Ο Θανάσης Βέγγος της Μακρονήσου... (του Κώστα Μπορδόκα)

Αναδημοσίευση και πάλι από το tvxs. Σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του αγαπημένου μας, Θανάση Βέγγου, και την ιστορία του στη Μακρόνησο. Ως γνωστόν ο Θανάσης Βέγγος ήταν αριστερός και εξορίστηκε στη Μακρόνησο. Αυτές τις λεπτομέρειες όμως τις αγνοούσα.  

Ο μοναχογιός του Βασίλη και της Ευδοκίας Βέγκου -και όχι Βέγγου- γεννιέται σαν σήμερα στις 29 Μαΐου 1927 στο Νέο Φάληρο. Ο  πατέρας του παρότι ως αξιωματικός του στρατού πολεμά στους Βαλκανικούς Πολέμους, συμμετέχει στο ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα στην Ουκρανία και στη Μικρασιατική Εκστρατεία, διώκεται από τον στρατό ως μη “εθνικόφρων”. Αντιτάσσεται στη δικτατορία Μεταξά και στην Κατοχή αποτελεί μέλος του ΕΑΜ Νέου Φαλήρου. Εργάζεται ως τεχνικός στην Εταιρία Ηλεκτρισμού στο Φάληρο και στην αποχώρηση των Γερμανών συμμετέχει στη μάχη και την διάσωση του εργοστασίου της Ηλεκτρικής μαζί με τον ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Νίκο Γόδα.

Μεταπολεμικά διώκεται ως αριστερός κάτι που φυσικά ακολουθεί ως φάκελος και τον έφηβο Θανάση. Για τον τελευταίο, ο πατέρας του αποτελεί τον δικό του ήρωα και προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει αυτό που γνωρίζει καλύτερα :να του δείχνει την αγάπη του. Σε συνέντευξή του το 2009 ο ηθοποιός Κώστας Κακαβάς περιγράφει το πάθος του λατρευτού Θανάση γι αυτόν:“Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο τρυφερός και ευαίσθητος είναι! Να φανταστείτε, μου έλεγε: “Κώστα μου, έκανα οικονομία και δεν έμαθα το τσιγάρο για να μπορώ να αγοράζω τσιγάρα για τον πατέρα μου, που ήταν φτωχός. Και τώρα που έπιασα λεφτά δεν ζει για να του προσφέρω λίγο καλύτερη ζωή. Δεν του πήγαινα τόσα τσιγάρα όσα έπρεπε”. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο Βασίλης Βέγκος εμφανίζεται για λίγο στην πρώτη ταινία που παίζει ο γιος του “Μαγική πόλις”, στη σκηνή που ο φτωχικός συνοικισμός μαζεύει χρήματα για να διασώσει το φορτηγό του νεαρού Κοσμά (Γιώργος Φούντας) από τα χέρια ενός μαυραγορίτη (Στέφανος Στρατηγός).

Ο νεαρός Θανάσης μεγαλώνει μέσα στη φτώχεια, δουλεύοντας  από μικρός σε δουλειές του ποδαριού και βιοτεχνίες επεξεργασίας δερμάτων, στην Κατοχή ανήκει στην ΕΠΟΝ, ενώ τον Μάρτιο του 1949 υποχρεώνεται να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία ως “ανεπιθύμητος” στη Μακρόνησο, στην οποία αποκτά την γνωστή εμμονή του με την καθαριότητα. Ο ζωγράφος και σκηνογράφος Τάσος Ζωγράφος αναφέρει στη βιογραφία του : 

“Ήταν νευρικός, αεικίνητος, αγχώδης με όλα. Ήταν όμως και καρτερικός και βοηθούσε. Το λιγότερο

Όταν ο ελληνικός Τύπος χαρακτήριζε τους Γλέζο και Σάντα «εγκληματίες» και «παράφρονες»

Αναδημοσίευση από το tvxs. Ιστορικά ντοκουμέντα για την ηρωική πράξη του Μανόλη Γλέζου και του Λάκη Σάντα. Τα δημοσιεύματα των τότε εφημερίδων πιστοποιούν ότι η ναζιστική σημαία κυμάτιζε στην Ακρόπολη και ας ήταν βράδυ. Γιατί ο "Ελληνική Λύση", Κυριάκος Βελόπουλος, και κάποιοι όμοιοί του υποστηρίζει (έτυχε να το δω και αυτοπροσώπως !!!) ότι η ιστορία είναι ένας κακοφτιαγμένος μύθος της Αριστεράς, γιατί όλες οι σημαίες υποστέλλονται το βράδυ. Τα χειρόγραφα του Ιησού θα ήθελα να μάθω τι αναφέρουν επί του θέματος !!!

15:45 | 31 Μάιος. 2022 Τελευταία ανανέωση 15:43 | 31 Μάιος. 2022

«Εκληματίες», «παράφρονες» και «μωροί μέχρι κτηνωδίας» ήταν μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που εισέπραξαν οι δύο Έλληνες σπουδαστές που την 31 Μαϊου 1941  βρήκαν το θάρρος να κατεβάσουν τη ναζιστική σημαία από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης. Ήταν η περίοδος που η ελληνική δημοσιογραφία συμβιβάστηκε με τον ναζισμό. 

Φαίνεται πως τον Μάιο του 1941, η δυσάρεστη είδηση της πτώσης της Κρήτης από τις γερμανικές δυνάμεις κινητοποίησε τους δύο τότε σπουδαστές Μανόλη Γλέζο και Απόστολο Σάντα ώστε να καταφέρουν την πρώτη αντιστασιακή δράση κατά την Κατοχή. Δίχως να γίνουν αντιληπτοί από τους φρουρούς, το ίδιο βράδυ πήδηξαν τα σύρματα, σύρθηκαν ως τη σπηλιά του Πανδρόσειου Άντρου και σκαρφάλωσαν από τις σκαλωσιές των αρχαιολόγων στην Ακρόπολη.

Ταχύτατα, κατέβασαν τη διαστάσεων 4x2 ναζιστική σημαία από τον ιστό και την πήραν μαζί τους. Στη θέση της τοποθέτησαν -ξανά- την ελληνική σημαία. Ωστόσο, η πράξη λοιδορήθηκε από τον -υπό γερμανικό έλεγχο- ελληνικό Τύπο.

Διαβάστε επίσης Πρώτη πράξη αντίστασης

Στο ρεπορτάζ τους τα Αθηναϊκά Νέα ανέφεραν πως ο υπουργός Δικαιοσύνης Λιβιεράτος έδωσε εντολή στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών Αθηνών Μικρουλέα να μεταβεί στο σημείο για να κάνει «αυτοψία σχετικά με την γενομένην αντεθνικήν πράξιν της υπεξαιρέσεως της σημαίας, η οποία κυματίζει επί του Ιερού βράχου».

Ο Πρωϊνός Τύπος στο πρωτοσέλιδο του χαρακτήριζε «μωρούς μέχρι κτηνωδίας» και «υπηρέτας αλλοτρίων συμφερόντων» τους άγνωστους τότε σαμποτέρ, και την πράξη τους «αξιοθρήνητον πρόκλησιν»! Η εφημερδία μάλιστα υποστήριζε ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι τυφλός και το γεγονός ότι τρώει ψωμί το όφειλε στους Γερμανούς! «Έλληνες κινδυνεύομεν!» έγραφε και ουσιαστικά απειλούσε: «Τα παιδιά μας, αι οικογένειαί μας, ημείς όλοι, αλλά ίσως και ο τόπος, θα πληρώσωμεν ακριβά τας εγκληματικάς αυτάς μωρίας».

Στο φύλλο της 1 Ιουνίου 1941 η Καθημερινή επικροτούσε την τιμωρητική διαδικασία των Γερμανών γράφοντας πως: «Καλώς συνετάγη ο νόμος που τιμωρεί με θάνατο τους Έλληνες υπηκόους όσοι

Οι «σκιές» στις κινήσεις της Δικαιοσύνης στην υπόθεση της Γεωργίας Μπίκα

Αναδημοσίευση από το infowar. Να διευκρινίσουμε ότι η Δανάη Ραψομανίκη, αξιόλογη τακτική συνεργάτιδα του infowar, δεν είναι δικηγόρος, όπως η Ιωάννα Στεντούμη, αλλά, εξ όσων μπόρεσα να πληροφορηθώ, φυσικός. Λόγω ιδιότητας δεν κρίνει την εισαγγελική πρόταση από νομική σκοπιά. Οι σκέψεις και τα συμπεράσματά της απηχούν τους προβληματισμούς και τις σκέψεις της κοινωνίας και κάθε ανθρώπου που ανησυχεί με τη συγκεκριμένη υπόθεση και γενικά με τις υποθέσεις βιασμού. Εφόσον βιασμός υπάρχει κάθε φορά που δεν υπάρχει νηφάλια συναίνεση, τότε βιασμός υπάρχει και στο γάμο, και στη σχέση, και στις συνευρέσεις της μιας βραδιάς και στα εκδιδόμενα άτομα. Και βεβαίως και στην περίπτωση της Μπίκα, εφόσον διερευνηθούν σε βάθος και αποδειχθούν οι ισχυρισμοί της. Κατά την προσωπική μου άποψη και πείρα, τα τεμαχισμένα και επεξεργασμένα βίντεο από τις κάμερες του ξενοδοχείου, και οι τεράστιες καθυστερήσεις, παλινωδίες και ελλείψεις στην προανακριτική και ιατρική διαδικασία, αρκούν για να διερευνηθεί η υπόθεση σε βάθος και να οδηγηθεί στο ακροατήριο. Και ελπίζουμε να γίνουν δεκτές οι απόψεις της πλευράς της Μπίκα και αυτή να είναι τελικά η απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης. Να σημειώσω και κάτι άλλο: ο εισαγγελέας Φλωρίδης, που παύθηκε, και η απόφαση αυτή ξεσήκωσε έντονο κύμα διαμαρτυρίας, δεν είναι κάποιος επαναστάτης ή προοδευτικός εισαγγελέας, που παύθηκε από τα καθήκοντά του επειδή υπήρχε κίνδυνος να λάβει κάποια ρηξικέλευθη ή προοδευτική απόφαση. Θυμίζουμε ότι ήταν υπέρ της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, που είναι "μια μοναδική στον κόσμο ελληνική εφεύρεση". Προφανώς παύθηκε για άλλους λόγους, που ποτέ δεν θα πληροφορηθούμε. Και κάτι τελευταίο : ο Λεβέντης που υπογράφει, δεν έχει καμία σχέση με το Λεβέντη που κατηγορείται. Απλή συνωνυμία.

26/05/2022 της Νεφέλης Ραψομανίκη

Επειδή οι πρόσφατες εξελίξεις στην υπόθεση της καταγγελίας βιασμού της Γεωργίας Μπίκα είναι καταιγιστικές, κρίνεται σκόπιμο να γίνει μια συνοπτική και σε χρονολογική σειρά καταγραφή των όσων έχουν γίνει.

