Τρίτη 30 Ιουνίου 2020

Παρασκευή εκδήλωση - παρουσίαση βιβλίου : "Το "άλλο άκρο" στο εδώλιο : δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά; Αγόρευση στη δίκη της Χρυσής Αυγής" με τον Κώστα Παπαδάκη

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και επίκαιρη πολιτική εκδήλωση, στην οποία συμμετέχει και υποστηρίζει η Δικηγορική Συσπείρωση Ηρακλείου. 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Λίγες μέρες μετά την επανέναρξη της πολύκροτης δίκης της Χρυσής Αυγής παρουσιάζεται στο Ηράκλειο το βιβλίο του δικηγόρου Κώστα Παπαδάκη (εκδόσεις Τόπος):

Το «άλλο άκρο» στο εδώλιο: δικαιοσύνη ή ατιμωρησία ξανά;

Αγόρευση στη δίκη της Χρυσής Αυγής (20 & 21 Ιανουαρίου 2020).

Την εκδήλωση θα ανοίξει ο Στέλιος Βοργιάς, Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου.

Χαιρετισμό θα απευθύνει η Αριστέα Πλεύρη, Αντιδήμαρχος Πολιτισμού – Αναπληρώτρια Δημάρχου Ηρακλείου.

Για το βιβλίο και την απόπειρα αναβίωσης του φασισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη θα μιλήσουν οι:

Γιώργος Μαργαρίτης, Καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Α.Π.Θ.

Παναγιώτης Γεωργουδής, Δημοσιογράφος

Μιχάλης Σαρχιανάκης, Δικηγόρος

Γιάννης Ξυλούρης, Δικηγόρος

και ο συγγραφέας του βιβλίου Κώστας Παπαδάκης, συνήγορος Πολιτικής Αγωγής στη Δίκη της Χρυσής Αυγής

Ακολουθεί συζήτηση.

Την εκδήλωση συντονίζει ο Αριστομένης Συγγελάκης, Συγγραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα.

Την Παρασκευή 3.7.2020 και ώρα 7.30μμ στην Όαση (χώρος μπροστά από τα Κηποθέατρα «Νίκος Καζαντζάκης» και «Μάνος Χατζηδάκις»).

ΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΜΕ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΩΝ ΒΙΑΝΝΟΥ, ΔΑΜΑΣΤΑΣ, ΣΟΚΑΡΑ.

ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (esdoge.gr).

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2020

Πλήθος κόσμου στο ανοιχτό μνημόσυνο για τον Μανώλη Γλέζο

Αναδημοσίευση από την ίσκρα.

μανώλη

Τρεις μήνες συμπληρώθηκαν από τον θάνατο του Μανώλη Γλέζου και η οικογένειά του προσκάλεσε όσους δεν πρόλαβαν να τον αποχαιρετήσουν σε συνάντηση μνήμης σήμερα Κυριακή 11 π.μ στο Α’ νεκροταφείο όπου ετάφη.

Η οικογένειά του είχε απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση σε όσους «ήθελαν να τον αποχαιρετήσουν με τη φυσική τους παρουσία τη μέρα της κηδείας του και δεν μπόρεσαν λόγω των περιοριστικών μέτρων, εκείνους που θέλουν να του πουν από κοντά ότι δεν τον έχουν ξεχάσει, εκείνους που θέλουν να του δώσουν μια κρυφή υπόσχεση για τη συνέχιση των αγώνων του και των οραμάτων του».

Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκε πλήθος συναγωνιστών του Μανώλη και απλών πολιτών που έδωσαν το παρών σε μια απέριττη και συγκινητική εκδήλωση, την οποία διαπερνούσαν σιωπηλά τα μεγάλα πατριωτικά και κοινωνικά οράματα για μια Ελλάδα λεύτερη, ανεξάρτητη, δίκαιη και δημοκρατική, αντάξια των καλύτερων αγωνιστικών και πολιτιστικών παραδόσεων της ιστορίας της, με τον λαό κυρίαρχο και αφέντη στον τόπο του, ιδανικά άλλωστε τα οποία τίμησε όσο λίγοι και αφιέρωσε τη ζωή του ο Μανώλης Γλέζος.

Για τον Μανώλη εκφώνησε μια πολύ ουσιαστική, μεστή και εύστοχη ομιλία ο Λαοκράτης Βάσσης, ενώ η ηθοποιός Μάνια Παπαδημητρίου διάβασε ποιήματά του και ο Γιάννης Ζευγώλης έπαιξε με το βιολί του παραδοσιακούς σκοπούς της πατρίδας του Μανώλη, της Νάξου και σκοπούς των Κυκλάδων.

Ο κόσμος αποχώρησε από την εκδήλωση, λέγοντας το τελευταίο αντίο, αφήνοντας ένα λουλούδι στο μνήμα του Μανώλη Γλέζου και με μια σιωπηλή υπόσχεση να συνεχίσει τον αγώνα του.

μνημοσυνο Γλέζου

Λαφαζάνης

Μάγδα Φύσσα

μνημοσυνο Γλέζου

Ανοιχτό μνημόσυνο για τον Μανώλη Γλέζο - Παρουσία Τσίπρα, Βασιλικού και Λαφαζάνη [Εικόνες]

 

Κυριακή 28 Ιουνίου 2020

Συνάντηση μνήμης Μανώλη Γλέζου, σήμερα Κυριακή, 28.6.2020, 11 π.μ. στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών

Αναδημοσίευση από την ίσκρα

γλέζου

Σε συνάντηση μνήμης καλεί η οικογένεια του Μανώλη Γλέζου, αυτή την Κυριακή 28 Ιουνίου, στις 11 το πρωί στο Α΄ Νεκροταφείο:  

Μια οφειλόμενη πρόσκληση

Πέρασαν κιόλας τρεις μήνες που ο αγαπημένος μας Μανώλης δεν είναι πια κοντά μας.

