Ο υποβιβασμός του Εργοτέλη από τη χούντα

Επίκαιρο, και λόγω εποχής, απόσπασμα από την εκπομπή "έρευνα" του Παύλου Τσίμα, που προβλήθηκε το καλοκαίρι του 2010. Μιλάει και ο εξαιρετικός και πολύ αγαπητός συνταξιούχος συνάδελφος, Μανόλης Φαρσάρης, που ήταν επί σειρά ετών δικηγόρος του Δήμου Ηρακλείου (την εποχή εκείνη ο Δήμος Ηρακλείου είχε μόνο δύό δικηγόρους, το Μανόλη Φαρσάρη και το Μαρίνο Σμπώκο, άξιοι και αγαπητοί και οι δύο). Και ακολουθεί ραδιοφωνική συνέντευξη και πάλι του Μανόλη Φαρσάρη το 2013 στην Αλέκα Ζουμή στο σταθμό "στο κόκκινο"

Ντουρνεράκια - Dunje Ranke (του Χρήστου Παναγιωτακόπουλου)

(αναδημοσίευση από το "ρεμπέτικο φόρουμ") https://rembetiko.gr/t/%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BD%CE%B5%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B9%CE%B1-dunje-ranke/37030

Σχόλιο: Τα "ντουρνεράκια" του Μουντάκη ήταν ένα τραγούδι που το αγάπησα από την πρώτη στιγμή που το άκουσα όταν ήμουν μαθητής, με παραξένευε όμως πάντα επειδή το τραγούδι αλλά και κάθε κουπλέ δεν τέλειωνε στην τονική συγχορδία, όπως συνηθίζεται στην ελληνική μουσική, αλλά στη συγχορδία της δεύτερης βαθμίδας, από όπου επανερχόταν αμέσως μετά στην τονική, δηλαδή μια τεχνική καθαρά σερβική. Για αυτό το λόγο πάντα έλεγα ότι μάλλον επρόκειτο για σερβικό δάνειο, ίσως από τους βαλκανικούς πολέμους, όπου πολεμήσαμε μαζί με τους σέρβους (το "εχθροί" που λέει το άρθρο είναι λάθος). Ακούστε προσεκτικά τη σέρβικη εκτέλεση και θα καταλάβετε πως προέκυψαν οι ελληνικοί στίχοι: στους σέρβικους στίχους ακούγεται καθαρά σα να λέει "σε λένε ντουρνεράνκιε" και μετά "ντου και καραμάνκιε (κάτι σαν παλαμάκια δηλαδή)
Οι στίχοι του σέρβικου τραγουδιού, με τίτλο Φρέσκο Κυδώνι (είναι κυκλικός χορός) και η μετάφρασή τους στα αγγλικά και από εκεί στα ελληνικά:

 Idi kući, obuci se, lele, dunje ranke. 2x

Dunje ranke, dunje ranke, kruške karamanke. 2x

Opet dođi, kolo vodi, lele, dunje ranke. 2x
Dunje ranke, dunje ranke, kruške karamanke. 2x

Go home, dress yourself, lele*, fresh quince, (2x)
Πήγαινε σπίτι και ντύσου, όι, φρέσκο κυδώνι
Fresh quince, fresh quince, pears karamanke**. (2x)
φρέσκο κυδώνι, φρέσκο κυδώνι, και αχλάδι741

Come again and lead the dance, lele fresh quince, (2x)
Γύρνα και πιάσε το χορό, όι, φρέσκο κυδώνι
Fresh quince, fresh quince, pears karamanke**. (2x)
φρέσκο κυδώνι, φρέσκο κυδώνι και αχλάδι. 