Αρχής γενομένης του έτους 2019. Τότε μετατίθεται η εισαγγελέας Κυριακή Κλιάμπα στη Θεσσαλονίκη, μετά από σειρά θετικών προηγούμενων μεταθέσεων (Ρόδος, Γρεβενά). ^{[1] [2]} 

Μάλιστα, εκλέγεται στο νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος τερματίζοντας έβδομη στο 13μελές ΔΣ, μέσα σε κάτι περισσότερο από ένα εξάμηνο της τελευταίας μετάθεσής της.^[3] Άλλες χρήσιμες πληροφορίες δεν υπάρχουν ως αποτέλεσμα μιας πρόχειρης αναζήτησης (google, linkedIn, facebook).

Μεταφερόμαστε δύο χρόνια αργότερα, όπου μετά από πολλές δυσκολίες, και αφού υπάρχει σάλος τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο και στον κόσμο της Θεσσαλονίκης, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δημοσιοποιούν την καταγγελία βιασμού της Γεωργίας Μπίκα από τουλάχιστον έναν άντρα, μέλος ισχυρής οικογένειας σε Ελλάδα και Κύπρο, με άλλους παρόντες στο δωμάτιο. Το θέμα πλέον έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, που ακόμα και βουλεύτρια της κυπριακής Βουλής τοποθετείται για το θέμα με μια εν τέλει πολύ αντιδημοφιλή ανάρτηση, την οποία και κατέβασε.

Υποθέσεις για «οργανωμένα» πάρτι, για εμπόριο και κυκλώματα που ξεφεύγουν των ελληνικών συνόρων ξεκίνησαν να εξετάζονται επίσημα και να εκκινούν διακρατικές, υπηρεσιακές συνεργασίες.^{[4] [5]}

Η στήριξη στη Γεωργία παρέμενε αμείωτη παρά τα αναρίθμητα παραπλανητικά δημοσιεύματα και τις ατεκμηρίωτες διαρροές (για τις τοξικολογικές, για το εάν υπάρχουν κάμερες στο ξενοδοχείο, για τον εάν τηρήθηκαν ή όχι όλες οι διαδικασίες, εξετάσεις, χρονοδιαγράμματα, για τον ουροσυλλέκτη κτλ.). Προκειμένου να κατευναστεί η ανησυχία της κοινωνίας για τα όσα διαδραματίζονταν μπροστά στα μάτια της επιστρατεύτηκε ακόμα και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Π. Θεοδωρικάκος.^[6]  

Και φτάνουμε στον τρέχοντα, και πυκνό σε εξελίξεις, μήνα. Η Γ. Μπίκα μηνύει συνολικά έξι άτομα για ψευδείς μαρτυρίες, ζητά να συνεχιστεί η ανακριτική διαδικασία και υποστηρίζει ότι υπάρχουν προς το παρόν ελλείψεις σε αυτήν.^[7]

Λίγες μέρες μετά η εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Κ. Κλιάμπα καταθέτει στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης την πρότασή της, στην οποία η Γ. Μπίκα περιγράφεται ως ιδιοτελής, μυθομανής, κακόβουλη ψεύτρα και εισηγείται την πλήρη απαλλαγή του καταγγελλόμενου χωρίς παραπομπή του σε δίκη. Τμήματα της πρότασής της διαρρέουν στον Τύπο, και προκαλούν έκπληξη ως προς τον τρόπο συγγραφής αλλά και το περιεχόμενο της.

Ταυτόχρονα διαρρέονται (ή έχουν ήδη διαρρεύσει) και διαδίδονται ευρύτατα κομμάτια της δικογραφίας, συμπεριλαμβανομένων και βίντεο από κάμερες του ξενοδοχείου τα όποια υποστηρίζεται ότι είναι κομμένα και δεν συνάδουν με τις μαρτυρίες κάποιων εκ των μηνυμένων μαρτύρων.

Παραδίδεται υπόμνημα της Γ. Μπίκα στον εισαγγελέα Διαφάνειας, Βασίλη Φλωρίδη, για την εξέταση

Υπόθεση βιασμού της Γ. Μπίκα: Το μήνυμα από την εισαγγελική πρόταση είναι απογοητευτικό (της Ι. Στεντούμη)

Από την ιστοσελίδα της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας - Δικηγορικής Ανατροπής.

Χρονολογικό αρχείο

Αναδημοσιεύουμε άρθρο της δικηγόρου Ιωάννας Στεντούμη, μέλους της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας, που δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη εφημερίδα Εποχή (22/5/2022).

Υπόθεση βιασμού της Γ. Μπίκα: Το μήνυμα από την εισαγγελική πρόταση είναι απογοητευτικό (της Ι. Στεντούμη)

«Λένε ψέματα», «είναι ψευδείς οι καταγγελίες», «έχουν συμφέρον», «το κάνουν για να πάρουν αποζημίωση»…. Πόσες φορές έχουν ακουστεί αυτά σε θεσμικό και κοινωνικό επίπεδο για θύματα βιασμών και σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης; Και πόσες φορές για θύματα μη έμφυλων αδικημάτων, είτε τελούνται είτε όχι με χρήση βίας; Δυστυχώς στην πρώτη περίπτωση, αυτή των έμφυλων εγκλημάτων, οι φράσεις αυτές είναι η πρώτη, σχεδόν αντανακλαστική αντίδραση μεγάλου κομματιού της κοινωνίας. Αντίθετα, σε όλα τα υπόλοιπα αδικήματα, βίαια ή μη, δεν αμφισβητείται το θύμα και τα κίνητρά του με τέτοιο καταλυτικό τρόπο. Ενώ λοιπόν τα αδικήματα όπου η μαρτυρία του θύματος είναι το κύριο αποδεικτικό μέσο, είναι αρκετά, τα εγκλήματα έμφυλης βίας είναι αυτά όπου τα θύματα θεωρούνται a priori ότι καταγγέλλουν ψευδώς. Το γεγονός αυτό συνιστά έμφυλη διάκριση και στερεότυπο, ενώ δεν έχει υποστηριχθεί από κανένα ερευνητικό δεδομένο.

Η σεξιστική κουλτούρα, τα έμφυλα στερεότυπα, οι πατριαρχικές αντιλήψεις στις οποίες όλες και όλοι μεγαλώνουμε και -ενίοτε- προσπαθούμε να ξεφύγουμε, αποκτώντας μία διαφορετική κουλτούρα συμπερίληψης, αποδοχής και ισότητας, διατρέχουν όλη την κοινωνία, το δικαστικό σώμα και το δικηγορικό κλάδο. Δεν είναι σπάνιες οι φορές που μία δικαστική κρίση, μία εισαγγελική πρόταση, μία αγόρευση συνηγόρου υπεράσπισης, υιοθετούν στερεοτυπικές και στιγματιστικές αντιλήψεις που επανατραυματίζουν το θύμα. Ήδη η επικαιρότητα είναι γεμάτη με παραδείγματα τέτοιων δικών.

Απροσδιόριστοι «προσωπικοί λόγοι»

Μαθαίνουμε, λοιπόν, και στην περίπτωση της Γ. Μπίκα από επίσημα, θεσμικά χείλη, από την εισαγγελική αρχή, ότι έγινε ψευδής καταγγελία βιασμού «για προσωπικούς λόγους». Αναρωτιέμαι, ποιοι είναι αυτοί οι προσωπικοί λόγοι που ποτέ δεν αναφέρονται/εξειδικεύονται, είναι όμως αρκετοί για να στείλουν μια τέτοια υπόθεση στο αρχείο χωρίς δίκη… Οι «προσωπικοί λόγοι» που ένα άτομο έβαλε τον εαυτό του σε αυτή τη διαδικασία δεν προσδιορίζονται. Πρόκειται για εισαγωγή στη νομική πρακτική ενός από τα συνήθη στερεότυπα που αφορά στις ψευδείς καταγγελίες. Είναι, ωστόσο, δυσανάλογο μία τέτοια σοβαρότατη καταγγελία για κακούργημα, να μην αξιολογηθεί από τον φυσικό της δικαστή, να μην εισαχθεί σε δίκη –αν τελικά υιοθετηθεί η εισαγγελική πρόταση– όπου θα αξιολογηθούν όλα τα αποδεικτικά μέσα και κυρίως η μαρτυρία του θύματος, μέσω μιας συνοπτικής απαξίωσης της καταγγελίας του θύματος ως καταγγελία «για προσωπικούς λόγους». Μα η μαρτυρία του θύματος, ο λόγος του, είναι συχνά το μόνο αποδεικτικό μέσο που έχει, γεγονός σύνηθες σε σεξουαλικά αδικήματα, που δε συνηθίζεται να γίνονται σε δημόσια θέα.

Γίνεται πιο κατανοητό το τουλάχιστον άστοχο του χαρακτηρισμού μίας τέτοιας επώνυμης καταγγελίας ως ψευδούς ήδη σε αυτό το στάδιο, αλλά και εν γένει της απαξίωσης του λόγου των θυμάτων ως καταρχήν ψευδούς, όταν αναλογιστούμε το σύνολο της διαδικασίας που το κάθε θύμα είναι υποχρεωμένο να περάσει προκειμένου να κριθεί η υπόθεσή του δικαστικά και να διεκδικήσει την τιμωρία των ενόχων.

