14 Αυγούστου 1954. Χαράματα στο Δαφνί. Ενα αυτοκίνητο
μεταφέρει δεμένο με χειροπέδες τον Νίκο Πλουμπίδη στον τόπο εκτέλεσης.
Λίγο μετά πέφτει νεκρός. Η ηγεσία του ΚΚΕ ανακοινώνει από το εξωτερικό ,
μέσω του ραδιοφωνικού της σταθμού, ότι πρόκειται για εικονική
εκτέλεση.
Πρόκειται για την κορύφωση μιας ανθρώπινης τραγωδίας και μια
πολιτικής σκευωρίας που άφησε ανεξίτηλα σημάδια στην ιστορική πορεία και
την ηθική υπόσταση της Αριστεράς.
Ο Νίκος Πλoυμπίδης , ο «κόκκινος δάσκαλος» αντιμετώπισε το
εκτελεστικό απόσπασμα ζητωκραυγάζοντας για το ΚΚΕ, την ίδια στιγμή
που το κόμμα του τον κατηγορούσε ως «προδότη», αμφισβητώντας ακόμη και
την εκτέλεση του. Η σύλληψη του τον Νοέμβριο του 1952, η αποκήρυξε του
από το ΚΚΕ, η καταδίκη του σε θάνατο για κατασκοπεία και η εκτέλεσή του,
είναι από τα σημαντικότερα γεγονότα στην μετεμφυλιοπολεμική Ελλάδα, που
σημάδεψαν την ιστορία της Αριστεράς.
Το 2015, στην επέτειο της εκτέλεσής του το stokokkino.gr και
οι «Ιστορίες στο Κόκκινο από τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας»
δημοσίευσαν κείμενα του Δημήτρη Πλουμπίδη, γιου του μαρτυρικού
στελέχους της Αριστεράς Νίκου Πλουμπίδη, του ιστορικού Βαγγέλη
Καραμανωλάκη και το τελευταίο γράμμα του «κόκκινου δάσκαλου» λίγες ώρες
πριν εκτελεσθεί… Αναδημοσιεύουμε σήμερα το μικρό αυτό αφιέρωμα που
επιμελήθηκε ο Μάνος Αυγερίδης.
Η
αποφυλάκιση του Κορκονέα λοιπόν δεν έχει αναφορά στο σωφρονισμό.
Γίνεται για να υπενθυμίσει ότι όλες οι ζωές δε μετράνε το ίδιο σε αυτό
το σύστημα. Και για να φοβίσει και άλλο τους υποτελείςτου Πάνου Χριστοδούλου*
Μετράμε
ήδη ένα μήνα κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας. Οκ λίγοι σεισμοί έγιναν, λίγες
βροχές, αλλά γενικά δεν καταστράφηκε η Ελλάδα από την έλευση της
(original) Δεξιάς. Όλα καλά λοιπόν; Μάλλον όχι.
The birth of the wicked
Η αρχή
δεν ήταν καλή για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη: πολύ μεγάλο
κυβερνητικό σχήμα σε αντίθεση με τις προεκλογικές εξαγγελίες, πολύ μικρή
αναλογία γυναικών σε αυτό, αρκετές ακροδεξιές εμφανίσεις με ναυαρχίδα
τον πρόεδρο της Βουλής, σκληρή ακροδεξιά ρητορική από αρκετά στελέχη. Σε
αυτό το πλαίσιο αρχίζει η κουβέντα για το άσυλο το οποίο ενοχοποιείται
σχεδόν για όλα τα δεινά του Πανεπιστημίου. Λες και στους άλλους τομείς
του δημοσίου έχει άσυλο. Στα νοσοκομεία με τα φακελάκια έχει άσυλο ; Στο
Κολωνάκι με τη φοροδιαφυγή έχει άσυλο; Στα γήπεδα με τα επεισόδια έχει
άσυλο; Στις πλατείες με τη διακίνηση ναρκωτικών έχει άσυλο; Προφανώς
όχι. Άρα το πρόβλημα δεν είναι η εφαρμογή της νομιμότητας αλλά η
πειθάρχηση σε ένα αυταρχικό μοντέλο άσκησης εκπαίδευσης ώστε να οδηγεί
σε ευνουχισμένους εργαζόμενους και φοβισμένους πολίτες.
Ανάλογη
πολιτική είναι και η απαγόρευση του καπνίσματος. Δεν είναι από
οικολογική ευαισθησία καθώς με περηφάνια η ίδια κυβέρνηση εξαγγέλλει ότι
θα προχωρήσουν οι γεωτρήσεις πετρελαίου και η εξόρυξη στη Χαλκιδική.