Εμείς, η οικογένειά του, προσκαλούμε την Κυριακή 28 Ιουνίου, στις 11 το πρωί στο Α΄ νεκροταφείο, σε μια συνάντηση μνήμης εκείνους που ήθελαν να τον αποχαιρετήσουν με τη φυσική τους παρουσία τη μέρα της κηδείας του και δεν μπόρεσαν λόγω των περιοριστικών μέτρων, εκείνους που θέλουν να του πουν από κοντά ότι δεν τον έχουν ξεχάσει, εκείνους που θέλουν να του δώσουν μια κρυφή υπόσχεση για τη συνέχιση των αγώνων του και των οραμάτων του.

Θα μιλήσει για τον Μανώλη ο Λαοκράτης Βάσσης, θα διαβάσει ποιήματά του η Μάνια Παπαδημητρίου και θα παίξει με το βιολί του αγαπημένους Απεραθίτικους σκοπούς ο Γιάννης Ζευγώλης.

Γειά σου ρε Αλέφαντε, είσαι παλληκάρι! (της Λαμπρινής Θωμά)

Αναδημοσίευση από το The Press Project. Ένα απρόβλεπτο άρθρο από μια έμπειρη και μαχητική πολιτική συντάκτρια, οπαδό του ΠΑΟΚ, όπως η ίδια δηλώνει, για τον αξέχαστο Νίκο Αλέφαντο. Σημειώνω εδώ ότι την έμπνευση για να γραφτεί το τραγούδι "Γεια σου, ρε Αλέφαντε, είσαι παλληκάρι" των Παιδιών απ'την Πάτρα, έδωσε η οργίλη επίθεση του Προέδρου του Παναθηναικού, Γιώργος Βαρδινογιάννης, κατά του Νίκου Αλέφαντου, όταν το 1981 αυτός ήταν για δεύτερη φορά προπονητής στον Ο.Φ.Η., για το πάθος που ενέπνευσε στους παίκτες του σε φιλικό αγώνα των δύο ομάδων, στον οποίο κέρδισε ο Ο.Φ.Η. Αυτό το πάθος δεν έγινε ανεκτό από τον Πρόεδρο, ο οποίος προκάλεσε μια σειρά άρθρων στα Νέα κατά του Αλέφαντου, στα οποία ο Αλέφαντος δεν έκανε πίσω και απάντησε. Για αυτό ήταν παλληκάρι !!!! Δείτε το σχετικό άρθρο του contra εδώ

Μια βαμμένη οπαδός του ΠΑΟΚ αποχαιρετά, με σεβασμό, τον λαϊκό γίγαντα του ποδοσφαίρου, τον βαμμένο οπαδό και πολλάκις προπονητή του Ολυμπιακού, Νίκο Αλέφαντο. Γιατί, πολύ απλά, ονειρευτήκανε το ίδιο ποδόσφαιρο.

 
Ο άνθρωπος που έφυγε σήμερα από τη ζωή, ο Νίκος Αλέφαντος, υπήρξε από τις πιο εμβληματικές καλτ φυσιογνωμίες του Ελληνικού Ποδοσφαίρου. Η παρουσία του και η πορεία του σηματοδοτούν την εποχή -γέφυρα ανάμεσα στο λαϊκό σπορ που όλοι αγαπάμε και την μαφία των καρχαριών που το λυμαίνονται σήμερα, και που τον βρήκαν απέναντί τους.

Μια τέτοια φυσιογνωμία δε θα μπορούσε να ξεκινήσει από πουθενά αλλού, παρά από τον Αστέρα. Και την ποδοσφαιρική του καριέρα, που ξεκινά το 1949, αμέσως μετά τον εμφύλιο, και την μετέπειτα προπονητική, που ξεκινά μέσα στη χούντα, το 1969, τις ξεκίνησε από την ιστορική ομάδα της γειτονιάς των Εξαρχείων. Λάτρης και γνώστης του ποδοσφαίρου όσο ελάχιστοι, ποτέ οι γνώσεις του δεν αμφισβητήθηκαν. Εκείνο που αμφισβητήθηκε και για το οποίο πολεμήθηκε όσο λίγοι, ήταν ο εκρηκτικός του χαρακτήρας κι αυτή η επιμονή του, η υπέροχη λαϊκή επιμονή του, να λέει την αλήθεια, όπως την εννοούσε κι όπως την καταλάβαινε. Δεν προσκύνησε ούτε προέδρους ούτε φανέλες ο Νίκος Αλέφαντος. Προσκύνησε κι αγάπησε το ποδόσφαιρο, το λαϊκό του χαρακτήρα, την εικόνα που ήλπιζε να αποκτήσει το σπορ, αυτή που ονειρεύτηκε.«Ο Αλέφαντος για τον κόσμο είναι ο έντιμος, ο γίγαντας, αυτός που δεν τα έχει πάρει ποτέ και δεν αντέχει να φοράει κοστούμια και να κάνει δημόσιες σχέσεις», έλεγε, και είχε απόλυτο δίκιο. Το γεγονός δε ότι το απέδιδε στον όρκο που έδωσε στον πατέρα του, χτυπούσε ακόμη πιο βαθιά φλέβα στη λαϊκή ψυχή.

Μάθε μπαλίτσα από τον άρχοντα!

Μπορεί η θερμή του φύση να τον μετέτρεπε εύκολα σε στόχο, αλλά παρά τις προσπάθειες των «σοβαρών» κι όσων υπηρετούσαν συμφέροντα, ο Αλέφαντος παρέμεινε αγαπημένος των λαϊκών φαν του αληθινού ποδοσφαίρου. Ο χαρακτήρας του κι οι αδικίες που έχει υποστεί τραγουδήθηκαν, τιμή που δεν επιφύλαξε το λαϊκό τραγούδι σε κανέναν άλλο προπονητή.

Εκφράσεις του έχουν περάσει στην καθημερινή μας γλώσσα, κι ας μη το γνωρίζουμε – από το «μάθε μπαλίτσα από τον άρχοντα» μέχρι το «τα πάντα όλα», ή εκείνο το θεϊκό «τι πάει να πει ζώνη; ζώνη θέλουν τα πανταλόνια!».