Ξανά και ξανά

Αρχικά, ένα άτομο – θύμα έμφυλου αδικήματος αμφισβητείται έντονα για τις συνθήκες υπό τις οποίες έπραξε και οδήγησαν  στην καταγγελλόμενη πράξη, ενώ το ίδιο άτομο, αν καταστεί θύμα άλλου βίαιου εγκλήματος, έχοντας πράξει με τις ίδιες συνθήκες και στο ίδιο πλαίσιο, δε θα αμφισβητηθεί με τον ίδιο τρόπο. Με απλά λόγια, αν καταγγέλλει ένα άτομο ληστεία, δε θα δει την προσωπική του ζωή «φύλλο και φτερό», δεν θα ερωτηθεί για τη σεξουαλική του ζωή και τις σεξουαλικές του προτιμήσεις, για τα ρούχα που φορούσε και για την ώρα και το μέρος που κυκλοφορούσε. Δε θα ερωτηθεί γιατί «προκάλεσε την τύχη του» πηγαίνοντας σε ένα πάρτι με ακριβά κοσμήματα (και έγινε θύμα ληστείας). ούτε αν ήθελε να συνεχίσει να τα έχει στην κατοχή του. Αν όμως το ίδιο άτομο καταγγέλλει βιασμό, θα ερωτηθεί γιατί πήγε σε αυτό το πάρτι, γιατί πήγε με τα ρούχα που πήγε και αν σίγουρα δεν ήθελε να έχει σεξουαλικές επαφές. Θα ερωτηθεί για την πράξη του βιασμού ξανά και ξανά, ήδη από την πρώτη επαφή με τις αρχές, όπου συχνά θα αμφισβητήσουν το γεγονός, θα αποθαρρύνουν από την υποβολή καταγγελίας και –ακόμα και τώρα– θα αμφισβητήσουν ξανά και ξανά την άρνηση του θύματος. Θα καταθέσει χωρίς ψυχολόγο, χωρίς διερμηνέα (αν δεν γνωρίζει τη γλώσσα), θα βρει διαθέσιμο ιατροδικαστή πιθανόν και 3-4 ημέρες μετά. Δεν θα κάνει μπάνιο για να μην εξαφανιστούν στοιχεία μέχρι να πάει στον ιατροδικαστή. Στις ελάχιστες περιπτώσεις που θα φτάσει στις δικαστικές αίθουσες, η ακροαματική διαδικασία και πάλι θα επικεντρωθεί γύρω από αυτό, τις επιλογές του, τα σημάδια βίας, το χαρακτήρα του, τη ζωή του. Ιδίως  αν η βία δεν αποδεικνύεται, η διερεύνηση θα επικεντρωθεί αποκλειστικά στην προσωπική του ζωή, στην αξιοπιστία του και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, πόσο προκλητικά ήταν ντυμένο, το είδος των εσωρούχων του, αν και πόσο είχε πιεί, αν χόρευε και πόσο, αν φλέρταρε ή είναι σεξουαλικά απελευθερωμένο και όχι στα στοιχεία του εγκλήματος. Θα τα καταθέτει όλα αυτά μπροστά στον δράστη, ο οποίος  μπορεί να του απευθύνει και ερωτήσεις. Θα κατηγορηθεί πολλάκις ότι έχει είτε οικονομικό κίνητρο είτε «ψυχολογικά ζητήματα». Μια συνθήκη δηλαδή εξευτελιστική, ταπεινωτική και κυρίως τραυματική.

Παρόλα αυτά

Αυτή ακριβώς η συνθήκη κάνει τα θύματα να σιωπούν μέσα στη ντροπή και την ενοχή τους – μια ενοχή που τα έμφυλα στερεότυπα προκαλούν σε αυτά και όχι στους δράστες. Αν, μάλιστα, δεν καταφέρουν να αποδείξουν πέραν πάσης αμφιβολίας την αλήθεια τους, θα βρεθούν εκτεθειμένα σε μηνύσεις για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμιση και σε αγωγές αποζημίωσης δεκάδων χιλιάδων ευρώ. Αυτά δε τα ενδεχόμενα, αλλά και το σύνολο της τραυματικής αυτής συνθήκης, η οποία παραβιάζει ευθέως τις νομικές υποχρεώσεις της χώρας απέναντι στα θύματα, όλες και όλοι οι συνήγοροι που υποστηρίζουμε θύματα σεξουαλικής βίας, δεν τους τα αποκρύπτουμε φυσικά – τα γνωρίζουν. Παρόλα αυτά όμως αποφασίζουν να προχωρήσουν, όσα αποφασίζουν, σε καταγγελία και να υποστούν αυτή τη βάσανο του ακροατηρίου και εν γένει μιας εχθρικής στο θύμα ποινικής διαδικασίας και τους κινδύνους που αυτή συνεπάγεται.

Ιδίως στην περίπτωση της Γ. Μπίκα, η ίδια ενάντια σε όλα αυτά, διεκδίκησε ορατότητα για τα θύματα και ακόμα περισσότερο, διεκδίκησε η ντροπή και η ενοχή να αλλάξουν μεριά, να μεταφερθούν στην πλευρά που ανήκουν – του δράστη. Στη δε συνέντευξή της, εξέθεσε όλες τις παλινωδίες των διωκτικών αρχών, όλες τις ελλείψεις, τις καθυστερήσεις και τις τραυματικές αναπαραστάσεις μιας ποινικής διαδικασίας βίαιης και τραυματικής για το θύμα. Το μήνυμα που στέλνει η θέση στο αρχείο μιας τέτοιας καταγγελίας, σε όλα τα θύματα, που αν μη τι άλλο, προσδοκούν να καταθέσουν το βίωμά τους και να κριθεί αυτό από το αρμόδιο δικαστήριο,  είναι πολύ κακό. Είναι αποτρεπτικό και απογοητευτικό. Ας μην το επιτρέψουμε. Να επιμείνουμε στην απονομή δικαιοσύνης, τη στήριξη των θυμάτων, τη λήψη μέτρων ώστε η ποινική διαδικασία να μην τραυματίζει τα θύματα και να μην τα υποχρεώνει στη σιωπή.

Γρηγόρης Λαμπράκης: Αθάνατος!

Αναδημοσίευση από τον ημεροδρόμο. Να θυμίσουμε ότι και χθες, 59 χρόνια μετά, την ίδια ακριβώς ημερομηνία και μέρα (Κυριακή) έγιναν πορείες ειρήνης σε όλη τη χώρα.

ΑΠΟ ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ Κυριακη 22 Μαιου 2022

Ήταν 22 Μάη 1963, σαν σήμερα πριν 59 χρόνια. H επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη οργανώνει στη Θεσσαλονίκη..

Ήταν 22 Μάη 1963, σαν σήμερα πριν 59 χρόνια. H επιτροπή για την Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη οργανώνει στη Θεσσαλονίκη εκδήλωση, ένα μήνα μετά την πρώτη Μαραθώνια πορεία Ειρήνης που η κυβέρνηση Καραμανλή την έχει απαγορεύσει και κατά την διάρκειά της ο Λαμπράκης είχε χτυπηθεί από χωροφύλακες και είχε απαχθεί από ασφαλίτες. Ομιλητής ο βουλευτής της Αριστεράς, ο Γρηγόρης Λαμπράκη. Η εκδήλωση έχει οριστεί για τις 7.30 μ.μ. Γύρω από το χώρο της εκδήλωσης η τρομοκρατία ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Τραμπούκοι και Αστυνομία προσπαθούν να ματαιώσουν την εκδήλωση. 

Ώρα 8.20 μ.μ. Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ξεκινά από το ξενοδοχείο που διαμένει για να φτάσει στο χώρο της εκδήλωσης. Στη διαδρομή, σε μια απόσταση μόλις 80 μέτρων, δέχεται την πρώτη επίθεση από παρακρατικούς. Οι χωροφύλακες απλώς παρακολουθούν… Ο βουλευτής εισέρχεται στο χώρο της εκδήλωσης. Παρακρατικοί και τραμπούκοι λιθοβολούν το χώρο της συγκέντρωσης. Η Αστυνομία παρακολουθεί… Ο Λαμπράκης διακόπτει την ομιλία του. Καταγγέλλει ευθέως «σχέδιο δολοφονικής απόπειρας» εναντίον του. Καθιστά υπεύθυνη την κυβέρνηση και τις αρχές. Η Αστυνομία απλώς παρακολουθεί… 

Ώρα 10.15 μ.μ. Ο Λαμπράκης κατεβαίνει από την αίθουσα της συγκέντρωσης. Η κυκλοφορία στο δρόμο έχει απαγορευτεί. Παντού βρίσκονται ασφαλίτες και χωροφύλακες. Κινείται προς το ξενοδοχείο. Απόσταση 80 μέτρα.  Σε απόσταση 8 μέτρων από το βουλευτή ακούγεται το μαρσάρισμα μοτοσικλέτας. Ο οδηγός του τρίκυκλου, με σκεπασμένο τον αριθμό, πέφτει πάνω του. Ο συνεργός του στην καρότσα χτυπά το βουλευτή στο κεφάλι. Τον ρίχνουν στην άσφαλτο. Στο σημείο σχηματίζεται μια λίμνη αίματος ανάμεικτη με εγκεφαλικά υγρά… Η άνιση μάχη που έδωσε ο Λαμπράκης στην εντατική κράτησε 5 μέρες.

Τα ξημερώματα της 27ης του Μάη του 1963 ο υφηγητής της Ιατρικής, ο πρωταθλητής στους στίβους, ο μάρτυρας της Ειρήνης και της Δημοκρατίας, ο βουλευτής της Αριστεράς, ο Γρηγόρης Λαμπράκης, αφήνει την τελευταία του πνοή. Οι πολιτικοί αυτουργοί του ειδεχθούς εγκλήματος ουδέποτε τιμωρήθηκαν. Όσο για τους φυσικούς αυτουργούς της δολοφονίας αποφυλακίστηκαν επί χούντας…  

Το κράτος που ο πολιτικός του υπόκοσμος είχε πάντα δοσοληψίες με τον κανονικό υπόκοσμο των Γκοτζαμάνηδων χρησιμοποίησε, στην περίπτωση του Γρηγόρη Λαμπράκη, ένα ακόμα εργαλείο «εκδημοκρατισμού» και «σωφρονισμού»: Τα τρίκυκλα… Ήταν το κράτος που είχε φτιαχτεί κατά τα πρότυπα της εγχώριας πλουτοκρατίας και είχε οικοδομηθεί πάνω στις βόμβες ναπάλμ της αμερικανοκρατίας. Ήταν το κράτος που δήλωνε ότι οι «Νέοι Παρθενώνες» του χτίζονταν στη Μακρόνησο, που η δημοκρατία του ήταν τόσο απαράμιλλη ώστε στις εκλογές του ψήφιζαν ακόμα και τα «δέντρα». Ήταν το κράτος που τέσσερα χρόνια αργότερα θα παραχωρούσε τη διαχείριση των υποθέσεων της ολιγαρχίας στους Παττακούς, στους Παπαδόπουλους, στους Ντερτιλήδες και στους Μάλλιους.

«Γρηγόρη μου, τις μυρουδίες να μην τις εσκορπίσεις…»

Στο τεύχος 101 του εξαιρετικού περιοδικού «Επιθεώρηση Τέχνης», που κυκλοφόρησε το Μάιο του 1963, υπήρχε ένα εκτενές αφιέρωμα στον βουλευτή της ΕΔΑ, τη ζωή και τη δράση του, αλλά και τη μεγάλη λαϊκή συγκίνηση που προκάλεσε η δολοφονία του. Στο αφιέρωμα αυτό περιεχόταν ένα λαϊκό μοιρολόι που αυτοσχεδίασε η εβδομηντάχρονη Σταυρούλα Ζυγούρη, από την Καλαμάτα, πάνω από φέρετρο του Λαμπράκη. Το μοιρολόι αυτό αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίου του Τάκη Αδάμου με τίτλο «Το λαϊκό τραγούδι της Αντίστασης» που πρωτοεκδόθηκε το 1964 στο Βουκουρέστι.

