίνους του κόμματος και την ελίτ που προνομιακά εκπροσωπεί ο ηττημένος της αρχηγός; Εδώ τα φληναφήματα και οι λογικές ακροβασίες που διέστρεφαν την

Κάστρο, Κίρχνερ και Μοράλες χαιρετίζουν το υπερήφανο ελληνικό ΟΧΙ

(αναδημοσίευση από το iskra)

(Δευτ. 6/7/15 - 14:00)

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΣΤΟΝ Α. ΤΣΙΠΡΑ ΓΙΑ ΤΗ "ΛΑΜΠΡΗ ΝΙΚΗ" ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Ο Πρόεδρος της Κούβας Ραούλ Κάστρο συνεχάρη τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για το μαζικό "όχι" του ελληνικού λαού στο σχέδιο των πιστωτών της Αθήνας και τα νέα μέτρα λιτότητας που προβλέπονταν στο σχέδιο αυτό, ανέφερε σήμερα η επίσημη κουβανική εφημερίδα Granma.

"Απευθύνω τα ειλικρινή συγχαρητήριά μου για τη νίκη του 'όχι' στο ελληνικό δημοψήφισμα", δήλωσε ο Ραούλ Κάστρο, σύμφωνα με την Granma. "Το αποτέλεσμα αυτό δείχνει πως η πλειοψηφία του ελληνικού λαού υποστηρίζει τη θαρραλέα πολιτική της κυβέρνησης της οποίας ηγείστε", πρόσθεσε. 

Η πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Κίρχνερ συνεχάρη τον ελληνικό λαό για τη μαζική απόρριψη των προτάσεων των πιστωτών της Αθήνας και των νέων μέτρων λιτότητας.

"Ελλάδα: απόλυτη νίκη της δημοκρατίας και της αξιοπρέπειας", έγραψε η Κίρχνερ σε μήνυμα στο Facebook μετά δημοψήφισμα της Κυριακής, εκφράζοντας "εκ μέρους του λαού και της κυβέρνησης της Αργεντινής όλη την αλληλεγγύη μας στον γενναίο ελληνικό λαό και τους ηγέτες του". 

Ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες χαιρέτισε την νίκη του "όχι" στο δημοψήφισμα στην Ελλάδα και σημείωσε ότι αποτελεί μια ήττα για τον "ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό". "Χαιρετίζω τον σπουδαίο ελληνικό λαό για τον θρίαμβο" του "όχι", "ο οποίος συνιστά μια πανωλεθρία για τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό", δήλωσε ο πρόεδρος της Βολιβίας, τις δηλώσεις του οποίου επικαλείται το πρακτορείο ειδήσεων ABI.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος "αποτελεί την αρχή της απελευθέρωσης του ευρωπαϊκού λαού", πρόσθεσε ο Μοράλες, ο οποίος εξέφρασε "τον σεβασμό του και τον θαυμασμό του για τον ελληνικό λαό".

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΦΙΝΤΕΛ ΚΑΣΤΡΟ ΣΤΟΝ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ

Ο ιστορικός ηγέτης της Κούβας,  Φιντέλ Κάστρο, απέστειλε συγχαρητήρια επιστολή στον Πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, για τη «λαμπρή νίκη» του στο δημοψήφισμα, ευχόμενος, παράλληλα, «τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία».

Η επιστολή μεταφρασμένη:

" Εξοχότατε κ. Αλέξη Τσίπρα,

Πρωθυπουργέ της Ελλάδας

Σας συγχαίρω θερμά για τη λαμπρή πολιτική σας νίκη, τις λεπτομέρειες της οποίας παρακολούθησα από κοντά μέσω του καναλιού TeleSur.

Η Ελλάδα είναι πολύ οικεία για τους Κουβανούς. Αυτή μας δίδαξε φιλοσοφία, τέχνη και επιστήμες της αρχαιότητας όταν σπουδάζαμε στο σχολείο και, μαζί με αυτά, την πιο περίπλοκη από όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες: την τέχνη και την επιστήμη της πολιτικής.

Η χώρα σου, ειδικά η τόλμη της στην παρούσα συγκυρία, γεννά το θαυμασμό στους λαούς της Λατινιής Αμερικής και της Καραϊβικής αυτού του ημισφαιρίου, που βλέπουν πώς η Ελλάδα, μπροστά σε απειλές από το εξωτερικό, υπερασπίζεται την ταυτότητά της και την κουλτούρα της. Ούτε ξεχνούν ότι ένα χρόνο μετά την επίθεση του Χίτλερ στην Πολωνία, ο Μουσολίνι διέταξε το στρατό του να εισβάλει στην Ελλάδα, και αυτή η γενναία χώρα απώθησε την επίθεση και ανάγκασε τους εισβολείς να υποχωρήσουν, κάτι που οδήγησε στην ανάπτυξη τεθωρακισμένων γερμανικών δυνάμεων στην Ελλάδα οι οποίες παραμέρισαν τους αρχικούς στόχους της ύπαρξής τους.