Είναι στο πλαίσιο της ατομικής νεοφιλελεύθερης ευθύνης. Μια ευθύνη που
σκοπό έχει να πείσει τον πολίτη ότι για όλα τα προβλήματα ευθύνεται
αυτός, η έλλειψη πειθάρχησης του και επομένως για ότι συμβαίνει στο
κράτος φταίει αυτός. Δημιουργείται ένας αόρατος μεγάλος άλλος/ τιμωρός
για την επικείμενη Αποκάλυψη, είτε οικονομική είτε περιβαλλοντική είτε
κοινωνική. Μήπως επαληθεύονται οι γραφές λοιπόν όπως λέει ο Μητροπολίτης
Μόρφου Νεόφυτος;
The prophecy
Αν
εξεταστεί το κήρυγμα του υπό το (φαινομενικά πιο προοδευτικό)
νεοφιλελεύθερο πρίσμα τότε ναι έχει δίκιο. Οι αμαρτίες
Η απελευθέρωση του Κορκονέα και η αθώωση του Σαραλιώτη
επαναφέρουν το θεμελιώδες ερώτημα της δικαιοσύνης. Το λεγόμενο «κοινό
περί δικαίου αίσθημα» δεν είναι καθόλου κοινό. Είναι κάτι που
μοιραζόμαστε όσοι το μοιραζόμαστε, και τελικά θα καταφέρουμε ό,τι
καταφέρουμε πείθοντας και τρομάζοντας πολιτικούς αντιπάλους.
Αυτό σημαίνει ότι μέχρι ένα σημείο μόνο μπορώ να ζητήσω από
το δικαστήριο να με ακούσει. Όμως όπως ακριβώς η αρχική απόφαση υπάκουε
σε ένα κλίμα μαζικής κατακραυγής της δολοφονίας, αυτή η απόφαση υπακούει
σε ένα κλίμα αυτοσυντήρησης του κράτους, σε μια περίοδο κατά την οποία
αυτό δεν δέχεται πιέσεις από πουθενά.
Το σκέφτομαι και για το πανεπιστημιακό άσυλο και όλα. Όσο κι αν
επικαλεστείς τη νομιμότητα, θα έρθει η ώρα που ο αντίπαλος θα ζυγίσει τη
δύναμή σου. Θα χρειαστεί να επινοήσει ή να ανασύρει το νομικό περίβλημα
της απόφασης, αλλά κατά βάθος θα έχει απλώς ρίξει μια ματιά απέναντι,
όπως ο οδηγός που βγαίνει από το αμάξι για να τσακωθεί και αναρωτιέται
αν τον έχει τον αντίπαλο.
Θυμάμαι τη βραδιά της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου, που ήμουν στη
γιορτή ενός φίλου, Νίκου. Αυτό που έγινε τις επόμενες μέρες ήταν μια
άγρια διαμαρτυρία απέναντι στην καταστολή, από πιτσιρίκια που δεν είχαν
δει και δεν είχαν μέχρι τότε καταλάβει τίποτε, ούτε από την ενήλικη ζωή,
που δεν είχε ξεκινήσει, ούτε από την κρίση, που δεν την είχαμε
αντιληφθεί. Είχε όμως την ανίκητη ορμή ενός νεανικού πλήθους που
πολιτικοποιήθηκε βίαια, σαν σε αιματηρή μυητική τελετή. Όσο κι αν
παραπονούνταν σοφοί ινστρούχτορες ότι αυτό το πλήθος δεν ήταν αρκετό
πολιτικοποιημένο και ενήμερο, αυτό το πλήθος υπερασπίστηκε έναν λόγο
κατακραυγής της αστυνομικής βαρβαρότητας. Όποιος νομίζει ότι πρόκειται
για κάτι αυτονόητο, έχει την ευκαιρία σήμερα να το ξανασκεφτεί.
Στο διάστημα που ακολούθησε αμέσως μετά τη δολοφονία, η διανόηση
έκανε τη δουλειά της:
(αναδημοσίευση από το thepressproject και το λογαριασμό του Θανάση στο facebook)
Σχόλιο του Θανάση Καμπαγιάννη, δικηγόρου και μέλους της Πολιτικής Αγωγής του αντιφασιστικού κινήματος στη δίκη της Χρυσής Αυγής*
Η στιγμή των ελαφρυντικών είναι, για την ποινική δίκη, η στιγμή της
επιείκειας. Η ενοχή έχει καταγνωστεί και δεν τίθεται σε αμφιβολία. Η
αψάδα της αντιπαράθεσης υπεράσπισης και πολιτικής αγωγής είναι πλέον
παρελθόν. Η συζήτηση για τα ελαφρυντικά δεν ακυρώνει την απόφαση περί
ενοχής. Έχει όμως επίπτωση στο ύψος της ποινής. Η επιείκεια ως διακριτή
φάση της ποινικής δίκης – όπως και ο γραπτός νόμος, η δημόσια
ακροαματική διαδικασία, η διαφοροποίηση κατηγόρου και δικαστή, η πρόβλεψη
πλαισίου ποινής – είναι μια κατάκτηση του ανθρώπινου πολιτισμού. Κάθε
κατηγορούμενος τη δικαιούται ως δυνατότητα, ανεξάρτητα από την
καταγνωσθείσα ενοχή του (ο αθώος δεν την χρειάζεται): ακόμα και ένας
αμετανόητος δολοφόνος όπως ο Κορκονέας, τελεσίδικα καταδικασμένος για
ανθρωποκτονία από πρόθεση ενός 15χρονου παιδιού, δικαιούται να την
αξιώσει.