«Γρηγόρη, σε φορτώσανε, βαριά είσαι φoρτωμένος. Γρηγόρη μου, τις μυρουδιές να μην τις εσκορπίσεις, να τις βαστάς στην Κάτω Γης, στους νιούς να τις δωρίσεις, να βάλουνε στα πέτα τους να βγούνε στο σεργιάνι. Γρηγόρη μου, η Κάτω Γης έχει αναστατώσει, τι έμαθε η λεβεντιά πως κάποιος κατεβαίνει. Τρέχουνε για συνάντηση, να σε προϋπαντήσουν, τρέχουν στις βρύσες για νερό, στους κηπουρούς για φρούτα, και στις καλές νοικοκυρές γι’ αφράτο παξιμάδι. Τραπέζι σού τοιμάζουνε, Γρηγόρη, να δειπνήσεις και το κρεβάτι στρώνουνε να πέσεις να πλαγιάσεις».

Τι άλλο να πει κανείς; Μόνο ότι η Σταυρούλα Ζυγούρη ήταν μάνα του πολιτικού κρατούμενου Νίκου Ζυγούρη και είχε χάσει τα τέσσερα άλλα παιδιά της, που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς.

Στο Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου : ο "Βαφτιστικός" του Θεόφραστου Σακελλαρίδη - Τελευταία παράσταση Δευτέρα 9 Μαίου 2022

Το Πολιτιστικό Συνεδριακό Κέντρο Ηρακλείου, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Μύρωνα Μιχαηλίδη, έχει μεταμορφώσει ήδη τα καλλιτεχνικά δεδομένα για το κοινό του Ηρακλείου, προσφέροντάς μας εξαιρετικές παραστάσεις, τις οποίες για πρώτη φορά έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα και σημαντικούς τοπικούς καλλιτέχνες όπως ο και συνάδελφος Μάνος Χριστοφακάκης, η Διαμάντη Κριτσωτάκη, η Αμαλία Ασκορδαλάκη, το Χορωδιακό Σύνολο Ηρακλείου του Γιάννη Κιαγιαδάκη με τους υπέροχους ερμηνευτές του κ.α. Έτσι, μετά τα έργα "Ιδομενέας ο βασιλιάς της Κρήτης" και "Ρέκβιεμ" αμφότερα του Μότσαρτ, παρουσιάζεται στο Πολιτιστικό η φημισμένη οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη "Ο Βαφτιστικός", με εξαιρετικούς συντελεστές και ερμηνείες. Μια πραγματικά αξιόλογη και απολαυστική παράσταση διάρκειας 2,5 περίπου ωρών (ώρα έναρξης 20.00), η τελευταία παράσταση της οποίας δίνεται σήμερα, Δευτέρα 9 Μαίου 2022, και την οποία προτρέπω να παρακολουθήσετε όσοι τυχόν δεν το έχετε κάνει. Ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες από τη σκηνή με τα τσιγγάνικα βιολιά, στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έχει και η χορωδία, και το χαιρετισμό στο τέλος της παράστασης. Ο διευθυντής ορχήστρας, Ιωάννης Πρωτόπαππας, αφού ανέβηκε και αυτός στη σκηνή, απευθύνθηκε στο κοινό λέγοντας "και τώρα ας τραγουδήσουμε" και διηύθυνε το ρεφρέν από το κομμάτι που ακολουθεί, και παίζεται στο τέλος του έργου, το "Ψηλά στο μέτωπο". Ένα υπέροχο φινάλε !!!!

Πέθανε ο Πέτρος Μηλιαράκης

Το ξημέρωμα της Παρασκευής, 6 Μαίου 2022, πέθανε στο Ηράκλειο, όπου είχε έρθει από την Αθήνα για μια δίκη ο γνωστός Ηρακλειώτης δικηγόρος και συγγραφέας, Πέτρος Μηλιαράκης. Αναδημοσιεύω εδώ την ανάρτηση που έκανε στο Candiadoc ο Αλέκος Ανδρικάκης, τις υποθέσεις του οποίου χειριζόταν ο Πέτρος Μηλιαράκης και με τη δική μου συνδρομή τα τελευταία χρόνια. Θα ακολουθήσει άμεσα και μια δεύτερη ανάρτηση με τις δικές μου αναμνήσεις για τη σημαντική πορεία του αείμνηστου Πέτρου. 

“Έφυγε” ξαφνικά ο γνωστός νομικός από τη Βιάννο, Πέτρος Μηλιαράκης – Βρισκόταν στο Ηράκλειο για δίκη

Έφυγε ξαφνικά τη νύχτα από τη ζωή ο γνωστός Βιαννίτης νομικός και συγγραφέας Πέτρος Ι. Μηλιαράκης. Ο Π. Μηλιαράκης είχε έρθει χθες το απόγευμα στο Ηράκλειο προκειμένου να παραστεί σήμερα σε δίκη. Τη νύχτα όμως αισθάνθηκε αδιαθεσία, κλήθηκε το ΕΚΑΒ που τον μετέφερε στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. 

 Δείτε επίσης: Την Τρίτη το «ύστατο χαίρε» στον Πέτρο Μηλιαράκη

Η κηδεία του Π. Μηλιαράκη, που ήταν εκ των κορυφαίων νομικών της χώρας και επί χρόνια ανάμεσα στην ομάδα των υπερασπιστών του Candia και του δημοσιογράφου Αλέκου Ανδρικάκη στα δικαστήρια, θα ανακοινωθεί τις επόμενες ώρες.

Γεννήθηκε το 1948 και μεγάλωσε στην Κρήτη και στην πόλη του Ηρακλείου, όπου και περάτωσε την εγκύκλια του παιδεία. Κατάγεται από οικογένεια Κρητών Λόγιων αλλά και επαναστατών, σ’ όλες τις κρίσιμες για την Πατρίδα περιστάσεις. Η σε βάθος χρόνου καταγωγή της οικογένειας αναφέρεται στο Βυζάντιο. Οι απώτεροι πρόγονοι κατασκεύαζαν το βυζαντινό νόμισμα μιλιαρήσιο (ή μηλιαρήσιο). Από τη δραστηριότητα δε αυτή προκύπτει και το επίθετο Μηλιαράκης.

Ο Πέτρος Μηλιαράκης, ως νομικός της πράξης, στο επίπεδο του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δικηγορεί στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (E.C.H.R. και C.F.I. – G.C/E.U), ενώ χειρίζεται και προσφυγές ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Commission).

Στο επίπεδο της εσωτερικής έννομης τάξης, δικηγορεί ενώπιον των Ανωτάτων Ακυρωτικών Δικαστηρίων (ΑΕΔ, ΣτΕ και ΕλΣ) με κύριο αντικείμενο τις υποθέσεις που αφορούν στο Συνταγματικό Δίκαιο, στο Διοικητικό Δίκαιο και στο Δημοσιονομικό Δίκαιο

Ειδικότερα:

Στα επίπεδα των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων έχει αντιπαρατεθεί με τους νομικούς εκπροσώπους Κρατών και Κυβερνήσεων, αλλά και με τους νομικούς εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Commission).
Μεταξύ των προσφάτων υποθέσεων που έχει χειρισθεί συγκαταλέγονται και προσφυγές κατά της Τουρκίας [1], κατά της Μεγάλης Βρετανίας (Ηνωμένου Βασιλείου), κατά της Αυστρίας, κατά της Ιταλίας, κατά της Ολλανδίας (Κάτω Χωρών)[5], κατά της Αλβανίας, κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κτλ.
Ως νομικός της θεωρίας συνέγραψε σημαντικό αριθμό βιβλίων.

Κυριότερα έργα του είναι:

«Σύγχρονα θέματα Διπλωματίας, Διεθνούς Οικονομίας και Διεθνούς Δικαίου» (1982)[8],
«Περί του Συμβουλίου της Επικρατείας» (1985 και 1989),
«Η Εξωτερική Πολιτική κατά το Συνταγματικό Δίκαιο» (1987),
«Οικονομικό Δίκαιο και Νόμισμα» (1987),
«Το Νομισματικό Σύστημα στα πλαίσια του Οικονομικού Δικαίου» (1990),
«Τραπεζικό Δίκαιο» (1994),
«Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Στρασβούργου – The European Court in Strasbourg» (στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, 2000),
«Μεταδημοκρατία και Κοινοτικό Κεκτημένο» (2003),
«Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα μεταξύ νομικού δόγματος και πολιτικής» (2005)
«Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο και Ελληνικό Σύνταγμα –Public International Law and Hellenic Constitution» (στην ελληνική και αγγλική γλώσσα, 2008) , με πρόλογο του Καθηγητή Χάρη Παμπούκη.
«Μακροσύστημα και Ευρωσύστημα – με αναφορά στο Οικονομικό Δίκαιο» (2009) , με πρόλογο του Καθηγητή Νίκου Κοτζιά.
«scripta manent –συμμετοχή στον δημόσιο πολιτικό και νομικό λόγο (2018)»
Με το συγκεκριμένο συγγραφικό του έργο ο Πέτρος Μηλιαράκης επιχειρεί:

Οι σημερινές συγκεντρώσεις για την Πρωτομαγιά

Πραγματοποιήθηκαν οι τρεις συγκεντρώσεις για την Πρωτομαγιά. Εκείνη του ΕΚΗ ήταν υποτονική, και διαλύθηκε γρήγορα. Οι συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ και των κομμάτων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ήταν μαχητικές, ζωντανές και ακολούθησαν χωριστές πορείες, που δεν συναντήθηκαν. 

Από τη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ (πηγή Candiadoc)

Από τη συγκέντρωση της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς (Γιάννης Λεβέντης)

Πρωτομαγιά

 

Για την Πρωτομαγιά θα γίνουν αύριο στο Ηράκλειο στις 10.00 τρεις συγκεντρώσεις, όπως άλλωστε έχει καθιερωθεί τα τελευταία χρόνια:

Μια στην Πλατεία Ελευθερίας, που τη διοργανώνει το ΠΑΜΕ, μια άλλη στο άγαλμα του Βενιζέλου, όπου συμμετέχουν κόμματα και παρατάξεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, και μια τρίτη που διοργανώνει το ΕΚΗ στην οποία συμμετέχουν όλα τα υπόλοιπα κόμματα. 

Οι φετινές κινητοποιήσεις διοργανώνονται μέσα σε μια πραγματικά εφιαλτική για τους εργαζόμενους και τον ελληνικό λαό περίοδο, κάτω από την απειλή του πολέμου στην Ουκρανία και μιας ενδημικής πλέον πανδημίας που δεν λέει να υποχωρήσει, με την κυβέρνηση όχι μόνο να έχει αφήσει το λαό  έρμαιο στα νύχια των εκμεταλλευτών που εκμηδενίζουν το εισόδημά του, αλλά και να τον θέτει σε άμεσο κίνδυνο με την ενεργή συμμετοχή της στον πόλεμο της Ουκρανίας, τη διαρκή έλλειψη οποιασδήποτε μέριμνας για την πανδημία του κορωνοιού, τις εξωφρενικές αυξήσεις του ηλεκτρικού ρεύματος, την αστυνομοκρατία, την καταπάτηση στοιχειωδών δικαιωμάτων, την επίθεση στα εισοδήματα, την παρακολούθηση και δίωξη δημοσιογράφων και την εν γένει καλλιέργεια και διατήρηση ενός γενικού ζοφερού κλίματος ανασφάλειας και απειλής. 