Όσο για την υπόθεση της «κλοπής του αιώνα», από τον προπονητή Δούρο, σε εκείνο το ιστορικό ντέρμπι της Λεωφόρου, με ένα άδικο τελικό 2-2 που έδωσε το προβάδισμα στον Παναθηναϊκό, αυτή κι αν έχει μείνει στη μνήμη όλων, και όχι μόνο των αδικημένων γαύρων: ο Αλέφαντος ζητούσε τουλάχιστον να αναγνωριστεί το δίκηο του από το Δούρο, έστω και τηλεφωνικά, έφτασε να το ζητάει σε συνεντευξεις στην τηλεόραση, χωρίς ποτέ να δικαιωθεί. Δεν το ’χε και σε τίποτε να πιαστεί στα χέρια, αν θεωρούσε ότι τον αδικούν, αλλά ο Δούρος τη γλίτωσε μάλλον πολύ φτηνά τότε – για να παραδεχθεί αργότερα (και αργά) το λάθος του.

Τη θερμοκεφαλιά του την πλήρωνε πάντα ο Νίκος Αλέφαντος. Κουβαλούσε ολόλαμπρο εντός του το παιδί που μεγάλωσε στις αλάνες με περηφάνια, ακόμη κι όταν μας εξευρωπάισε το ΚΛΙΚ του Κωστόπουλου και ο Σημίτης. Και αυτή τη θερμοκεφαλιά αγάπησε σε εκείνον όλος ο λαϊκός κόσμος του ποδοσφαίρου: δεν είναι τυχαίο ότι τον «έβλεπαν» προπονητή του ΠΑΟΚ άνθρωποι ταγμένοι στο δικέφαλο του Βορρά, σαν τον θρυλικό Μανάβη της Θύρας4, αν και ήξεραν ότι είναι οπαδός του Ολυμπιακού. Εκείνο που αναγνώριζαν είναι πως ήταν ένας άνθρωπος έντιμος, καθαρός, παθιασμένος, λαϊκός ως το μεδούλι. Κι αυτό έφτανε. Υπήρξαν δε εποχές, που το είχαμε ανάγκη και που η στάση του γινόταν υπόδειγμα ζωής.

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2020

Αντισυνταγματική κρίθηκε ξανά η ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ – ΕΥΑΘ

(Αναδημοσίευση από το The Press Project. Προσωπικά παραμένω τελείως ανήσυχος : αφού το θέμα είχε κριθεί με όμοιο τρόπο και στο παρελθόν, δηλαδή με την παρούσα απόφαση επιβεβαιώθηκε και τηρήθηκε η νομολογία του Δικαστηρίου, για ποιο λόγο έπρεπε να παραπεμφθεί το θέμα στη "σοφή  Ολομέλεια"; Για να επιβεβαιωθεί το επανειλημμένως κριθέν; Ή για να ανατραπεί; Θυμίζω ότι και στο θέμα της περικοπής των αποδοχών, τα τμήματα έκριναν θετικά, και την ίδια γραμμή ακολουθούσε και το Ελεγκτικό Συνέδριο για τους συνταξιούχους, έως ότου το θέμα παραπέμφθηκε στη "σοφή Ολομέλεια", η οποία έκρινε ότι δεν συντρέχει λόγος επιστροφής των αποδοχών που είχαν περικοπεί, και έκτοτε ανατράπηκαν όλα και για τους συνταξιούχους. Φοβούμαι ότι τώρα σειρά έχει το νερό).

Αντισυνταγματική κρίθηκε από το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ η πώληση του 50% των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, ενώ το θέμα παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια για οριστική κρίση.
 
Αντισυνταγματική κρίθηκε ξανά η ιδιωτικοποίηση ΕΥΔΑΠ – ΕΥΑΘ

Συγκεκριμένα, το τέταρτο τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, με δυο αποφάσεις του την Τρίτη, έκρινε ότι η πώληση του 50% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, στην «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ» (ΕΕΣΥΠ), είναι αντισυνταγματική, αλλά λόγω, τόσο της αντισυνταγματικότητας όσο και της σπουδαιότητας του όλου θέματος, οι δύο υποθέσεις παραπέμφθηκαν προς οριστική κρίση στην Ολομέλεια του ΣτΕ.

Το Δ΄ Τμήμα του ΣτΕ, επικαλούμενο την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ του 2014 (1906/2014 Ολομ. αλλά και άλλες) που είχε κρίνει αντισυνταγματική την μετατροπή της ΕΥΔΑΠ σε ιδιωτική επιχείρηση, έκρινε τώρα με τις δύο σημερινές αποφάσεις του, ότι η πώληση του 50,003% της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ (Θεσσαλονίκη) είναι αντίθετη στα άρθρα 5 παρ. 5 και 21 παρ. 3 του Συντάγματος, όπως βάσιμα προβάλουν οι κάτοικοι των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, όπως και το Σωματείο των εργαζομένων στην ΕΥΑΘ, που έχουν προσφύγει στο ΣτΕ.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τη voria.gr, οι προσφεύγοντες κάτοικοι, κλπ, ζητούν να ακυρωθεί, ως αντισυνταγματικό, το νομοθετικό πλαίσιο (4389/2016, κλπ) με το οποίο, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, μεταβιβάζονται οι μετοχές της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στην ΕΕΣΥΠ. Υποστηρίζουν ότι οι δύο κρατικές εταιρείες ύδρευσης πρέπει να διατηρήσουν το ιδιοκτησιακό και πραγματικό έλεγχο των επιχειρήσεων τους, προκειμένου να αποφευχθούν σημαντικές ανατιμήσεις στη χρήση του νερού και για να διασφαλιστεί η κρατική εγγύηση της ποιοτικής, ασφαλούς, συνεχούς, αδιάλειπτης και καθολικής πρόσβασης σε αυτές.

Αναλυτικότερα, η 7μελής σύνθεση του Δ΄ Τμήματος του ΣτΕ, με τις υπ΄ αριθμ. 1223/2020 και 1224/2020 αποφάσεις του (πρόεδρος η αντιπρόεδρος Μαρία Καραμανώφ και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Όλγα Παπαδοπούλου), έκριναν ότι είναι βάσιμοι οι ισχυρισμοί των προσφευγόντων κατοίκων, κλπ, ότι οι διατάξεις του άρθρου 191 του ν. 4389/2016, με τις οποίες ανατίθενται εξουσίες στο Εποπτικό Συμβούλιο της ΕΕΣΥΠ, παραβιάζουν το άρθρο 28 παρ. 2 του Συντάγματος.