Όμως, η χορήγηση στον Κορκονέα του ελαφρυντικού του σύννομου βίου
(όπως έχει διαμορφωθεί το – πάλαι ποτέ – ελαφρυντικό του πρότερου
έντιμου βίου στον νέο Ποινικό Κώδικα) είναι εσφαλμένη. Αυτό που είχε να
εξετάσει το δικαστήριο δεν ήταν το ποινικό μητρώο του Κορκονέα (έστω και
αν φαινομενικά η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα αποσκοπούσε στην παράκαμψη
της γνωστής
Σχόλιο: ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις είχε γράψει και το αξεπέραστο «Οποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του
μοιάζει. Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη
φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά. Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια
συνύπαρξη, η συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της
λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε
και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα
αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη
δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη
μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του
τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να
μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε
αρχίσει να του μοιάζουμε.»
Από το γεμάτα το βιβλίο του δημοσιογράφου Πάνου Λουκάκου “Η ΑΘΕΑΤΗ ΟΨΗ: Τύπος και Πολιτική στη Μεταπολίτευση( εκδόσεις ΕΣΤΙΑ):
Τον Ιανουάριο του 1990 ήμαστε καλεσμένοι κάποιο βράδυ στο σπίτι του
Δημήτρη Χορν, στην οδό Βασιλέως Γεωργίου. Παρόντες άλλοι δέκα φίλοι του,
προερχόμενοι κυρίως από καλλιτεχνικούς χώρους. Στη διάρκεια του
δείπνου, κύριο θέμα συζήτησης ήταν η δίκη του αστυνομικού Αθανάσιου
Μελίστα, που είχε πυροβολήσει και σκοτώσει τον δεκαπεντάχρονο Μιχάλη
Καλτεζά, κατά τη διάρκεια επεισοδίων στα Εξάρχεια.
Το Εφετείο, δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό, τον είχε αθωώσει καθώς είχε
δεχθεί ότι τελούσε σε κατάσταση άμυνας, δεδομένου ότι ο νεαρός είχε
πετάξει εναντίον του βόμβα μολότωφ. Οι συνδαιτημόνες του Χορν επαινούσαν
την απόφαση του δικαστηρίου και πρόσθεταν ότι λογικά και σωστά ένας
αστυνομικός πυροβολεί όταν κινδυνεύει να καεί ο ίδιος από τις μολότωφ.
Το δείπνο συνεχιζόταν όπως και η συζήτηση˙ χτύπησε το κουδούνι και
μπήκε καθυστερημένος, ως συνήθως, ο Μάνος Χατζιδάκις. Παρακολούθησε για
λίγο τα λεγόμενα. Και πήρε το λόγο, με έντονο ύφος: «Όταν έχω να κρίνω
ανάμεσα σ’ ένα παιδί 15 χρόνων, που πετάει μολότωφ, κι έναν τριαντάρη
εκπαιδευμένο αστυνομικό, που κρατάει πιστόλι, εγώ είμαι με το μέρος του
παιδιού και όχι του αστυνομικού.
.. Εκτιμώ βαθύτατα ένα παιδί που εξεγείρεται και βγαίνει στους
δρόμους για να διαμαρτυρηθεί, έστω κι αν υπερβάλλει, έστω και αν κρατάει
μολότωφ. Και δεν εκτιμώ καθόλου έναν αστυνομικό που το πυροβολεί.
Ό,τι και άν έχει γίνει, όπως και άν έχουν τα πράγματα, θεωρώ τραγικό
λάθος την αθώωση του αστυνομικού. Και πολύ κακό μήνυμα, που στέλνουμε
στα νέα αυτά παιδιά, το υγιέστερο κομμάτι της κοινωνίας μας, που δεν
έχει ακόμη διαφθαρεί, όπως εμείς.»
Το σκάνδαλο στην περίπτωση Κορκονέα – Σαραλιώτη δεν είναι η απόφαση
του εφετείου που αθωώνει τον ένα και μειώνει την ποινή στον άλλο. Με
δεδομένη τη διαχρονική ασυλία που απολαμβάνουν οι αστυνομικοί και οι
ακροδεξιοί παρακρατικοί όταν εγκληματούν, το σκάνδαλο ήταν η πρωτόδικη
απόφαση που καταδίκασε τον Κορκονέα σε ισόβια χωρίς ελαφρυντικό για
δολοφονία και τον Σαραλιώτη σε δεκαετή φυλάκιση ως συνεργό.
