(αναδημοσίευση από το ίσκρα)
Σχόλιο: (Α) γιατί πάντα η "σκληρή διαπραγμάτευση" καταλήγει σε ήττα; Το ίδιο συνέβαινε και επί Παπα -νδρέου και - δήμου, και επί Σαμαρά και επί Τσίπρα. Μήπως πρέπει να αλλάξουν τον όρο; Να λένε, ας πούμε: "καθυστερούμε το μοιραίο", ή "υπομονή στον άρρωστο, μέχρι να βγει η ψυχή του", ή το άκρως νομικό "μια σύντομη αναβολή, κύριε Πρόεδρε";
(Β) μέρα που διάλεξαν να τελειώσουν τη σκληρή διαπραγμάτευση !!! Αν είχαν κάνει το ίδιο όσοι είχαν κλειστεί στο Πολυτεχνείο το 1973, θα είχαν ζήσει, θα είχαν γλυτώσει τα δεινά που πέρασαν, και, κυρίως, θα είχαν δώσει άλλη μια νίκη στον εχθρό, αφού θα είχαν κάνει το Μαρκεζίνη και τον Ιωαννίδη μάγκες (και τον Κύρκο, για να μην ξεχνιόμαστε, που πίστευε στην προοπτική της λύσης Μαρκεζίνη), και η απελευθέρωση της χώρας θα αργούσε. Τώρα έχει πάει αιώνες πίσω, αλλά ας το αφήσουμε αυτό.
(Τρ. 17/11/15, 13:25)
ΤΟ ΦΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΩΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Η ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ, ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ
Μόνο ως κακόγουστος ευφημισμός μπορεί να εκληφθεί ο χαρακτηρισμός που εκπορεύεται από το Μαξίμου περί “επώδυνου συμβιβασμού” με τους δανειστές για το πρώτο πακέτο των 48 προαπαιτούμενων. Η συμφωνία που επετεύχθη τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την Τρόικα θα ανακουφίσει μόνο τους τραπεζίτες που χρεοκόπησαν με θαλασσοδάνεια τις τράπεζές τους, οι οποίες “διασώζονται” και πάλι με 10 δισ. Τα υπόλοιπα 2 δισ. της υποδόσης για την εξυπηρέτηση του επαχθούς χρέους συνοδεύονται από εξαιρετικά οδυνηρά μέτρα, ιδιαίτερα στο καυτό θέμα της πρώτης κατοικίας,
που θα φέρουν σε απόγνωση δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες
νοικοκυριά, απειλώντας με ακραία κοινωνικά φαινόμενα στο προσεχές
μέλλον.
Η δήθεν “σκληρή διαπραγμάτευση” της κυβέρνησης παρέχει, τελικά, προστασία της πρώτης κατοικίας μόνο για το 25%
των δανειοληπτών, οι οποίοι βρίσκονται το κατώφλι της φτώχειας. Σ' αυτή
την κατηγορία υπάγονται μόνο τα άτομα με ετήσιο, μικτό εισόδημα μέχρι
το πολύ 8.180 ευρώ - δηλαδή, καθαρό εισόδημα περίπου 500 ευρώ το μήνα - και τα ζευγάρια με μικτό εισόδημα μέχρι 13.917 ευρώ (γύρω στα 800 ευρώ καθαρό εισόδημα το μήνα), με προσαύξηση 3.361 ευρώ για κάθε παιδί. Η δεύτερη κατηγορία, στην οποία υπάγεται το 35% των δανειοληπτών με κάπως μεγαλύτερα εισοδήματα, οδηγείται σε εξωδικαστικές διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες, με την απειλή της κατάσχεσης να κρέμεται πάνω από τα σπίτια της.
Κυβερνητικοί
παράγοντες εκφράζουν κατ' ιδίαν την ελπίδα ότι δεν θα υπάρξουν μεγάλης
κλίμακας πλειστηριασμοί, διότι οι ίδιοι οι τραπεζίτες προτιμούν κάποιο
συμβιβασμό, παρά να επωμιστούν απαξιωμένα ακίνητα με όλο το κόστος που
αυτό συνεπάγεται. Φρούδες ελπίδες. Με τον πρώτο μνημονιακό νόμο που ήδη ψήφισε η κυβέρνηση, το ΤΧΣ και μέσω αυτού οι τράπεζες περνούν κάτω από τον άμεσο έλεγχο των δανειστών και των ξένων funds. Και οι δύο έχουν ισχυρούς λόγους να προχωρήσουν σε μαζικούς πλειστηριασμούς.
Τα μεν αρπακτικά funds γιατί είναι ακριβώς η δουλειά τους να
αποκομίζουν κέρδη εξαγοράζοντας μπιρ παρά κόκκινα επιχειρηματικά και
στεγαστικά δάνεια, οι δε δανειστές γιατί θεωρούν ότι η καταβαράθρωση των
αξιών του real estate (όπως και της εργατικής δύναμης) αποτελεί βασική προϋπόθεση για