Παράλληλα, οι σύμβουλοι Επικρατείας, ομόφωνα έκριναν ότι «ο έλεγχος της πλειοψηφίας του

Πέμπτη 25.6.2020 ώρα 20.30 : Διαδυκτιακή συζήτηση από τη ΛΑ.Ε. : "Εικόνες από τις εξεγερμένες ΗΠΑ και η δική μας προσέγγιση"


Τρίτη 23 Ιουνίου 2020

Δεκάδες χιλιάδες υπογραφές για να μην ιδιωτικοποιηθεί το νερό

Αναδημοσίευση από το The Press Project. Μπορείτε να ψηφίσετε στον παρακάτω αναφερόμενο σύνδεσμο. Ήδη σήμερα οι υπογραφές είναι 68.693. Δηλαδή λίγες !!!!

Μέχρι στιγμής δεκάδες χιλιάδες πολίτες έχουν υπογράψει ψήφισμα της «Πρωτοβουλίας για την μη ιδιωτικοποίηση του νερού» με το οποίο ζητούν τη μη υπαγωγή του δικτύου ύδρευσης προς πώληση στο ΤΑΙΠΕΔ. Στο ψήφισμα γίνεται λόγος για την αρνητική εμπειρία που έχει συλλεχθεί από άλλες χώρες στις οποίες μετά την ιδιωτικοποίηση, τα πάγια έχουν σημειώσει ραγδαία αύξηση, ενώ έχουν υπάρξει και κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία.

Δεκάδες χιλιάδες υπογραφές για να μην ιδιωτικοποιηθεί το νερό

Δεκάδες χιλιάδες έχουν υπογράψει μέχρι στιγμής ψήφισμα το οποίο έχει εκδώσει η «Πρωτοβουλία για την μη ιδιωτικοποίηση του νερού», το οποίο πρόκειται να σταλεί στην κυβέρνηση και με το οποίο ζητείται η μη ιδιωτικοποίηση του δικτύου ύδρευσης.

Στο κείμενο της πρωτοβουλίας αναφέρεται μεταξύ άλλων η εμπειρία από άλλες χώρες στις οποίες ολοκληρώθηκαν μέτρα ιδιωτικοποίησης του νερού. Βάσει αυτών των παραδειγμάτων στο κείμενο υποστηρίζεται ότι μετά από ιδιωτικοποιήσεις των δικτύων ύδρευσης, έχουν υπάρξει μεγάλες αυξήσεις στις τιμές του νερού, ενώ έχουν προκύψει ακόμα και κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της Πρωτοβουλίας για την μη ιδιωτικοποίηση του νερού

Εμπειρία από άλλες χώρες έχει καταδείξει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού έχει οδηγήσει σε εκτίναξη των τιμών και σε ορισμένες περιπτώσεις σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας και ευημερίας. Η πρόσβαση στο νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα (ΟΗΕ 2010) Προς την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ελληνική Δικαιοσύνη Εμείς οι Έλληνες πολίτες που υπογράφουμε την παρούσα επιστολή, είμαστε αντίθετοι στην πώληση σε ιδιώτες των εταιριών Ύδρευσης σε όλη την ελληνική Επικράτεια. Θεωρούμε ότι μια τέτοια εξέλιξη είναι εις βάρος του κοινωνικού συμφέροντος και επιφυλασσόμαστε για το δικαίωμα μιας ιδιωτικής εταιρίας αλλά και οποιασδήποτε νομικής μορφής να έχει στην ιδιοκτησία της αποκλειστικά ή μερικά δικαιώματα χρήσης των υδάτινων πόρων που αποτελούν φυσικό αγαθό και μάλιστα απολύτως απαραίτητο για την επιβίωση ανθρώπων, φυτών και ζώων, αγαθό που προστατεύεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία (οδηγία πλαίσιο 2000/60) (1) αλλά και τον ΟΗΕ που στις 28 Ιουλίου 2010 ενέκρινε ψήφισμα, για να προσθέσει την πρόσβαση σε καθαρό νερό στη διακήρυξη του για τα ανθρώπινα δικαιώματα (AG/10967) (2).

Σχετικά με την ΕΥΔΑΠ, που επί ιδρύσεως της (Ν.1068-1980) ανήκε αποκλειστικά στο κράτος, παρακολουθήσαμε ήδη την σταδιακή αλλαγή του θεσμικού της πλαισίου κατά την μετοχοποίηση της επί πρωθυπουργίας Κ.Σημίτη (Ν.2794-1999) και αμφισβητούμε καταφανώς την ορθότητα της πιο πρόσφατης εξέλιξης εκείνης του να συμπεριληφθεί η ΕΥΔΑΠ καθώς και η κερδοφόρα ΕΥΑΘ (4) στην ανώνυμη εταιρία «ΤΑΜΕΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε.» (Ν3986-2011) (3)

Κυριακή 21 Ιουνίου 2020

Ξεπουλάνε και το νερό! Θα τους αφήσεις; (του Νίκου Μπογιόπουλου)

(Αναδημοσίευση από τον ημεροδρόμο. Μια σύντομη και εμπεριστατωμένη, όπως συνηθίζει, αναφορά του Νίκου Μπογιόπουλου στο θέμα της πώλησης του νερού, με αναφορά στα εγκληματικά νομοθετήματα και του ΣΥΡΙΖΑ για το νερό)

Τα πράγματα είναι απλά: Αποφάσισαν, μεθοδεύουν και προωθούν ακόμα και το ξεπούλημα του νερού! Για την ακρίβεια, επιστρέφουν στην ολοκλήρωση του ιταμού σχεδίου που ξεκίνησε πριν από 20 χρόνια όταν επί Σημίτη μετοχοποίησαν την ΕΥΔΑΠ και που πλέον το προωθούν από κοινού με την τρόικα και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις των μνημονίων.