Η καταδίκη αυτή επιβλήθηκε ξεκάθαρα λόγω της εξέγερσης του Δεκέμβρη που δεν
επέτρεψε στον σκληρό πυρήνα του κράτους (δικαστική εξουσία) να καλύψει
δύο δικούς του (αστυνομικούς), όπως το έχει κάνει πλείστες άλλες φορές
στο παρελθόν. Τρομοκρατημένο από την ξαφνική εισβολή των εξαγριωμένων
μαζών στο προσκήνιο, επέλεξε να θυσιάσει δύο κατώτερα εργαλεία του για
να αποτρέψει τα χειρότερα. Ήταν η δικαιοσύνη του εξεγερμένου πλήθους,
όχι του κράτους και της εξουσίας.
Τώρα όμως ο Δεκέμβρης δεν είναι παρά μια θολή ανάμνηση, δεν φοβίζει
πια την εξουσία. Σε μεγάλο βαθμό μάλιστα έχει επικρατήσει η αντιδραστική
αποτίμησή του, αυτή των δεξιών και ακροκεντρώων διανοούμενων, που τον
ήθελαν ένα παράλογο και καταστροφικό ξέσπασμα βίας και ανομίας. Στη νέα
λοιπόν, συνθήκη της νικηφόρας αντιεξέγερσης, το εφετείο επανήλθε στην
πεπατημένη, αθωώνοντας τον Σαραλιώτη και αποφυλακίζοντας τον Κορκονέα.
Η τάξη των ισχυρών και των μαντρόσκυλών τους αποκαταστάθηκε, το
δίκαιό τους ποδοπάτησε για μία ακόμη φορά τη δικαιοσύνη. Ο Γρηγορόπουλος
προστίθεται και αυτός στα αμέτρητα θύματα της δικής μας πλευράς που μια
μελλοντική εξέγερση καλείται να λυτρώσει. Γιατί αργά η γρήγορα, ο
Άγγελος της Ιστορίας θα υπερνικήσει τη θύελλα που τον ωθεί ακατάπαυστα
προς το μέλλον, ενόσω τα ερείπια του παρελθόντος και του παρόντος
συσσωρεύονται μπροστά στα πόδια του. Και τότε θα ξυπνήσει τους νεκρούς
και θα ξαναστήσει τα χαλάσματα. Το μέλλον δεν ανήκει στους Κορκονείς
αλλά στους Γρηγορόπουλους.
Εισαγωγικό σχόλιο: από 1 Ιουλίου 2019 τέθηκε σε εφαρμογή ο νέος Ποινικός Κώδικας, που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρά την έντονη αντίδραση του νομικού κόσμου, και το πονηρό πόνημα αυτό, για όσους έκαναν ότι δεν το είχαν καταλάβει, το απόλαυσε πρώτος ο Κορκονέας. Εύγε !!!!
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Λαμίας αποφάσισε την ενοχή του
Επαμεινώνδα Κορκονέα για την δολοφονία Γρηγορόπουλου με άμεσο δόλο.
Ουσιαστικά το Εφετείο απέρριψε την εισαγγελική πρόταση για ενοχή του
Κορκονέα με ενδεχόμενο δόλο, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά ότι ο Κορκονέας
σημάδεψε και πυροβόλησε ευθέως γνωρίζοντας ότι μπροστά του βρίσκονται
παιδιά. Ωστόσο το Εφετείο έσπασε την ποινή ισόβια κάθειρξης,
αναγνωρίζοντάς του ομόφωνα το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου.
Αυτό σημαίνει ότι ο Κορκονέας ενδέχεται να αποφυλακιστεί σύντομα. Ο
εισαγγελέας από πλευράς του πρότεινε κάθειρξη 15 ετών με το δικαστήριο
να αποφασίζει ποινή κάθειρξης 13 ετών.
Να σημειωθεί ότι το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Άμφισσας ήταν κάθετο ως
προς το τι συνέβη στις 6 Δεκέμβρη του 2008 και μετά από συνολικά 84
συνεδριάσεις, είχε κρίνει ένοχο τον Κορκονέα κατά πλειοψηφία για
ανθρωποκτονία από πρόθεση με άμεσο δόλο, βαραίνοντας ουσιαστικά την
μέχρι τότε ισχύουσα ποινή, για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο. Ο
Σαραλιώτης είχε καταδικαστεί σε δεκαετή κάθειρξη για απλή συνέργεια στη
δολοφονία Γρηγορόπουλου, ενώ σήμερα κρίθηκε αθώος.
Το δικαστήριο δεν υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση, σύμφωνα με την
οποία «ο πυροβολισμός από την πλευρά του Κορκονέα δεν ήταν ευθύς, αλλά
γνώριζε όταν πυροβολούσε ότι μπροστά του βρίσκονταν παιδιά». Αναμένεται η
απόφαση επί των ελαφρυντικών και στη συνέχεια επί των ποινών. Οι
διατάξεις του νέου Ποινικού Κώδικα αφήνουν όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά,
αφού πλέον η από πρόθεση ανθρωποκτονία δεν ισοδυναμεί απαραίτητα με
ισόβια κάθειρξη, αλλά ορίζεται ποινή κάθειρξης τουλάχιστον 10 ετών, ενώ
δεν μπορεί να αποκλειστεί και η χορήγηση ελαφρυντικού.