Η Δικηγορική Συσπείρωση συμμετέχει στις συγκεντρώσεις και καλεί τα μέλη και τους φίλους της δώσουν αγωνιστικό παρόν σε κάποια από τις τρεις συγκεντρώσεις.

Πάσχα χωρίς Ανάσταση, της Όλγας Μοσχοχωρίτου

Αναδημοσίευση από το kommon. Η αγαπημένη συντρόφισσα και συναδέλφισσα, Όλγα Μοσχοχωρίτου, μεταφέρει την προσωπική της εμπειρία από το αξεπέραστο και ατέλειωτο δράμα που βιώνουν οι πολίτες της Ουκρανίας (Ουκρανοί, Ρώσοι, Έλληνες και άλλοι) που έχουν αφήσει πίσω τη ζωή, τα όνειρα, περιουσίες και παιδιά. Η προσωπική μου εμπειρία είναι παρόμοια. Μια υπέροχη γυναίκα, που μας συντρόφεψε τα τελευταία χρόνια και μας βοηθούσε στο σπίτι, μια γνήσια αριστερή, που μόνο το δικό μας σπίτι είδε να πανηγυρίζει στο δημοψήφισμα του 2015, όπως μας έλεγε, που έμαθε ελληνικά με παρόμοιο τρόπο, και έφυγε πριν ένα χρόνο για να γυρίσει στην πατρίδα και την κόρη της στο Ντόνετσκ, αναγκάστηκε να γυρίσει πριν λίγες μέρες για να αποφύγει την επερχόμενη καταστροφή. Ευτυχώς πρόλαβε. Ξανά πίσω στην Ελλάδα, ελπίζοντας ότι θα μπορέσει κάποτε να επιστρέψει στο σπίτι της, και θα το βρει στη θέση του. Ευτυχώς για αυτήν, το παιδί της κατάφερε πριν κάτι χρόνια να εγκατασταθεί στη Ρωσία, και σήμερα να είναι ασφαλής. Όσο για τους συζύγους αυτών των γυναικών : είναι πραγματικά παράδοξο, αλλά όλες, μεγαλύτερες και μικρότερες, ήταν παντρεμένες με συζύγους που τις κακοποιούσαν ή τις έκαναν να περνάνε δύσκολα. Πως γίνεται αυτό; Και τι κάνουν τώρα όλοι αυτοί οι σύζυγοι ;; Μια σωστή παρατήρηση της θυγατέρας μου, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους στενούς οικογενειακούς δεσμούς που συνδέουν τις αλβανικές οικογένειες. Σκόρπιες σκέψεις τη μέρα της Ανάστασης για τόσο σημαντικά θέματα !!! Εύχομαι καλή Ανάσταση σε όλους μας, και στους αντιδίκους μας !!! Άλλωστε συνήθως από αυτούς αντλούμε την απασχόλησή μας !!!!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή, 24 Απριλίου 2022 12:53 Συντάκτης: Όλγα Μοσχοχωρίτου

 

 Всё потеряно! Όλα χάθηκαν

Что я тут делаю? Τι κάνω εγώ εδώ;

Я должна быть с детьми. Πρέπει να είμαι με τα παιδιά!

Дети мои, какой черный день настал? Παιδάκια μου τι μέρα μαύρη ξημέρωσε;

Что они сейчас делают, прячутся? Τι κάνουν τώρα, είναι κρυμμένα;

Сколько ещё страданий.... Πόσα ακόμη βάσανα ....

Όταν οι άνθρωποι θρηνούν, κλαίνε στη γλώσσα τους.

Η ξένη γλώσσα δεν ανακουφίζει από τον πόνο…

Με τη Λαρίσσα γνωριστήκαμε τη δεκαετία του 90, νέες και οι δύο και μεγαλώσαμε μαζί.

Εγώ ζήλευα κρυφά αλλά και χαιρόμουν την ψιλή, γαλανομάτα και γεροδεμένη Ουκρανή, με τα βαμμένα κόκκινα νύχια και το κραγιόν στο στόμα, την μπλε σκιά, τη φωσφοριζέ στα μάτια, που εγώ ποτέ δεν θα τολμούσα - μια τόσο εξωστρεφής θηλυκότητα θα με εξέθετε- με το ξανθό της γέλιο και τη βαριά προφορά που «έπιανε την πέτρα και την έστυβε», που μεγάλωσε τρία παιδιά και χώρισε εύκολα έναν σύζυγο που «έπινε πολύ κυρία και είχε βαρύ χέρι».

Η Λαρίσσα, ζήλευε τα βιβλία της βιβλιοθήκης που ξεσκόνιζε μια φορά το μήνα. Τα χάιδευε, τα μύριζε, τα ξεφύλλιζε. Της έλειπαν!!!

Η Λαρίσσα έμαθε Ελληνικά από τις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες που έβλεπε στην τηλεόραση, από τα τραγούδια του ραδιοφώνου κι από τις εκφράσεις που άκουγε συνέχεια γύρω της.

Της άρεσαν οι παλιές ταινίες του ’60 και λάτρευε τα ελληνικά τραγούδια.

Χαρούλα και Μητροπάνος, οι αγαπημένοι της. Τραγουδούσε ωραία με τη βαριά της προφορά και κάτι σα λυγμό που μου θύμιζε το «Ochi chornye».

Σαν παιδί χάρηκε με το «μαλάκα», ήταν εύκολη λέξη με την εναλλαγή των συμφώνων και των φωνηέντων, την εξαπέλυε εύκολα και στόλιζε τον πρώην σύζυγο καταλλήλως.

Αργότερα της βρήκα κάτι λεξικά και στο τέλος πήγε και στο «Σχολείο των μεταναστών».

Ξεφτέρι έγινε η Λαρίσσα.

Αλλά όταν στενοχωριόταν και όταν θύμωνε, μόνο οι γενέθλιες λέξεις ανέβαιναν ορμητικά από μέσα της ή έτρεχαν μαζί με τα δάκρυα απ’ τα μάτια της.

Μάτια που σκοτείνιαζαν και χαμήλωναν όταν τη ρωτούσα για το ταξίδι της στην Ελλάδα. Πώς πρωτόρθε, πώς πέρασε τα σύνορα παράνομη, μια νέα κοπέλα , μόνη…

Πού πρωτοκούρνιασε, ποιος τη βοήθησε, πώς επέζησε.

Δεν μου είπε ποτέ. Δεν επέμεινα.

Τρία παιδιά στην Ουκρανία που τα κρατούσε η μάνα της κι αυτή έστελνε, κάθε μήνα «το τσεκ», σε δολάρια πρώτα και ευρώ κατόπιν.

Τρία παιδιά που μεγάλωσαν, σπούδασαν, παντρεύτηκαν, έκαναν παιδιά και διασκορπίστηκαν.

Ο γιός είχε έλθει και στην Ελλάδα κάποια στιγμή για να δουλέψει, ήταν τότε με τους Ολυμπιακούς

Ο Χριστός εν μέσω δύο υλιστών (του Γιάννη Σπυράλατου - θεολόγου - μεταξύ άλλων ....)

Η Σορβόννη υπό κατάληψη - Μάης του '68 - Photo: Bresson

Αναδημοσίευση από το alfavita. Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο, που το διάβασα πέρυσι καθυστερημένα, και για αυτό δεν το δημοσίευσα. Επειδή είναι περσινό (δημοσιεύθηκε 21.4.2021), κάνει στην αρχή αναφορές στον αποκλεισμό της πανδημίας, τις οποίες έκρινα ότι δεν έπρεπε να αφαιρέσω, αφού δεν είχα την άδεια του συγγραφέα. Άλλωστε είναι μόνο δύο παράγραφοι (2η και 3η). Το θυμήθηκα φέτος και αποφάσισα να το δημοσιεύσω γιατί έχει και αυτό μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μοναδικότητα, όπως και το προηγούμενο άρθρο για τη σκελοκοπία !!! Και με τούτα και κείνα οδεύουμε ταχέως προς την πρώτη μετά από μια διετία "ελεύθερη Ανάσταση" !!! Πόσο ελεύθερη όμως μπορεί να θεωρηθεί μέσα σε όλα αυτά που ζούμε ;; Η συνταγή είναι πασίγνωστη !!!!

Ο Χριστός, εν μέσω των δυο ληστών και υλιστών, συνεχίζει να εξεγείρεται στο Σταυροδρόμι του Κόσμου ενάντια στους Γραμματείς και τους Φαρισαίους της Εξουσίας. Ο Χριστός επαναστάτης κατέβηκε στον Άδη για να δείξει την αιωνιότητα της ύλης, τη νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο

Πρωτομαγιά και Πάσχα του 2021, η σκέψη πηγαίνει στο χωριό και τη σούβλα, σκέψη υπό περιορισμό. Αυτό το Πέσαχ (εβραϊκή γιορτή :Η ΄Εξοδος από την σκλαβιά-Απελευθέρωση ) δεν έχει Πάσχα (χριστιανική γιορτή : Η Ανάσταση του Χριστού - Η απελευθέρωση από τον θάνατο) στο χωριό. Μένουμε Χώρα και χώρια.

Πιστοί και άπιστοι, αστοί και προλετάριοι θα παραμείνουν εντός των τειχών για περίσκεψη και συμμόρφωση. Ωστόσο, η σκέψη ούτε συμμορφώνεται, ούτε περιορίζεται. Αλλά και η άνοιξη της φύσης είναι απεριόριστη και δίνει τη μαρτυρία της.

 Συγκυριακά Άνοιξη και Ανάσταση ταυτίζονται. Εβραίοι και Χριστιανοί, επέλεξαν την Άνοιξη για τον εορτασμό του Πάσχα. Η εαρινή ισημερία προσδιόρισε και καθόρισε τον εορτασμό του χριστιανικού Πάσχα. Η νεκρή φύση εξεγείρεται, επαναστατεί κατά του θανάτου και  υπέρ της ζωής. Η ιδέα της Ανάστασης και της Εξέγερσης  ζυμώνονται  από καιρό και φουσκώνουν τον καιρό της Άνοιξης, στο πλήρωμα του χρόνου και στο άνθισμα της φύσης. Το μοτίβο της Ανάστασης, της Καθόδου στον Άδη και της Αναγέννησης, κυριαρχεί στις θρησκείες και στις μυθολογίες των λαών.