Ως προς τις επιλογές τους και την τακτική που θα ακολουθήσουν, οι πρόσφατες δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Στ.Πέτσα δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνειών (δείτε τις δηλώσεις εδώ).

Φυσικά για μια ακόμα φορά, ένα ακόμα έγκλημα κατά του λαού και της δημόσιας περιουσίας θα επιχειρούν να το εμφανίσουν σαν «αξιοποίηση» κι άλλα τέτοια ηχηρά παρόμοια. Ταυτόχρονα θα βγάλουν από την ναφθαλίνη των νομικισμών και από όλα τα καταγώγια των δικολαβισμών ό,τι απόθεμα ψεύδους διαθέτουν για να παριστάνουν πως τηρούν την απόφαση 1906/2014 του ΣΤΕ με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ και του νερού ως βασικού αγαθού.

Στην πραγματικότητα, μέσα από τον παράλληλο δρόμο του ξεπουλήματος με την κωδική ονομασία «Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα» (ΣΔΙΤ), παραδίδουν στους ιδιώτες – όπως σύσσωμοι καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι, ο Σύλλογος Μηχανικών της ΕΥΔΑΠ κτλ – το 80% των αποθεμάτων νερού της χώρας. Το διαπράττουν σχεδιάζοντας την παραχώρηση στα πολυεθνικά επιχειρηματικά όρνεα του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος (ΕΥΣ) της ΕΥΔΑΠ που εκτείνεται σε τέσσερις νομούς (Αιτωλοακαρνανίας, Φωκίδας, Βοιωτίας και Αττικής) και περιλαμβάνει τα φράγματα του Μόρνου, του Ευήνου και το κανάλι με το οποίο το νερό έρχεται στην Αθήνα, την λίμνη Υλίκη, αντλιοστάσια κτλ.

Η πολιτική τους γυρίζει τον τόπο ένα αιώνα πίσω. Ηταν στα μέσα της δεκαετία του 1920 όταν το νερό παραδόθηκε στα αρπακτικά της αμερικανικής ΟΥΛΕΝ που παρέμεινε στη χώρα μέχρι και το 1974. Ηταν τότε που για χάρη της ΟΥΛΕΝ

«η δαπάνη κάθε οικογένειας για την παροχή νερού ανερχόταν σε 1.500 δραχμές, έναντι των 150 δραχμών που ήταν ως τότε η ετήσια συνδρομή . Επιπρόσθετα για την τοποθέτηση υδρομετρητή οι υδρολήπτες επιβαρύνονταν με το ποσό των 600 – 700 δραχμών, ενώ απαγορευόταν κάθε επιδιόρθωση βλαβών του δικτύου από ιδιώτες υδραυλικούς. Πολλά δημοσιεύματα της εποχής εκείνης αναφέρονταν στους επαχθείς όρους της σύμβασης του ελληνικού Δημοσίου με την αμερικάνικη εταιρεία. (Είναι χαρακτηριστικός ο τίτλος και ο υπότιτλος της στήλης της εφημερίδας ΣΚΡΙΠ, όπου δημοσιεύονταν διαμαρτυρίες Αθηναίων για την καταλήστευσή τους από την ΟΥΛΕΝ: «Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ. ΕΞΕΓΕΡΣΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΟΥΛΕΝ». «Οι άθλοι της αρπακτικής εταιρείας. Πώς ληστεύεται ο ελληνικός λαός» (δείτε εδώ)..

Δίπλα στην πολιτική της εκποίησης των κυβερνώντων της ΝΔ, εξελίσσεται και μια ακόμα  παράσταση πολιτικής απατεωνιάς. Από τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι εν λόγω παριστάνουν να αντιμάχονται το ξεπούλημα, αν και υπήρξαν σημαιοφόροι της προώθησής του με όλους τους τρόπους! Είναι αυτοί, οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ, 

  • που ξεπούλησαν τους αγώνες κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού εντάσσοντας και τις ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ στο πρόγραμμα “αξιοποίησης” του ταμείου εκποίησης (ΤΑΙΠΕΔ) του δημόσιου πλούτου για τα επόμενα 99 χρόνια, 
  • που υπέγραψαν φαρδιά πλατιά το ΦΕΚ 1472/2016 με το οποίο προσδιόριζαν ακόμα και τα ποσοστά της πρώτης φάσης της εκποίησης (23% της ΕΥΑΘ και 11% της ΕΥΔΑΠ) έως και του 49% των εταιρειών ύδρευσης στη συνέχεια,
  • που στις νέες προσφυγές στο ΣΤΕ το 2018 κατά της δικής τους πια εκποίησης, παρίσταντο για λογαριασμό του τότε υπουργού Οικονομικών Ε.Τσκαλώτου σαν διάδικοι υπέρ της ιδιωτικοποίησης.

Είναι αυτοί που ενώ τον Σεπτέμβρη του 2016 ο υπουργός τους, με ύφος 300… κανατάδων, δήλωνε «Ε. Τσακαλώτος: “Όσο είμαι υπουργός δεν θα ιδιωτικοποιηθεί η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ”», τρεις μήνες νωρίτερα, τον Μάη του 2016, είχαν υπογράψει και νομοθετήσει αυτά:


https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2020/06/feka1.jpg

  https://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2020/06/feka2-880x318.jpg

    Αφού είδαμε τις δυο όψεις της ίδιας πολιτικής απάτης, πάμε να δούμε τι εμπειρία υπάρχει από το έγκλημα που προωθούν την ώρα που το… αρνούνται:

    Στον πλανήτη Γη, όπου το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε χώρες που αντιμετωπίζουν τρομερά προβλήματα υδροδότησης, στην Υδρόγειο σφαίρα μας όπου πάνω από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, μια από τις πλέον προσοδοφόρες μπίζνες είναι η διαχείριση του νερού.

   

Κυριακή 31 Μαΐου 2020

Πρακτικός οδηγός επανεκκίνησης των πολιτικών δικαστηρίων (δεν αφορά στην προστασία μας, η οποία είναι ανύπαρκτη, χωρίς να εξανίσταται τη φορά αυτή ο "παρεμβατικός" της Ολομελείας πρόεδρος !!!!)