Ο Κορκονέας το 2017 δήλωνε αθώος και αμετανόητος για την πράξη του
λέγοντας τότε στο δικαστήριο ότι δεν πρόκειται να ζητήσει συγγνώμη από
κανένα δεκαπεντάχρονο, δημιουργώντας έντονες αντιδράσεις και οδηγώντας
τους δικηγόρους του σε παραίτηση.
Έντονη αντίδραση από την πολιτική αγωγή
Με το άκουσμα της απόφασης για 13ετή κάθειρξη στον Επαμεινώνδα
Κορκονέα η Ζωή Κωνσταντοπούλου και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, που
αποτελούν την πολιτική αγωγή στην υπόθεση, έκαναν λόγο για μεθοδεύσεις
από πλευράς υπεράσπισης χαρακτηρίζοντας την απόφαση «προδιαγεγραμμένη». Η
Ζωή Κωνσταντοπούλου δήλωσε «Η απόφασή σας οπλίζει το χέρι του επόμενου
Κορκονέα».
Από την πλευρά του ο Νίκος Κωνσταντόπουλος τοποθετήθηκε λέγοντας
««Καταδικάσετε τον κατηγορούμενο για ανθρωποκτονία με άμεσο δόλο. Ο
δολοφόνος αυτός ήρθε στο δικαστήριο και ζήτησε ελαφρυντικό για ανάρμοστη
συμπεριφορά του θύματος, συμπεριφέρθηκε ως τυμβωρύχος και σε αυτόν
δώσατε ελαφρυντικό», προσθέτοντας ότι «η πολιτική αγωγή θα ζητήσει την
αναίρεση της απόφασης υπέρ του νόμου».
Ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος, δολοφονήθηκε στη συμβολή των οδών
Τζαβέλα και Μεσολογγίου στα Εξάρχεια το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου του
2008 από τον αστυνομικό Επαμεινώνδα Κορκονέα. Μετά από πιθανό
διαπληκτισμό του Αλέξη με τον Κορκονέα, ο τελευταίος έβγαλε το
υπηρεσιακό του όπλο και πυροβόλησε προς την πλευρά του 15χρονου. Η
δολοφονία είχε πυροδοτήσει τότε μεγάλες κινητοποιήσεις στις οποίες
μάλιστα είχαν δοθεί και εξεγερσιακά χαρακτηριστικά, με μαθητές φοιτητές
και εργαζόμενους να διαδηλώνουν καθημερινά για διάστημα περίπου ενός
μήνα, προσδίδοντας στις κινητοποιήσεις τους συνολικά χαρακτήρα ενάντια
στις πολιτικές της τότε κυβέρνησης.
Ανακοίνωση της Εκλογικής Επιτροπής της Λαϊκής Ενότητας για το αποτέλεσμα των Εθνικών Εκλογών
Το αποτέλεσμα των εκλογών φέρνει
αυτοδύναμη κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και σε συνδυασμό με το
αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, έναν ενισχυμένο μνημονιακό διπολισμό.
Σε συνέχεια των ευρωεκλογών, καταγράφεται μια συντηρητική πολιτική στροφή.
Μέσα στα πλαίσια του εντεινόμενου αυτού διπολισμού, η ΛΑΪΚΗΕΝΟΤΗΤΑ δεν κατάφερε να συγκρατήσει την πτωτική πορεία που δυστυχώς συνεχίστηκε και μετά το πολύ αρνητικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών.
Παρά τις προσπάθειες των δυνάμεων μας,
δεν έγινε κατορθωτό επίσης να κερδηθεί το χαμένο έδαφος στο χώρο της
ριζοσπαστικής αριστεράς και των αντιμνημονιακών δυνάμεων.
Για τη ΛΑΪΚΗΕΝΟΤΗΤΑ,
για τις δυνάμεις της που έδωσαν αυτή την ιδιαιτέρα δύσκολη και σε πολύ
αρνητικό πλαίσιο εκλογική μάχη, ο αγώνας για την υπεράσπιση των λαϊκών
συμφερόντων απέναντι στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, απέναντι στο καθεστώς
του χρέους, της ευρωζώνης και της επιτροπείας, συνεχίζεται.
Επίσης, συνεχίζεται και η προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της αριστεράς και του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας.
Τα συλλογικά όργανα, οι οργανώσεις, τα στελέχη και τα μέλη της ΛΑΪΚΗΣΕΝΟΤΗΤΑΣ
θα εκτιμήσουν συνολικά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών και των εθνικών
εκλογών και θα πάρουν αποφάσεις για την προοπτική και τη δράση της ΛΑΪΚΗΣΕΝΟΤΗΤΑΣ.
Είναι οι πρώτες εκλογές μετά την Μεταπολίτευση χωρίς ζητούμενο. Χωρίς διακύβευμα όπως έχουμε συνηθίσει να λέμε και να γράφουμε τα τελευταία χρόνια.