Η Κούβα αναγνωρίζει το θάρρος και τις επιχειρισιακές ικανότητες των ρωσικών στρατευμάτων, που, ενωμένες με τις δυνάμεις του ισχυρού συμμάχου τους, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και με αυτές άλλων εθνών της Μέσης Ανατολής και της Ασίας, επιχειρούσαν πάντα να απογεύγουν τον πόλεμο αλλά ποτέ δεν επέτρεψαν η στρατιωτική επιθετικότητα να περάσει χωρίς μια απάντηση πειστική και συντριπτική.

Στις τωρινές πολιτικές συνθήκες στον πλανήτη μας, όταν η ειρήνη και η επιβίωση του είδους μας κρέμονται από μια κλωστή, κάθε απόφαση, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, πρέπει να αναλύεται και να εφαρμόζεται με προσοχή, με τρόπο που κανείς δε θα μπορεί να αμφισβητήσει την εντιμότητα και την σοβαρότητα με τις οποίες πολλοί από τους πιο υπεύθυνους και σοβαρούς από όσους διοικούν, αγωνίζονται σήμερα για να αντιμετωπίσουν τις καταστροφές που απειλούν τον πλανήτη.

Σας ευχόμαστε, εντιμότατε σύντροφε, Αλέξη Τσίπρα τη μεγαλύτερη δυνατή επιτυχία.

Αδελφικά,

Δαγκωμένοι όλης της Ελλάδας ενωθείτε (του Θανάση Καρτερού)

(αναδημοσίευση από την Αυγή και το iskra)

Σε συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης, και με αφορμή αυτό το υπέροχο άρθρο του Θανάση Καρτερού, επισημαίνω ότι συντάσσομαι πλήρως με την άποψή του.

   

(Δευτ. 6/7/15 - 08:05)

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ*

Η γραμμή είναι τώρα μετριοπάθεια, όχι θριαμβολογίες, όχι χλευασμός των νικημένων. Ακόμα περισσότερο: Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Καλώς και απολύτως σωστή, πολύ περισσότερο που έχουμε ως λαός μπροστά μας δύσκολες μέρες: Διαπραγματεύσεις, τράπεζες που πρέπει να ανοίξουν, σπίτια που δεν πρέπει να κλείσουν, τζάκια που πρέπει να πληρώσουν επιτέλους ό, τι χρωστούν στο δημόσιο. Και λοιπά, και λοιπά.

Ανοιχτή καρδιά, λοιπόν, και ανοιχτές αγκάλες αν θέλετε, για τους οπαδούς του Ναι. Δεν είναι αντίπαλος, ούτε εχθρός, εκείνος που ψήφισε αντίθετα με μένα. Ποτέ δεν ήταν. Αλλά παιδιά, ως εδώ. Είναι και παραμένει και αντίπαλος και εχθρός ο βαρόνος της διαπλοκής, που εξαπέλυσε τα σκυλιά του να δαγκώνουν. Είναι εχθροί και αντίπαλοι και όσοι δέχτηκαν και καταδέχτηκαν να γίνουν σκυλιά και να επιπέσουν επί δικαίων και αδίκων με τους κυνόδοντες του φόβου.

Είναι αντίπαλοι και εχθροί εκείνοι που έλεγαν εν πλήρη συνειδήσει ψέματα. Εκείνοι που απαιτούσαν να "ξεκουμπιστεί" ο Τσίπρας. Εκείνοι που έκαναν την ενημέρωση σαμποτάζ, με ψεύτικους συναγερμούς για κούρεμα καταθέσεων. Εκείνη που -αχ ευαισθησία!- υπερασπιζόταν το άθλιο κανάλι της απέναντι στις "επιθέσεις", γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε εμπάργκο για δυο μέρες. (Καλοί κι αυτοί, άκου για δυο μέρες. Δηλαδή την τρίτη θα ξαναπάτε;).

Όλοι όσοι μετάλλαξαν τη δημοσιογραφία σε ρουφιανιά, τη δεοντολογία σε παρτούζα, τον εαυτό τους σε μπράβο παραμένουν και εχθροί και αντίπαλοι. Θα τους βρούμε μπροστά μας πάλι και πάλι, όσο οι παρανομίες και τα φέσια των αφεντικών τους αντιμετωπίζονται μόνο με αυστηρές δηλώσεις. Αλλά τώρα, αυτές τις στιγμές που έπεσε βαρύ το χέρι του λαού στο μαγουλάκι τους, έχουμε δικαίωμα στη χαρά. Στη χαιρεκακία είπατε; Καλώς. Στην ηδονή και της δικής μας νίκης, αλλά και της δικής τους ήττας και ξευτίλας.

Χαρείτε το συνεπώς. Μια συμβουλή όμως. Δεν έχουν νόημα οι διαδηλώσεις έξω από κανάλια, όσα σημάδια κι αν έχετε από τα δόντια τους. Δεν καταλαβαίνουν. Και δεν χωράει καμιά παραχώρηση στην ανοησία του οδόντα αντί οδόντος. Το τηλεκοντρόλ όμως, μάλιστα: Δαγκωμένοι όλης της Ελλάδας ενωθείτε. Πετάξτε τους έξω από τα σπίτια σας. Ε, ως αβλαβές επιδόρπιο, μπορείτε και να χαιρετάτε μαζικά βαρόνους και τηλεμπράβους, αν πέσετε πάνω τους, στη γλώσσα τους: Γαβ, γαβ....

*Δημοσιεύθηκε στην ''ΑΥΓΗ'' τη Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015