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Δ.Σ.Α.
Και έτσι, στα τελείως ξαφνικά, άνοιξαν ξανά τα πολιτικά και διοικητικά δικαστήρια. Με απόφαση που εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε την Παρασκευή αργά το μεσημέρι. Και τίθεται το ερώτημα: οι προιστάμενοι των Δικαστηρίων προλαβαίνουν να οργανώσουν μέσα στο Σαββατοκύριακο την ασφαλή επαναλειτουργία τους; Άλλη μια απόδειξη ότι η κυβέρνηση δεν σέβεται τίποτε, και ουδέναν προγραμματισμό έχει. Αν είχε, έπρεπε να έχει εκδώσει την απόφαση αυτή τουλάχιστον μια εβδομάδα πριν. Είναι σίγουρο ότι τα Δικαστήρια θα ανοίξουν χωρίς καμιά προστασία για δικηγόρους, δικαστές και γραμματείς, και φυσικά για το κοινό, πράγμα το οποίο επέβαλε την άμεση αντίδραση του δικηγορικού σώματος. Όμως ο "παρεμβατικός" της Ολομελείας πρόεδρος αυτή τη φορά έκρινε ότι δεν θίγονται οι δικηγόροι, οι οποίοι θα αποδειχθούν άτρωτοι στον κορωνοιό !!!
Εκτός αυτού:
Για άλλη μια φορά, αν και πρόκειται για ενέργεια η οποία έγινε για λογαριασμό της Ολομέλειας, όπως ρητά στην ανάρτηση αναφέρεται, ο "παρεμβατικός" Πρόεδρος της Ολομέλειας δεν αναρτά την ανακοίνωση στην ιστοσελίδα της Ολομέλειας, αλλά σε εκείνην του Δ.Σ.Α. !!!!

Κατόπιν σχετικού αιτήματος της Ολομέλειας των Προέδρων Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος οι Καθηγητές Κωνσταντίνος Καλαβρός, Σπύρος Τσαντινης και Παναγιωτης Γιαννόπουλος εκπόνησαν αναλυτικό Οδηγό για την εφαρμογή των δικονομικών διατάξεων για την επανεκκίνηση της λειτουργίας των πολιτικών δικαστηρίων που ψηφίστηκε χθες στη Βουλή (υπ’ αρ. 316/27.5.2020 τροπολογία του Υπουργείου Δικαιοσύνης επί του ΣχΝ του Υπουργείου Υγείας για την Κύρωση της από 13.4.2020 ΠΝΠ) τον οποίο δημοσιεύουμε προς γνώση των συναδέλφων.

Τους ευχαριστούμε θερμά για την ταχύτατη ανταπόκριση τους, για το εμπεριστατωμένο πόνημά τους που επιλύει μια σειρά από ζητήματα που έχουν ανακύψει και την αφιλοκερδή προσφορά τους στο σώμα.

Συνημμένα


Παρασκευή 29 Μαΐου 2020

Η Δεξιά είναι εκδικητική γιατί είναι Δεξιά (της Λαμπρινής Θωμά)

Η Δεξιά είναι εκδικητική γιατί είναι ΔεξιάΑναδημοσίευση από το the press project

Η ελληνική Δεξιά έχει δώσει τρανά δείγματα της εκδικητικότητάς της και του τρόπου που αντιλαμβάνεται τη λέξη «Δικαιοσύνη», ειδικά μάλιστα από την εποχή που ακολουθεί τα πρότυπα του έθεσε ο Θατσερισμός. Ο ρεβανσισμός της έχει βαθιές ιδεολογικές ρίζες και δεν είναι συγκυριακός. Η υπόθεση Βασίλη Δημάκη αποτελεί μια σκληρή υπενθύμιση.

Από το 1975 ως σήμερα η λίστα των δολοφονημένων επί δεξιών κυβερνήσεων μεγαλώνει διαρκώς. Είτε πρόκειται για «τρομοκράτες» (Τσιρώνης, Κασίμης, Τσουτσουβής, Μαρίνος…), είτε για απλούς διαδηλωτές (Κουμής, Κανελλοπούλου), είτε για 15χρονους που βγάζουν γλώσσα (Μιχάλης Καλτεζάς, Γρηγορόπουλος), οι σφαίρες της ελληνικής Δεξιάς βρίσκουν πολύ συχνότερα το στόχο από ότι με οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση. Οσο για αυτούς που πέφτουν στα χέρια της «Δικαιοσύνης» της, από τις αδελφές Τσαγκαράκη, τον Μπαλάφα και τον Λεσπέρογλου ως  το Νίκο Ρωμανό, την Ηριάννα και τον Περικλή ή ακόμη και τις άδειες του Δημήτρη Κουφοντίνα, ο ρεβανσισμός είναι το μόνο εμφανές κίνητρο των ενεργειών της. Αυτό που με τόση ακρίβεια έχει χαρακτηριστεί ως βασικό χαρακτηριστικό του νεοφιλελευθερισμού, προ δεκαετιών, για να περιγράψει την ιδέα του για τη δικαιοσύνη: punitiveness, τιμωρητική πολιτική με μόνο στόχο την ισοπέδωση κάθε άλλης φωνής και το σαφή διαχωρισμό των κοινωνικών ομάδων, το σαφές «εμείς και αυτοί, και αυτοί ξέρουν ποιοί είναι» που είχε πει και ο ομοϊδεάτης και φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη, Τζωρτζ Μπους.
Νόμος και Τάξη ήταν πάντα σύνθημα της δεξιάς, όπου γης. Και, από τη δεκαετία του ’80 και μετά, όπως καταγράφουν οι εγκληματολόγοι, η τιμωρητική πολιτική – που απέχει παρασάγγας από το «σωφρονισμό», όπως και να τον ορίσει κανείς – αναδεικνύεται όλο και συχνότερα στο κυρίαρχο μοντέλο. Η μελέτη της περιόδου Θάτσερ, και όλων των επιγόνων της, αποδεικνύει, λένε διακεκριμένοι εγκληματολόγοι, ότι στα καθεστώτα που φλερτάρουν ή αποδέχονται το νεοφιλελευθερισμό, η τιμωρητική αυτή πολιτική είναι το καθεστώς.
Συνήθως, και πριν το θατσερισμό και ρηγκανισμό, η σωφρονιστική πολιτική θεωρούνταν ότι κρίνεται τόσο από τον αριθμό κρατουμένων όσο και από στατιστικές που μετρούν την ατομική υποστήριξη σε καθαρά τιμωρητικές ποινές ή πρακτικές. Ωστόσο, σε αυτό το πλαίσιο, το ιστορικά δεδομένο, δεν εξετάζονταν οι νομοθετικές πράξεις