Είναι η εκλογική αναμέτρηση των μειωμένων προσδοκιών. Η Νέα Δημοκρατία βαδίζει ολοταχώς στην κυβερνητική εξουσία. Τίποτα δεν μπορεί να της ανακόψει την πορεία και φυσικά δεν έχει να φοβάται από… εκλογικές παγαποντιές των ΣΥΡΙΖαίων όπως είχαν αφήσει -ανόητα- να εννοηθεί κάποια από τα στελέχη της.
Φυσικά δεν την φέρνει στην εξουσία ένα κύμα αυξημένων προσδοκιών από πλευρά των πολιτών. Την φέρνει σίγουρα η τιμωρητική διάθεσημεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος που είδαν τις ελπίδες τους να διαψεύδονται από τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ. Την φέρνει επίσης η διαδεδομένη-εμπεδωμένη αντίληψη ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Ότι όλα αποφασίζονται από υπερεθνικά κέντρα που καθορίζουν τις εφαρμοστέες πολιτικές τις οποίες τα κόμματα στην Ελλάδα εφαρμόζουν.
Με την 57/2019 απόφαση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου (Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας), που δημοσιεύθηκε χθες αργά το μεσημέρι, ανακήρυξε τους παρακάτω υποψηφίους για όλα τα κόμματα που θα συμμετάσχουν στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019. Σημειώνω ότι, βάσει της εκλογικής νομοθεσίας, τα κόμματα πρέπει να υποβάλλουν μέχρι αύριο το βράδυ στον Άρειο Πάγο τους υποψήφιους των συνδυασμών τους για όλες τις εκλογικές περιφέρειες, για να ανακηρυχθούν οι υποψήφιοι πανελλαδικά, και να υπολογιστεί και αν τηρείται η ποσόστωση του 40% ανά φύλλο.
Προσωπικά μου προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι η Πλεύση Ελευθερίας δήλωσε μόνο έναν υποψήφιο, υποδεικνύόντας για άλλη μια φορά την τέλεια απουσία του κόμματος Κωνσταντοπούλου από οποιαδήποτε αγωνιστική κινητοποίηση και γείωση στην τοπική κοινωνία. Παρόλα αυτά η κ. Κωνσταντοπούλου θεωρεί το κόμμα της αγωνιστικό, και επέλεξε τη μοναχική κάθοδο στις εκλογές, χωρίς καν να απαντήσει στην πρόταση συνεργασίας που της είχε κάνει επίσημα η ΛΑ.Ε. Για αυτό η κ. Κωνσταντοπούλου δήλωνε ότι στα ψηφοδέλτιά της δεν θα δούμε μαιντανούς, αλλά λίγους υποψηφίους για να γνωρίζει η τοπική κοινωνία ποιους ψηφίζει !!!! Για αυτό για το Ηράκλειο επέλεξε ως υποψήφιο δικηγόρο .... Ρεθύμνου !!!!
Επιδόθηκαν σήμερα στην Πρόεδρο Πρωτοδικών οι παρακάτω υποψηφιότητες της ΛΑ.Ε. για το Νομό Ηρακλείου : 1) Αλεξάκη Ελένη - ψυχολόγος 2) Κατζηλάκης Αντώνης - ιατρικός επισκέπτης 3) Κριαράκης Γιώργος - αγρονόμος τοπογράφος - άνεργος 4) Κριτσωτάκης Μιχάλης - πρώην βουλευτής 5) Λεβέντης Γιάννης - δικηγόρος 6) Μάνταρη Εύα - φοιτήτρια 7) Σαββάκη Κατερίνα - άνεργη 8) Χιωτέλης Άρης - υπάλληλος Υποψηφιότητες της ΛΑ.Ε. κατατέθηκαν και στους υπόλοιπους νομούς της Κρήτης, καθώς και σε όλη την Επικράτεια.
Σημαντικές ήταν οι τελευταίες κρίσεις του Αρείου Πάγου. Παρακάτω αναφέρω τις προαγωγές και μεταθέσεις που αφορούν στο Πρωτοδικείο και την Εισαγγελία Ηρακλείου και το Εφετείο Ανατολικής Κρήτης και την Εισαγγελία, οι οποίες θεωρώ ότι για μια ακόμη φορά αδικούν το Πρωτοδικείο Ηρακλείου
:
Προήχθη σε Αρεοπαγίτη ο Εφέτης κ. Βεργιτσάκης Νικόλαος, διατηρώντας την παράδοση που έχει δημιουργήσει το Εφετείο Ανατολικής Κρήτης στη σύντομη ιστορία του.
Προήχθησαν στο βαθμό του Προέδρου Εφετών οι κυρίες Λυράκη Θεονύμφη (τοποθετήθηκε στο Εφετείο Ανατολικής Κρήτης) και Τζουγκαράκη Μερόπη (τοποθετήθηκε στο Εφετείο Κρήτης)
Προήχθησαν στο βαθμό του Εφέτη οι κυρίες Μπαχαντάκη Αντωνία και Αθανασιάδη Ανδρονίκη.