Από την άλλη, στην ιστορία και την ταξική πάλη, η ιδέα της Ανάστασης παίρνει σάρκα και οστά με την ύλη της Επανάστασης που επιβεβαιώνει την ανθρωπιά του ανθρώπου, την κίνηση προς τα άνω. (άνθρωπος: άνω + θρώσκω).

Ανακατεύοντας μαγιάτικες και πασχαλινές εικόνες, η μνήμη και η ματιά σταματούν σε δυο στιγμιότυπα του χρόνου. Μια εικονογραφία της Ανάστασης και μια φωτογραφία της Εξέγερσης. Ένα διπλό στιγμιότυπο όπου η γραφή ως κείμενο και εικόνα αποτυπώνει την αποφασιστική στιγμή του συμβάντος. Στη μοναδική αυτή στιγμή, την αποφασιστική στιγμή (Cartier – Bresson Henri, L` Istant Decisif) συλλαμβάνονται επ` αυτοφώρω τα αιώνια σύμβολα και σημεία, της Εξέγερσης και της Επανάστασης.

Η εικόνα της Σταύρωσης του Ιησού και η φωτογραφία από τον Μάη του `68, αποτελούν δυο παραλλαγές της μιας και μοναδικής στιγμής, της Ανάστασης και της Επανάστασης. Στην εικόνα της Σταύρωσης παρουσιάζεται ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ εν μέσω δυο ληστών ενώ στη φωτογραφία από τον Γαλλικό Μάη,την φοιτητική-εργατική και παλλαϊκή εξέγερση (2 Μάη-23 Ιούνη),  εμφανίζεται ο Χριστός εν μέσω δυο υλιστών.

Στην εικόνα της Σταύρωσης, ο Ιησούς πλαισιώνεται από δυο ληστές. Στα Κανονικά Ευαγγέλια (Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς, Ιωάννης), οι δυο ληστές είναι ανώνυμοι κακούργοι που βλαστημούν και ονειδίζουν τον Χριστό ενώ στα Απόκρυφα Ευαγγέλια (Ευαγγέλιο του Νικόδημου, Τα πρακτικά της δίκης του Ιησού Χριστού επί Ποντίου Πιλάτου, Υφήγησις Ιωσήφ Αριμαθαίας, κ.ά) γνωρίζουμε τα ονόματα των ληστών καθώς και σχετικές πληροφορίες για τη ζωή και τα εγκλήματά τους. Οι δυο ληστές, Δυσμάς και Γεστάς, δεν είναι κομπάρσοι και περιθωριακές φιγούρες στην ιστορία του Πάθους. Αντίθετα, ο καθένας από αυτούς έχει τη δική του ταυτότητα και δράση, σταυρώνεται και πληρώνει για τα κρίματά του.

Δεξιά από τον Χριστό κρεμιέται ο Δυσμάς ή Δημάς, ήταν Γαλιλαίος, ιδιοκτήτης πανδοχείου, πειρατής και ληστής πλουσίων, ευεργέτης των φτωχών. Έκλεβε στα Ιεροσόλυμα, προσκυνητές αλλά και τα βιβλία του Νόμου, ήταν ιερόσυλος μέχρι που γύμνωσε και τη θυγατέρα του Καϊάφα, ιέρεια στο Ναό. Στα Απόκρυφα μάλλον σκιαγραφείται το πορτρέτο του κοινωνικού επαναστάτη και γι αυτό το λόγο ίσως δικαιολογείται η στάση του Δυσμά απέναντι στον Ιησού. Ο Δυσμάς αναγνωρίζει το επαναστατικό φρόνημα του συμπατριώτη του Γαλιλαίου, συμπάσχει και στο τέλος δικαιώνεται αφού είναι ο πρώτος ένοικος που πηγαίνει στον Παράδεισο μαζί με τον Χριστό.

Αριστερά από τον Χριστό, ο Γεστάς (Γέστας ή Στέγας), βλάσφημος και χλευαστής παραμένει αμετανόητος ως το τέλος, ζητάει από τον Ιησού για να πιστέψει, σημεία και τέρατα και ξεψυχάει αλύτρωτος. Σε αντίθεση με τον Δυσμά, ο ατιμωτικός θάνατος του Γεστά,  παρουσιάζεται στην απόκρυφη γραμματεία ως εξής :

‘’Ο πρώτος με το όνομα Γέστας, σκότωνε με μαχαίρι οδοιπόρους, άλλους τους γύμνωνε, κρεμούσε γυναίκες από τα σφυρά με το κεφάλι προς τα κάτω για να κόψει τους μαστούς τους, έκοβε τα μέλη νηπίων και έπινε το αίμα τους, δεν είχε γνωρίσει τον Θεό ενώ δεν ακολουθούσε τους ανθρώπινους νόμους...’’(Υφήγησις Ιωσήφ Αριμαθαίας).

Τις τελευταίες ώρες πάνω στον Γολγοθά, στους τρεις Σταυρούς συνοψίζεται το Ανθρώπινο και Θείο Πάθος. Ο ύστερος διάλογος του Εσταυρωμένου Ιησού με τον Θεό (Πατέρα), ο μονόλογος της αγωνίας και της εγκατάλειψης (Θεέ μου, Θεέ μου γιατί μ` εγκαταλείπεις), τέλος ο διάλογος των τριών συσταυρωθέντων αποκαλύπτει την αιώνια πάλη του Καλού και του Κακού αλλά και την τελική δικαίωση της κοινωνικής επανάστασης (Χριστός – Δυσμάς) στον Ουρανό και τη Γη.

Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η χριστιανική εκκλησία (Ανατολική και Δυτική), αναγνωρίζοντας το φρόνημα του Δυσμά αγιοποίησε αυτόν. Ο Άγιος Ληστής απέκτησε ναό με το όνομά του, στην Ελλάδα(Περαία Θεσσαλονίκης) αλλά και στην Ιταλία (Basilica di Santa Croce in Gerusalemme) όπου στο ιερό της εκκλησίας τοποθετήθηκε το ξύλο του Σταυρού του με την αντίστοιχη εικονογράφηση στην κόγχη.

Κατά μια παράξενη συγκυρία, στην πλατεία Croce της Ρώμης, εκεί που βρίσκεται ο ομώνυμος ναός, έγινε η πρώτη αιματοβαμμένη εργατική Πρωτομαγιά στην Ιταλία, το 1891. Σίγουρα, ο Δυσμάς με τον Σταυρό του Αγώνα ήταν παρών.

Σταύρωση "ίνα κατεαγώσιν αυτών τα σκέλη" : Ένας ακόμη εξαιρετικά βάρβαρος τρόπος θανάτωσης

Πάντοτε μου προξενούσε μεγάλη εντύπωση η περικοπή από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο 19: 31 - 17, όπου αναφέρονται τα παρακάτω 

"³¹ οι ουν ιουδαίοι επει παρασκευη ην ινα μη μεινη επι του σταυρου τα σωματα εν τω σαββατω ην γαρ μεγαλη η ημερα εκεινου του σαββατου ηρωτησαν τον πιλατον ινα κατεαγωσιν αυτων τα σκελη και αρθωσιν ³² ηλθον ουν οι στρατιωται και του μεν πρωτου κατεαξαν τα σκελη και του αλλου του συσταυρωθεντος αυτω ³³ επι δε τον ιησουν ελθοντες ως ειδον αυτον ηδη τεθνηκοτα ου κατεαξαν αυτου τα σκελη ³⁴ αλλ'εις των στρατιωτων λογχη αυτου την πλευραν ενυξεν και ευθυς εξηλθεν αιμα και υδωρ ³⁵ και ο εωρακως μεμαρτυρηκεν και αληθινη αυτου εστιν η μαρτυρια κακεινος οιδεν οτι αληθη λεγει ινα υμεις πιστευσητε ³⁶ εγενετο γαρ ταυτα ινα η γραφη πληρωθη οστουν ου συντριβησεται αυτου ³⁷ και παλιν ετερα γραφη λεγει οψονται εις ον εξεκεντησαν", 

και ιδίως στο σημείο που αναφέρεται στην καταγωγή των σκελών των σταυρωμένων (κατεαγώσιν : από το ρήμα κατάγω : επιφέρω, καταφέρω χτύπημα). Εξ αρχής είχα τη σιγουριά ότι επρόκειτο για κάτι το ιδιαίτερα σκληρό και βάρβαρο, το οποίο προτιμούσα να μην σκέφτομαι. Και όντως,  η έρευνα που έκανα μου το επιβεβαίωσε.

Σύμφωνα με το εξαιρετικά κατατοπιστικό και ενδιαφέρον άρθρο "Τα αίτια του θανάτου δια σταυρώσεως" του Νίκου Σταυρακάκη (Βενιζέλειο Νοσοκομείο) που δημοσιεύθηκε το 2017 στην "Ιστορία της Ιατρικής", στο οποίο και παραπέμπω, αναφέρονται τα εξής:

3.5. Σκελοκοπία
Σε περίπτωση που το θύμα καθυστερούσε να πεθάνει ή ο θάνατος επιβαλλόταν να γίνει μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, η διαδικασία επιταχυνόταν με τη μέθοδο της σκελοκοπίας (κατέαξις των σκελών) ..... (παραθέτει το παραπάνω απόσπασμα από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο) ...... Επρόκειτο για μια διαδικασία η οποία έδινε τέλος στο μαρτύριο και την αγωνία του θύματος. Η σκελοκοπία ή κατέαξις ήταν η αποκοπή,48 ο ακρωτηριασμός της κνήμης με τσεκούρι, σπαθί ή βαριά σφύρα ώστε να επιταχυνθεί ο θάνατος από την προκαλούμενη αιμορραγία.1,6 Υπήρχε όμως και η
τακτική να γίνεται η κατέαξις των σκελών και μετά να αποκαθηλώνεται ο κατάδικος, ο οποίος, όντας ετοιμοθάνατος κατασπαρασσόταν και διαμελιζόταν από τα άγρια ζώα" 

 3.6. Ο λογχισμός
Επρόκειτο για τη μέθοδο της πιστοποίησης του θανάτου. Αυτή γινόταν με διάτρηση του σώματος διά της λόγχης ή του ξίφους στη δεξιά πλευρά του στήθους, στο ύψος της καρδιάς "αλλ'είς των στρατιωτών λόγχη την πλευράν αυτού ένυξεν". Η λόγχη διαπερνούσε το περικάρδιο και τον δεξιό καρδιακό κόλπο.18 Ο λογχισμός γινόταν συνήθως από τον φρουρό διά του δόρατός του, μιας και το δόρυ είχε μήκος περίπου 1,8 m, ύψος αρκετό για να δοθεί εύκολα το πλήγμα.6 Ο λογχισμός της πλευράς αποτελούσε τη χαριστική βολή για τον εσταυρωμένο και δεν παραδινόταν για ταφή, στην περίπτωση που ζητείτο από τους οικείους του. Αναφέρονται όμως και περιπτώσεις όπου ο λογχισμός της πλευράς γινόταν αμέσως μετά τη σταύρωση για την άμεση εκτέλεση του καταδίκου. 