Συγχαρητήρια, εξαιρετικό ποδαρικό για την εξάμηνη προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης (του Μηνά Κωνσταντίνου)

Συγχαρητήρια, εξαιρετικό ποδαρικό για την εξάμηνη προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης
Και πάλι από το the press project -


Το μεσημέρι της Τετάρτης, μετά από μία τεράστια κινητοποίηση ανθρώπων που στάθηκαν στον πλευρό του και ένα αυξανόμενο επικοινωνιακό κόστος για την κυβέρνηση, η Γενική Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής ανακοίνωσε πως η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών έκανε δεκτή τη μεταγωγή του κρατούμενη φοιτητή σε απεργία πείνας και δίψας, Βασίλη Δημάκη. Η ιστορία δεν τελείωσε, όμως η μέχρι στιγμής εξέλιξή της αποτελεί και θα αποτελεί ένα όνειδος για το κράτος δικαίου και τον σεβασμό στα δικαιώματα των κρατούμενων στη χώρα, την ώρα μάλιστα που αυτή έχει επιφορτιστεί με την προεδρία ενός εκ των σημαντικότερων πολιτικών οργάνων της Ευρώπης, με μεγαλόστομες διακηρύξεις για «τα ανθρώπινα δικαιώματα, το κράτος δικαίου και την δημοκρατία».
«Μέσα σ’ αυτή την προεδρία θα προσπαθήσουμε να πετύχουμε δύο στόχους. Πρώτα απ’ όλα να βάλουμε όλες τις χώρες της Ευρώπης να ομονοήσουν σε ένα κοινό πλαίσιο θέσεων και δεύτερον να αναδείξουμε όλες τις πτυχές που έχουν να κάνουν με την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Με αυτόν τον τρόπο, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης έθεσε προ ημερών τον πήχη της ελληνικής εκ περιτροπής προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε μία χρονική συγκυρία όπου το πιο γνωστό του όργανο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) συμπληρώνει φέτος 70 χρόνια λειτουργίας. Σημειώνεται πως ήταν το Πρωτόκολλο του ΕΣΔΑ που χρειάστηκε για να καταργηθεί από την ελληνική νομοθεσία η θανατική ποινή.
«Υπό αυτές τις έκτακτες συνθήκες, είναι ακόμη πιο επιτακτικό να υπογραμμίσουμε τις θεμελιώδεις αρχές και αξίες που βρίσκονται στον πυρήνα της αποστολής του Συμβουλίου της Ευρώπης: Δημοκρατία, κράτος δικαίου και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» δήλωσε ακόμα το κυβερνητικό στέλεχος κατά την ανάληψη της προεδρίας πριν από δύο σχεδόν εβδομάδες. Από κοντά και ο πρωθυπουργός, που στο μήνυμά του στους Ευρωπαίους εταίρους υπερθεματίζει στα όσα αναφέρει ο υφιστάμενός του, κουνώντας το δάχτυλο ακόμα και για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαϊκές χάρτες των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Χρειάζεται μόνο μία μικρή αναδρομή στην ιστορία του Βασίλη Δημάκη για να αναδειχτεί πόσο ψευδεπίγραφα προκύπτουν όλα τα παραπάνω, αλλά και πόσο δρόμο έχει ακόμα να διανύσει η χώρα μας για να μπορεί να υπονοήσει έστω πως σέβεται, τόσο την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, όσο και όσα πρεσβεύουν τα ευρωπαϊκά ιδεώδη για την Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου και τις λοιπές μεγαλοστομίες.
Η ιστορία του Βασίλη Δημάκη αποκαλύπτει αυτοστιγμεί πόσο ψευδεπίγραφες είναι αυτές οι διακηρύξεις. Εάν ο 40χρονος κρατούμενος ήταν πρωταγωνιστής κάποιου μυθιστορήματος ή ταινίας του κινηματογράφου, η ιστορία του μέχρι σήμερα θα προκαλούσε φωτεινή έμπνευση και βαρύ αίσθημα αδικίας σε όσους την γνωρίσουν. Φοιτητής του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του ΕΚΠΑ, και μάλιστα υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών, χρειάστηκε τα προηγούμενα χρόνια να προχωρήσει ξανά σε απεργία πείνας και δίψας για να διεκδικήσει (και να κερδίσει) το δικαίωμά του σε αυτό που θα έπρεπε να βρίσκεται στην ταμπέλα του σωφρονιστικού συστήματος κάθε ευνομούμενου κράτους: Μία δεύτερη ευκαιρία.
Η αντιμετώπιση του κράτους, του πολιτικού συστήματος και του ζοφερού συστήματος παραπληροφόρησης των μέσων ενημέρωσης, έχουν υποχρεώσει τον Βασίλη Δημάκη να μάχεται για αυτό το δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία κάθε ημέρα. Σύμφωνα με την κρατική οπτική, διά στόματος της γενικής γραμματέως Αντεγκληματικής Πολιτικής του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, Σοφίας Νικολάου, ο Β. Δημάκης μετήχθη «για λόγους ασφαλείας» από τις φυλακές Κορυδαλλού στα Γρεβενά, παρότι ελέω κορονοϊού δεν πραγματοποιούνταν μεταγωγές, με την ίδια να υποστηρίζει πως «υπήρξε βασικός υποκινητής εξέγερσης των κρατουμένων κατά τη διάρκεια των μέτρων για τον περιορισμό» της πανδημίας. Για την ακρίβεια, μόνο το χθεσινό δελτίο τύπου της κας Νικολάου περιλαμβάνει σειρά ψευδών εναντίον του κρατούμενου, για τα οποία ο ίδιος θα κινηθεί νομικά, όμως αυτά αναλύονται και θα αναλυθούν από ειδικότερους.