Προήχθη στο βαθμό της Εισαγγελέως η κ. Γουρνιεζάκη Γεωργία, η οποία παραμένει στο Ηράκλειο
Προήχθη στο βαθμό της Αντεισαγγελέως η Πάρεδρος Παρίντα Αθηνά, η οποία παραμένει στο Ηράκλειο
Μετατέθηκαν στο Εφετείο Ανατολικής Κρήτης οι Εφέτες Γερωνυμάκης Ιωάννης και Δέτση Αγγελική, που υπηρετούσαν στον Πειραιά, και έχουν υπηρετήσει παλαιότερα στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου
Μετατέθηκαν στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου οι Πρωτοδίκες Βασιλειάδη Αθηνά (υπηρετούσε στο Λασίθι), Κυριακογιαννάκης Στυλιανός (υπηρετούσε στο Ρέθυμνο) και Μανουσάκη Αμαλία (υπηρετούσε στα Χανιά). Αντίθετα φεύγουν από το Πρωτοδικείο Ηρακλείου οι Πρωτοδίκες Λυμπερόπουλος Δημήτριος, Μαφρέδας Γεράσιμος, Μπαντουβάκη Πολυξένη, Μπαρμπάτση Παναγιώτα, Σχορετσιανίτη Μαρίζα και Τζίφα Αγγελική. Δηλαδή έρχονται 3 και φεύγουν 6 !!! Αρνητικό ισοζύγιο !!!!
Μετατέθηκαν στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου οι Πρόεδροι Πρωτοδικών Λινάκη Ελεονώρα (υπηρετούσε στη Ρόδο, και έχει υπηρετήσει και στο Ηράκλειο ως Πρωτοδίκης), και Χατζηιωαννίδης Κωνσταντίνος (υπηρετούσε στα Χανιά)
Τοποθετήθηκαν στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου ως Πρωτοδίκες οι πάρεδροι Δρόσου
Παρασκευή, Νικητοπούλου Βασιλική, Τζερμιά Μαρία (πρώην συνάδελφος),
Παχούμιου Αδαμαντία,
Τοποθετήθηκαν στο Πρωτοδικείο Ηρακλείου ως Πάρεδροι οι απόφοιτοι της Σχολής Δικαστών Παπαδάτου Αικατερίνη - Παρασκευή, και Πολυζωγόπουλος Διονύσιος
Μετατίθεται στην Εισαγγελία Λασιθίου ο Εισαγγελέας Ηρακλείου, κ. Γαλήνας Αθανάσιος, και έρχεται στο Ηράκλειο η Εισαγγελέας Λασιθίου, Μαρία Κοντόγγονα, η οποία είχε και παλαιότερα υπηρετήσει στο Ηράκλειο.
Μετατέθηκε στην Εισαγγελία Ηρακλείου η Αντεισαγγελέας Πολυχρονάκη Ροζίνα, η οποία είχε υπηρετήσει και παλαιότερα στο Ηράκλειο
Μία μέρα προ του δεύτερου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών, εμείς
εδώ στην Πάτρα οι ανήκοντες στην πικραμένη Ριζοσπαστική Αριστερά, σε μία
κάλπη έχουμε την επιλογή μίας ουσιαστικής ψήφου, αυτή για τον Δήμο
Πατρέων, επιλέγοντας την Λαϊκή Συσπείρωση με επικεφαλής των νυν Δήμαρχο,
Κώστα Πελετίδη.
Το φαινόμενο Κώστα Πελετίδη στην Πάτρα, διαφωνώντας με τις θεωρήσεις των συντρόφων του ΚΚΕ,
είναι μοναδικό και δεν άπτεται ούτε της γενικότερης γραμμής του ΚΚΕ (το
οποίο στα πλαίσια της στρατηγικής ήττας της αριστεράς υπέστη μικρή
εκλογική καθίζηση, ούτε στην λογική των αυτοδιοικητικών παρατάξεων των
ΛΑΣΥ (Λαική Συσπείρωση), που πέραν της Πάτρα, δεν αύξησαν δυνάμεις και στους δήμους που
άσκησαν εξουσία πλην της Πάτρας, δεν κέρδισαν την συντριπτική
εμπιστοσύνη των συμπολιτών τους.
Ζώντας στην Πάτρα, δεν μπορώ να εντοπίσω τι λιγότερο έκαναν οι υπόλοιποι
Δήμαρχοι της ΛΑΣΥ σε άλλους δήμους, μπορώ όμως να πω ότι ο Κώστας
Πελετίδης ταυτίστηκε με το σύνολο των υποτελών τάξεων της πόλης,
δίνοντας το πλέον ορθό παράδειγμα "αριστερής διαχείρισης" εν μέσω άγριου
καπιταλισμού, πράγμα αντιφατικό με την γραμμή και του ΚΚΕ πανελλαδικά.