Στο άρθρο αναφέρονται και άλλα εξαιρετικά σημαντικά για τη δύσπνοια που προκαλούσε στο σταυρωμένο το κρέμασμα του σώματος προς τα μπροστά που άφηνε διαρκώς ανοικτό το στήθος και τους πνεύμονες, και η αγωνιώδης προσπάθεια να κρατηθεί κοντά στο σταυρό για να μπορεί να αναπνέει κανονικά, κάτι το οποίο βεβαίως ήταν αδύνατον να γίνει για πολλή ώρα. Είναι πολύ ενδιαφέρον να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο.

Σίγουρα επιβεβαιώνεται η βαρβαρότητα του συγκεκριμένου τρόπου εκτέλεσης. Όπως και κάθε εκτέλεσης άλλωστε. "Επίσημης" ή ανεπίσημης. Για αυτό είμαστε εναντίον όλων των μορφών εκτέλεσης, ακόμη και των πιο "σύγχρονων" που εφαρμόζονται στις Η.Π.Α.

«Απεργία; Φεύγεις απ’ το γραφείο»: Να ανακληθεί η απόλυση, να πάρει θέση ο ΔΣΑ

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας - Δικηγορικής Ανατροπής 

 

Καταγγελία απόλυσης νέας δικηγόρου δημοσιοποίησε το Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων (Αττικής):

«Καταγγέλλουμε την παράνομη και απαράδεκτη απόλυση συναδέλφου μας, μέλους του Σωματείου μας, από τη δικηγορική εταιρεία DTS Law». Η συνάδελφος είχε δεχθεί ήδη απειλές για την πρόθεσή της να απεργήσει στις 6 Απρίλη και σήμερα (σσ: 7/4/2022) της ανακοινώθηκε, ότι αύριο θα είναι η τελευταία ημέρα που έρχεται στο γραφείο για δουλειά. Η συνάδελφος όρθωσε το ανάστημά της, συμμετείχε στην απεργία της 06ης.04.2022… Το συγκεκριμένο περιστατικό επιβεβαιώνει την τραγική κατάσταση με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά οι μισθωτοί δικηγόροι. Η έλλειψη κατοχύρωσης εργασιακών δικαιωμάτων δίνει τον αέρα στους εργοδότες μας, αποθρασύνοντάς τους, να προβαίνουν σε απαράδεκτες, αυθαίρετες, παράνομες πρακτικές, νομίζοντας ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν.»

Η Αντίρρηση, σχήμα που παρεμβαίνει στο Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων, κατήγγειλε από την πρώτη στιγμή την απόλυση και συμμετείχε στην κινητοποίηση που εξήγγειλε το Σωματείο στις 8/4/2022:

«Σήμερα πραγματοποιήθηκε κινητοποίηση του Σωματείου μας κάτω από τα γραφεία της εταιρείας «DTS Law», η οποία απέλυσε αδικαιολόγητα συναδέλφισσά μας λόγω της συμμετοχής της στην απεργία της 06/04. Το φωνάζουμε δυνατά: Δεν είμαστε “συνεργάτες”, είμαστε εργαζόμενοι! Καταγγέλλουμε την παράνομη και απαράδεκτη απόλυση! Να αρθεί ΑΜΕΣΑ η παράνομη απόλυση της συναδέλφου! Να πάρει άμεσα θέση ο Δικηγορικός Σύλλογος! ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑ.»

Οι σύμβουλοι της Εναλλακτικής Παρέμβασης στο ΔΣ του ΔΣΑ Θ. Καμπαγιάννης και Δ. Σαραφιανός παρενέβησαν στη σχετική συζήτηση εντός του Συμβουλίου, μετά την από 12/4 επιστολή του συναδέλφου Αντ. Αντανασιώτη, τονίζοντας την ανάγκη πρωτοβουλιών:

«Επείγει ως Διοικητικό Συμβούλιο να συζητήσουμε τις άμεσες κινήσεις που πρέπει να κάνουμε για να ρυθμίσουμε το παντελώς αρρύθμιστο και εκμεταλλευτικό τοπίο των εργασιακών σχέσεων μέσα στα δικηγορικά γραφεία και τις εταιρείες, πίσω από την βιτρίνα του “συνεργάτη”. Από την πλευρά μας έχουμε δημόσια τοποθετηθεί τόσο ως Εναλλακτική Παρέμβαση όσο και μέσω του σχήματος της Αντίρρησης, που συμμετέχει στο Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων.

Μέχρι να το κάνουμε αυτό, θεωρούμε ότι πρέπει να προβούμε σε συγκεκριμένες ενέργειες όσον αφορά την καταγγελία που γνωστοποίησε το Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων. Επείγει δηλαδή να απευθυνθούμε στη δικηγορική εταιρεία που διέκοψε τη “συνεργασία” με τη συνάδελφο και να έχουμε μια επίσημη τοποθέτηση που να εξηγεί αυτή την απόφαση. Καταλαβαίνετε προφανώς, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ότι τυχόν απάντηση της εταιρείας ότι ο λόγος διακοπής της συνεργασίας είναι η μη προσέλευση της “συνεργάτιδος” στον χώρο εργασίας την ημέρα της γενικής απεργίας αποτελεί έμμεση ομολογία ύπαρξης έμμισθης σχέσης.

Δεν γίνεται δηλαδή ΚΑΙ να ομνύουν κάποιοι στην “ανεξαρτησία” του δικηγορικού λειτουργήματος ΚΑΙ να απαιτούνε συνθήκες εξαρτημένης εργασίας (ωράριο με κάρτα, κλπ) κατά βούληση και αναλόγως τι τους συμφέρει κάθε φορά.

Γι’ αυτό προτείνουμε την άμεση δημιουργία μιας τριμελούς επιτροπής συμβούλων που θα έρθει σε επαφή με την εταιρεία και την συνάδελφο (η οποία είναι μέλος του ΔΣΑ, εξού και η αρμοδιότητά μας, ανεξαρτήτως του ότι η εταιρεία ανήκει στον ΔΣ Πειραιά – σε κάθε δε περίπτωση ο πρόεδρος του ΔΣΑ είναι και πρόεδρος της Ολομέλειας), θα ενημερώσει υπεύθυνα το Συμβούλιο και θα εισηγηθεί την έκδοση ανακοίνωσης και λοιπές ενέργειες. Δηλώνουμε τη διαθεσιμότητά μας για συμμετοχή στην επιτροπή αυτή.»

Επισημαίνουμε εδώ ότι σε δημοσίευμα του The Press Project, δημοσιογράφος μίλησε με τον εργοδότη δικηγόρο. Το δημοσίευμα αναφέρει τα εξής:

“Με πολυετή εμπειρία στον χώρο, ο κ. Σταμόπουλος έδωσε τη δική του οπτική για το θέμα, ενώ παραδέχτηκε πως ο λόγος απόλυσης της κοπέλας, «το κερασάκι στην τούρτα», ήταν το γεγονός ότι απήργησε. Όπως εξήγησε, η νεαρή δικηγόρος ανήκει σε πολιτικό χώρο της Αριστεράς ιδεολογικά, γεγονός με το οποίο δεν είχε πρόβλημα ο ίδιος, παρά μόνον ότι αυτό το γεγονός παρακώλυε το δικηγορικό έργο που είχε αναλάβει η κοπέλα. «Της είπα “γιατί θα απεργήσεις; Έχεις κάποιο πρόβλημα με εμένα που είμαι ο εργοδότης σου; Το θεωρώ αγένεια προς εμένα. Πήγαινε αλλά άλλη φορά αν το ξανακάνεις, φεύγεις από το γραφείο”». Ο κ. Σταμόπουλος υπογράμμισε πως, για εκείνη την ημέρα, της είχε κλείσει εισιτήρια και είχε καλύψει τα έξοδά της για δουλειά στην Κρήτη. «Μου είπε ότι θα κατέβει στην απεργία γιατί είναι θέμα ιδεολογίας. Της είπα να το σκεφτεί μέχρι το Σάββατο 2 Απριλίου, όπου ήρθε και μου είπε ότι τελικά θα απεργήσει» προσθέτει και τονίζει: «Για εκείνη είναι θέμα ιδεολογίας. Για εμένα είναι θέμα τάξεως, να με ακούνε. Έχω 40 χρόνια εμπειρία και κανονικά να με πληρώνουν θα έπρεπε».”

Ας μιλήσουμε για τη δεοντολογία! Όλη η εκδήλωση στον ΔΣΑ (4/4/2022) από το κανάλι του OmniaTV.

 Αναδημοσίευση από την Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας

Η βιντεοσκοπημένη εκδήλωση που οργάνωσε η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας στις 4.4.2022 για τη δεοντολογία

Ας μιλήσουμε για τη δεοντολογία! Εκδήλωση ΕΠΔΑ, Δευτέρα 4/4, 18:30 στον ΔΣΑ - Μπορούμε να την παρακολουθήσουμε διαδικτυακά

 Από την ιστοσελίδα της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας. 

Ας μιλήσουμε για τη δεοντολογία!

Οι δικηγόροι υπερασπίζονται τα δικαιώματα, ενάντια στον ρατσισμό, τον σεξισμό, την ομοφοβία

Ανοιχτή εκδήλωση στην κεντρική αίθουσα του ΔΣΑ, Δευτέρα 4 Απριλίου, 18:30

Τις τελευταίες βδομάδες, με αφορμή γεγονότα, εγκληματικές πράξεις και πολύκροτες δίκες που απασχολούν την κοινή γνώμη, ανακύπτει ξανά και ξανά το ζήτημα της δικηγορικής δεοντολογίας.

Συμπεριφορές που εκθέτουν όσες και όσους ασκούμε τη δικηγορία, είτε γιατί αποσκοπούν σε άγρα πελατών είτε γιατί είναι προσβλητικές σε βάρος διαδίκων, άλλων δικηγόρων ή και ολόκληρων κοινωνικών ομάδων, κατακλύζουν τις οθόνες και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, παγιώνοντας την αίσθηση ότι το δικηγορικό επάγγελμα δεν έχει κανόνες, κώδικα και ηθικές αρχές. Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι παρακολουθούν αδρανείς μια κατάσταση που λογίζεται πλέον ως κανονικότητα.