Νομικά κατά του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ο Δημάκης για σωρεία συκοφαντιών

Αναδημοσίευση από το the press project. Προθύστερο, αφού δημοσιεύθηκε πριν τη δικαίωση του Βασίλη Δημάκη, αλλά εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και πολύ ενδιαφέρον πολιτικά και νομικά, και υπάρχει η εκτίμηση ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στη θετική εξέλιξη της υπόθεσης. 

Πέντε συκοφαντικά ψέματα, που αναπαράγει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, καταγράφει αναλυτικά ο κρατούμενος φοιτητής, Βασίλης Δημάκης, μέσω δήλωσης του συνηγόρου του, Θανάση Καμπαγιάννη. Ο συνήγορος υπεράσπισης ανακοίνωσε ότι ο Βασίλης Δημάκης θα κινηθεί νομικά, κατά όσων συνέταξαν το δελτίο Τύπου που τον συκοφαντεί, ενώ προσθέτει ότι θα διαθέσει τα χρήματα που θα λάβει από την αποζημίωση, για την εκπαίδευση των κρατουμένων.

Alexandros Gasteratos / ThePressProject
«Το από 26/5/2020 δελτίο τύπου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη – και όχι της Γενικής Γραμματείας Αντεγκληματικής Πολιτικής όπως μέχρι σήμερα – περιέχει πλήθος ψευδών και συκοφαντικών πληροφοριών για τον εντολέα μου» αναφέρει στη δήλωσή του ο κ.Καμπαγιάννης, καταγράφοντας τα ψευδή γεγονότα ένα προς ένα:
ΨΕΥΔΕΣ ΓΕΓΟΝΟΣ 1: Ο Βασίλης Δημάκης δεν “αρνήθηκε να παρακολουθήσει το μάθημα «Συγκριτική Πολιτική ΙΙ»”. Από 11 Μαϊου έως 23 Μαϊου ζητούσε κάθε μέρα χωρίς αποτέλεσμα να παρακολουθήσει τα μαθήματά του μέσω τηλεκπαίδευσης και να υλοποιηθεί η μεταγωγή τουκατά τη λήξη του 14ήμερου από το υπόγειο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού στο κελί του στη Δ’ Πτέρυγα του Καταστήματος Κράτησης Ι. Από 23 Μαϊου προχώρησε σε απεργία πείνας και δίψας και παρακολουθείται από γιατρό της φυλακής. Άνυδρος και με ανησυχητικές ιατρικές ενδείξεις, δεν δύναται να παρακολουθήσει πλέον το μάθημά του όπως του προτάθηκε πρώτη φορά τη Δευτέρα 25 Μαϊου. Το δελτίο τύπου αποκρύπτει ακόμα και το γεγονός της απεργίας πείνας-δίψας! Και τη μη δυνατότητά την ονομάζει άρνηση. Τέτοιος γκεμπελισμός.
ΨΕΥΔΕΣ ΓΕΓΟΝΟΣ 2: Ο Βασίλης Δημάκης δεν έχει “καταδικαστεί για ληστείες με τη χρήση Kalashnikov”. Το προσωνύμιο “ο ληστής με τα καλάσνικοφ” είναι ειδησεογραφικό εφεύρημα, απολύτως ψευδές. Ποτέ δεν χρησιμοποίησε καλάσνικοφ ο Βασίλης Δημάκης. Το Υπουργείο υιοθέτησε στον ιστότοπό του έναν άθλιο λίβελο, παντελώς αστήρικτο από κάθε σε βάρος του δικογραφία. Χυδαίος κιτρινισμός από αυτούς που μιλάνε στο όνομα του “κράτους δικαίου”.
ΨΕΥΔΕΣ ΓΕΓΟΝΟΣ 3: Ο Βασίλης Δημάκης δεν “υπέπεσε σε σωρεία πειθαρχικών αδικημάτων, μεταξύ τους κατοχή ναρκωτικών”. Ο ισχυρισμός για “σωρεία πειθαρχικών” είναι απολύτως ψευδής. Περαιτέρω, ουδέποτε κατηγορήθηκε για την κατοχή ναρκωτικών, εκτός αν πλέον τα οινοπνευματώδη βαφτίζονται ναρκωτικά.

Πέμπτη 28 Μαΐου 2020

Ο Βασίλης Δημάκης νίκησε τους βασανιστές του

Από το the press project


Ο δάσκαλος του Βασίλη Δημάκη, Πέτρος Δαμιανός, μόλις ανακοίνωσε ότι πληροφορήθηκε πως ο κρατούμενος φοιτητής ήπιε νερό από τη βρύση του κελιού του. Έτσι, ο Βασίλης Δημάκης κέρδισε μια μάχη για τα αυτονόητα. Πρόκειται για έναν άνθρωπο που με το παράδειγμά του, με τον αγώνα του και πάνω από όλα με την μεγάλη κοινωνική στήριξη που έλαβε προκειμένου να ικανοποιηθούν τα αιτήματά του, έχει την αξία ενός συμβόλου του αγώνα των κρατουμένων, του αγώνα για μία δεύτερη ευκαιρία.
Ο Βασίλης Δημάκης νίκησε τους βασανιστές του
| 
Η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών αποφάσισε, ως όφειλε, σήμερα το πρωί την επιστροφή του Βασίλη Δημάκη στις Ανδρικές Φυλακές Κορυδαλλού.
«Καλώς σας βρήκα όλους …Όπως καταλαβαίνετε είμαι στην επανασίτιση και μόλις πριν λίγο ήπια νερό !
Δεν έχω δυνατότητα να απαντήσω στο facebook , το χειρίζεται ο διαχειριστής μου Σας ευχαριστώ όλους πολύ θα επανέλθω με δήλωση !
Επιτέλους τελειώσανε τα βάσανά μου … Θα απαντήσω εν ευθέτω χρόνω σε όλους έναν προς έναν !!!» έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό ο Βασίλης Δημάκης.
Ο δάσκαλος του Δημάκη, Πέτρος Δαμιανός,