Ο Κώστας Πελετίδης, υιοθέτησε μία "αντισυστημικότητα", μία αντίσταση,
σε όλα τα θέματα που έφερνε το μνημονιακό σύστημα ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΚΙΝΑΛ στην
πόλη, ακόμα και σε θέματα που η τεκμηρίωση της μίας άποψης και της
αντίθετης ήταν δύσκολη. Ο Κώστας Πελετίδης, έχοντας τη θεώρηση ότι "για
να καίγονται οι απέναντι για το τάδε θέμα, κάποιο λάκκο έχει η φάβα",
θεώρηση που στην πράξη πολλές φορές επιβεβαιώθηκε, κατέδειξε στους
Πατρινούς ότι αυτός είναι απέναντι από το σύστημα που χρεοκόπησε την
χώρα και κυρίως τους πολίτες της, στα όρια βέβαια του Δήμου Πατρέων.
Το πιο τρανταχτό δείγμα αντισυστημικότητας ήταν η στάση της Δημοτικής αρχής στην διεκδίκηση ελεύθερων χώρων στα όρια του Δήμου.
ΟΛΠ και Κτηματική υπηρεσία κατέχουν στην Πάτρα πολλούς ελεύθερους
χώρους, που βάση των μνημονιακών μας υποχρεώσεων από μέρα σε
Η
Πάτρα «ψήφισε»! Η συγκέντρωση που μίλησε, στην Πλατεία Τριών Συμμάχων, ο
Κώστας Πελετίδης ήταν συγκλονιστική και ο πατραϊκος λαός έστειλε μήνυμα
νίκης για την δεύτερη Κυριακή των δημοτικών εκλογών:
Συνεχίζει με δήμαρχο τον Κώστα Πελετίδη, κόντρα στο ρεύμα και μακριά από τους σύγχρονους «σωτήρες».
Συνεχίζει με μια δημοτική αρχή του λαού για το λαό!
Η ομιλία του Κώστα Πελετίδη:
«Σε δύο μέρες
ολοκληρώνεται ένας ωραίος και έντιμος αγώνας. Θα βρεθούμε μπροστά στην
κάλπη να αποφασίσουμε ποια Δημοτική Αρχή, ποιο Δήμαρχο θα έχει η πόλη
μας την επόμενη περίοδο. Ο πατραϊκός λαός είναι πιο έμπειρος από ποτέ.
Δεν θα χάσει το στόχο. Τα 4,5 χρόνια αγώνα, δημιουργίας, αντιμετώπισης
εκατοντάδων προβλημάτων, δεν ήταν μια μοναχική πορεία του Δημάρχου, της
Δημοτικής Αρχής, ήταν μια συλλογική προσπάθεια με τους εργαζόμενους του
Δήμου, με το σύνολο του πατραϊκού λαού που έφερε εκπληκτικά
αποτελέσματα, έκανε περήφανη την πόλη μας, έλυσε ζητήματα, σημείωσε
νίκες, υποχρέωσε τους κυβερνώντες, διάφορους τοπικούς υποτακτικούς σε
υποχώρηση από αρχικές επιλογές.
Η Λαϊκή Ενότητα στηρίζει, χωρίς καμμία
επιφύλαξη, τους αριστερούς δημοκρατικούς αντιμνημονιακούς υποψηφίους
εκείνους που συμμετέχουν στον επαναληπτικό γύρο των αυτοδιοικητικών
εκλογών ανά την επικράτεια.
Στο πλαίσιο αυτό, η Λαϊκή Ενότητα στηρίζει καθαρά στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών την υπερψήφιση των υποψηφίων δημάρχων με τη Λαϊκή Συσπείρωση (Καισαριανή, Πάτρα, Χαϊδάρι, Πετρούπολη, Ικαρία) έναντι των αντιπάλων τους του αστικού χώρου και των μνημονιακών δυνάμεων.
Σχόλιο: συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση αυτή, η οποία όμως δεν δίνει λύση στις διάφορες μάχες του β' γύρου στην Κρήτη, όπου ουδείς αριστερός συνδυασμός συμμετέχει. Πολύ περισσότερο στη μάχη του Δήμου Ηρακλείου, όπου συγκρούονται ο επίσημος υποψήφιος του ΚΙΝΑΛ και της Ν.Δ. (!!!) Γιάννης Κουράκης, με το Βασίλη Λαμπρινό, ο οποίος αυτή τη φορά ουδενός κόμματος την επίσημη στήριξη έχει. Είναι εντυπωσιακό ότι οι υπόλοιποι συνδυασμοί έχουν αποφύγει να πάρουν δημόσια θέση στη μάχη αυτή, είτε επειδή ήδη έχουν συμφωνήσει με κάποιον από τους δύο σημερινούς αντιπάλους (το πιθανότερο), είτε επειδή θέλουν να κρατήσουν τα χαρτιά τους κλειστά έως την επόμενη ημέρα. Παρά τα σοβαρά προβλήματα της πρώτης περιόδου της δημαρχίας Λαμπρινού, πολιτικά θεωρώ ότι όσοι επιλέξουν να ψηφίσουν θα πρέπει να στηρίξουν τη "Δύναμη Πολιτών".