Απέναντι σ’ αυτή τη συνθήκη, η Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή παίρνει την πρωτοβουλία να ανοίξει τη συζήτηση για τη δικηγορική δεοντολογία:

Τι σημαίνει να είναι κανείς δικηγόρος; Υπάρχουν όρια στην άσκηση της δικηγορίας; Είναι η υπεράσπιση ταυτόσημη με το ψέμα, την τέλεση αξιόποινων πράξεων, τον ρατσισμό, τον σεξισμό, την ομοφοβία; Ποιά πρέπει να είναι η συμπεριφορά του δικηγόρου τόσο προς τις δικαστικές αρχές, τους εντολείς και τους αντιδίκους όσο και εντός του επάγγελματος, μέσα στα ίδια τα δικηγορικά γραφεία; Τι ρόλο πρέπει να παίξουν οι Δικηγορικοί Συλλογοι;

Θα μιλήσουν:

– Κώστας Παπαδάκης, δικηγόρος, μέλος της Εναλλακτικής Παρέμβασης, πρώην σύμβουλος ΔΣΑ

– Κλειώ Παπαπαντολέων, δικηγόρος,

– Ιωάννα Κυμάκη, νέα δικηγόρος, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων

Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση.

Παρεμβάσεις θα κάνουν οι σύμβουλοι της Εναλλακτικής στο ΔΣ του ΔΣΑ Θανάσης Καμπαγιάννης και Δημήτρης Σαραφιανός.

==> Δευτέρα 4 Απριλίου, 18:30, στην κεντρική αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (Ακαδημίας 60). Θα τηρηθούν μέτρα για τον covid-19.

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί και διαδικτυακά από το OmniaTV.

Το event στο facebook υπάρχει εδώ.

Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή.

Ας μιλήσουμε για τη δεοντολογία! (του Θανάση Καμπαγιάννη)

Από την ιστοσελίδα της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας. Άρθρο του Θανάση Καμπαγιάννη για τη σημαντική εκδήλωση της Δευτέρας, την οποία μπορούμε -και πρέπει- να παρακολουθήσουμε διαδικτυακά. Σημειώνω ότι η σύγχρονη δικηγορία και η απονομή της Δικαιοσύνης ασκούνται με τέτοιο τρόπο που καταστρατηγούνται πλήρως όλοι οι κανόνες της δεοντολογίας. Η θέση μας ως υπερασπιστών επιβάλλει τη συμμετοχή στον επί πλέον αγώνα της τήρησης της δεοντολογίας από τους δικηγόρους και τις αρχές . 

Ας μιλήσουμε για τη δεοντολογία! (του Θανάση Καμπαγιάννη)

Εν όψει της σημαντικής εκδήλωσης που οργανώνεται με θέμα τη δικηγορική δεοντολογία τη Δευτέρα 4 Απριλίου στην κεντρική αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών από την “Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή”, ας θυμίσουμε κάποιες κατευθυντήριες αρχές που θα είναι χρήσιμες στο άνοιγμα της σχετικής συζήτησης.

1. Ο ΔΙΤΤΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ: Η άσκηση της δικηγορίας συνθέτει και ισορροπεί ανάμεσα σε δύο ιδιότητες: αφενός του νομικού συμπαραστάτη του εκάστοτε εντολέα, αφετέρου του φορέα ενός δημόσιου λειτουργήματος, όπως αυτό περιγράφεται στον νόμο.

2. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ: Οι δικηγόροι αποτελούν αναντικατάστατο παράγοντα στην έκδοση δικαστικής απόφασης και στην απόδοση δικαιοσύνης. Χωρίς αυτούς/ές, τα δικαιώματα των διαδίκων φαλκιδεύονται, καθώς η κρατική εξουσία διαθέτει πολλαπλάσια ισχύ, γνώση, πόρους και μια διαρκή και ιστορικά επιβεβαιωμένη τάση προς την αυθαιρεσία. Οι δικηγόροι αποτελούν φιλελεύθερο αντίβαρο στον συντριπτικό συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στον πολίτη και την κρατική εξουσία.

3. Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΕΩΝ ΤΟΥΣ: Οι δικηγόροι δεν είναι εν τη στενή εννοία “εκπρόσωποι” των εντολέων τους ούτε ταυτίζονται μαζί τους. Δεν υπόκεινται στις διαταγές των πελατών τους ούτε γίνονται όργανο ή φερέφωνό τους ωσάν να έχουν νοικιάσει τη συνείδησή τους. Αυτή η ανεξαρτησία των δικηγόρων, ακόμα και από εκείνους που τους έχουν δώσει την εντολή να τους εκπροσωπήσουν, προστατεύει το κύρος τους και επιτρέπει την ανάληψη υποθέσεων ανεξαρτήτως του ειδεχθούς χαρακτήρα της τελεσθείσας πράξης, ενώ ταυτόχρονα συνεπάγεται συγκεκριμένες υποχρεώσεις στην άσκηση των καθηκόντων τους.

4. Η ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΑΣ: Η άσκηση της δικηγορίας δεν είναι ανεξέλεγκτη: ορίζεται από κανόνες και αρχές, που περιγράφονται στον Κώδικα Δικηγόρων, τον Κώδικα Δεοντολογίας του Δικηγορικού Λειτουργήματος, τα διεθνή κείμενα Δεοντολογίας, καθώς και

Για την νέα αντιδραστική τροποποίηση του α.187 ΠΚ - Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής

 Από την ιστοσελίδα της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας

Χρονολογικό αρχείο

Πόσες ακόμη φορές θα αλλάξει ο Ποινικός Κώδικας αιφνιδιαστικά μέχρι να ικανοποιηθεί ο ποινικός λαϊκισμός και η απέχθεια της κυβέρνησης για τον σωφρονιστικό προσανατολισμό του ποινικού δικαίου; (Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής, 23/3/2022)

Για πολλοστή φορά η κυβέρνηση αιφνιδιάζει με νέα εν κρυπτώ τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα, αυτή τη φορά κρυμμένη στις διατάξεις του εν πολλοίς άσχετου Ν. 4908/2022 «Μέτρα αντιμετώπισης της οπαδικής βίας, ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των λεσχών φιλάθλων, αθλητικός εθελοντισμός, πνευματικός αθλητισμός, ηλεκτρονικός αθλητισμός (e-sports), εργασιακός αθλητισμός, άλλες διατάξεις για τον εκσυγχρονισμό της αθλητικής νομοθεσίας και λοιπές διατάξεις».

Μετά την πρόσφατη εκτεταμένη τροποποίηση του ΠΚ χωρίς καμία διαβούλευση, με την οποία περιορίστηκαν θεμελιώδεις θεσμοί και δικαιώματα, όπως η υφ’ όρον απόλυση, οι αυτοδίκαιες αναστολές, κατέστη η ισόβια κάθειρξη μοναδική ποινή για μεγάλο αριθμό αδικημάτων, καταλύθηκε το δικαίωμα του κατηγορούμενου να ελέγχει τη διαδικασία λήψης γενετικού υλικού σε αυτόφωρα αδικήματα κ.ά., αυτή τη φορά στο στόχαστρο της κυβέρνησης μπήκε η αναστολή εκτέλεσης ποινών.

Με το άρθρο 72 ν. 4908/2022, τροποποιήθηκε η παρ. 3 του άρθρου 187 ΠΚ και διευρύνθηκε η τυποποίηση του εγκλήματος της «συμμορίας» (σύσταση οργάνωσης και συμφωνίας δύο τουλάχιστον προσώπων για την από κοινού τέλεση πλημμελημάτων) ώστε να περιλαμβάνει και αδικήματα που στρέφονται κατά της προσωπικής ελευθερίας, της ιδιοκτησίας ή της περιουσίας (πέραν δηλαδή των εννόμων αγαθών της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας, της ανηλικότητας). Παράλληλα, προστίθεται στο άρθρο παρ. 6 σύμφωνα με την οποία «6. Στις περιπτώσεις καταδίκης για αξιόποινες πράξεις του παρόντος άρθρου, καθώς και για τα συναφή αδικήματα που συνεκδικάστηκαν με την ίδια απόφαση, η ποινή δεν αναστέλλεται ούτε μετατρέπεται με κανέναν τρόπο, τυχόν δε ασκηθείσα έφεση δεν έχει αναστέλλουσα ισχύ.»

Οι νέες αυτές διατάξεις δεν υπαγορεύονται από κάποια κοινωνική αναγκαιότητα και καμία σχέση δεν έχουν με την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας, ή μορφών σοβαρού οργανωμένου οργανωμένου εγκλήματος. Πρόκειται για επικίνδυνη και δυσανάλογη διεύρυνση των διατάξεων για τις οποίες ο ποινικός νομοθέτης επιφυλάσσει την πλέον αυστηρή μεταχείριση, πέρα από έννομα αγαθά όπως είναι η ζωή και σε αυτά όπως η περιουσία.  Αλλά το κυριότερο, με τις νέες διατάξεις, ακόμη και στην περίπτωση από κοινού τέλεσης πλημμελημάτων που θίγουν την περιουσία ή ιδιοκτησία τρίτων αποκλείεται πλέον η χορήγηση αναστολής εκτέλεσης ποινής κατ’ άρθρο 99 ΠΚ, η μετατροπή της ποινής σε κοινωφελή εργασία, και το ανασταλτικό αποτέλεσμα της έφεσης.

Η κυβέρνηση διολισθαίνει διαρκώς σε μια εργαλειακή αντιμετώπιση του ποινικού δικαίου με διαρκείς αντιδραστικές παρεμβάσεις εντασσόμενες στην πολιτικής της ατζέντα του «Νόμου και της τάξης». Η διαρκής αυστηροποίηση, η επέκταση των ποινών δεν είναι παιχνίδι στα χέρια της κυβέρνησης και της επιδίωξής της να τροφοδοτεί ένα αντιδραστικό ή ακροδεξιό ακροατήριο. Ο ποινικός προσανατολισμός να «γεμίσουν οι φυλακές» αποτελεί σοβαρή οπισθοδρόμηση, είναι αντιεπιστημονικός και πολύ μακριά από τις σύγχρονες αντιλήψεις περί σωφρονισμού. Και βέβαια είναι απρόσφορος, αφού η πραγματικότητα έχει αποδείξει ότι όχι μόνο δεν περιορίζει την όποια εγκληματικότητα, αλλά αντίθετα, δημιουργεί μόνο περιθωριοποίηση και κοινωνικά αδιέξοδα.

Ο φυσικός Δικαστής με βάση τις κάθε φορά περιστάσεις θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα αξιολόγησης των περιστάσεων και χορήγησης αναστολής και όχι να δεσμεύεται από δυσανάλογες, αδιάκριτες και σιδηρόφραχτες διατάξεις.

Η κυβέρνηση άλλωστε έχει από καιρού αποκαλύψει τους πραγματικούς σκοπούς της ποινικής της υστερίας και ήδη διαφημίζει ότι οι νέες διατάξεις είναι φωτογραφικές για την αντιμετώπιση πράξεων που συνδέονται με διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες. Το να μην είναι δυνατό να χορηγηθεί αναστολή εκτέλεσης ποινής για πλημμελήματα που αφορούν σε υλικές ή περιουσιακές ζημιές και μάλιστα αδιάκριτα είναι ήδη από μόνο του δυσανάλογο. Αλλά είναι ακόμη περισσότερο επικίνδυνο υπό το φως