 Το άρθρο αυτό, που είναι εξαιρετικά εμπεριστατωμένο, λύνει κάθε σχετική απορία. Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε έλληνες, σέρβους και λοιπούς εορτάζοντες !!!!
 .......................
 Και υπάρχουν και τα Ντουρνεράκια, χασαποσερβικοειδής χορός μ’ ένα συγκεκριμένο τραγούδι που μιλάει μέσα για Σέρβους και σέρβικη γλώσσα, παίζεται σήμερα κυρίως στην Κρήτη (αλλά παλιότερα και αλλού), για τον οποίο υπάρχουν κάτι αφηγήσεις ότι τον έμαθαν Έλληνες από Σέρβους σε κάποιο πόλεμο όπου συναντήθηκαν (ως εχθροί μάλιστα, νομίζω!), παρόλο που σίγουρα το ορίτζιναλ σέρβικο μάλλον θα απείχε αρκετά από τα Ντουρνεράκια που ξέρουμε σήμερα. Και όμως δεν απέχει καθόλου το τραγούδι! Ονομάζεται Dunje Ranke (φρέσκο κυδώνι), που μάλλον παραφράστηκε στα δικά μας “ντουρνεράκια” και είναι ένα παιδικό παραδοσιακό σέρβικο τραγούδι. Εδώ είναι τα “Ντουρνεράκια”: *Και εδώ είναι το Dunje Ranke: Η ομοιότητα στην μελωδία είναι προφανής! Απ’ όσο βρήκα το χορεύουν κυκλικά και αυτό (kolo) και συνηθίζεται να χορεύεται από παιδάκια.Πάντως βρήκα και αυτή την παλιά ηχογράφηση του 1927 που στο YouTube έχει τίτλο Φουρνεράκια/Ντουρνεράκια/Dunje Ranke με τον Σωτήρη Στασινόπουλο. Για τον οποίο έχουμε συζητήσει παλαιότερα εδώ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι ο Στασινόπουλος είναι από το χωριό Στρέζοβα (Δάφνη, Αχαΐας) το οποίο έχει σέρβικο όνομα… Λέτε από εκεί να είναι η επιρροή (καθώς είναι αρκετά παλιός) ή μήπως είναι απλά σύμπτωση; Ανάμεσά τους και ο μοναδικός, μετέπειτα, τραγουδιστής δημοτικών τραγουδιών στην Αμερική, Σωτήρης Στασινόπουλος, που γεννήθηκε το 1880 στη Στρέζοβα(σήμερα Δάφνη) της περιοχής Ντάρα Αχαΐας, κοντά στα Καλάβρυτα, όπου ακόμα τον αποκαλούν με τα παρατσούκλια του: Σκέντζος ή Χαρδαβέλλας.

https://www.imerodromos.gr/ellas-ellinon-fasiston/

Νέος Ποινικός Κώδικας: Ένα βήμα μπρος, δύο βήματα πίσω (του Κώστα Παπαδάκη)

(αναδημοσίευση από την ίσκρα 13.3.2019)

– ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΑ,

–  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΓΙΑ ΠΛΗΜΜΕΛΗΜΜΑΤΑ,

– ΚΑΘΟΛΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ,

– ΔΙΩΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ

– ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ, ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

1) ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
Αναρτήθηκε πριν λίγες μέρες και δόθηκε στη δημοσιότητα για διαβούλευση το σχέδιο Ποινικού Κώδικα που καταρτίστηκε από τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του Υπουργείου Δικαιοσύνης που έχει συγκροτηθεί από το 2015.
Πρόκειται για ένα νομοθέτημα που περιέχει αναμφισβήτητα εντυπωσιακά θετικές, αλλά και κραυγαλέα αρνητικές η ανεπίκαιρες ρυθμίσεις. Οι θεμελιώδεις αντιφάσεις που διαπερνούν τις κατευθύνσεις τους είναι εύκολα ορατές.
Σε κάθε περίπτωση πάντως είναι η μεγαλύτερη σε έκταση και στόχους μεταρρύθμιση που επιχειρείται από την 1-1-1951, αν και τέθηκε σε ισχύ με το τότε περιεχόμενό του ο Ποινικός Κώδικας αυτός αφού τουλάχιστον 170 από τα 463 άρθρα του καταργούνται και λιγότερα από 30 καινούργια προστίθενται.
Για αυτό είναι άδικη και αυθαίρετη η αξίωση ολοκλήρωσης της διαβούλευσης μέχρι τις 27/3/2019, δηλαδή σε χρονικό διάστημα μικρότερο των τριών εβδομάδων, όταν η νομοπαρασκευαστική επιτροπή είχε την πολυτέλεια της σχεδόν τετραετούς (!!!) ενασχόλησης και βρήκε και έτοιμο με πολλές όμοιες προβλέψεις παλιότερο νομοσχέδιο Π.Κ. από την νομοπαρασκευαστική του 2011, το οποίο δεν είχε τελικά προωθηθεί.
Το κείμενο αυτό αποτελεί μια πρώτη προσέγγιση στο περιεχόμενό του με σύντομες απόψεις και σχόλια, χωρίς να διεκδικεί σε καμία περίπτωση χαρακτηριστικά πληρότητας, κάτι που θα προϋπέθετε πολυήμερη ενασχόληση, κάτι που όμως δεν θα υπηρετούσε την ανάγκη της άμεσης και επίκαιρης προβολής των σχολίων και των απόψεων που ακολουθούν.
Μεθοδολογικά θα προηγηθούν ορισμένες γενικές παρατηρήσεις που αποτυπώνουν τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του νέου σχεδίου του Ποινικού Κώδικα, ακολουθεί ο κατ’ άρθρον σχολιασμός ορισμένων από τα κεφάλαιά του και το κείμενο κλείνει με συμπεράσματα και κατευθύνσεις.
Είναι αυτονόητο ότι συνολική εκτίμηση του επιχειρούμενου έργου της Κυβέρνησης στον χώρο του Ποινικού Δικαίου δεν μπορεί να γίνει αποσπασματικά και μόνο από τον Ποινικό Κώδικα όσο και αν αναμφίβολα αποτελεί το σημαντικότερο από τα σχετικά νομοθετήματα αφού αφενός αυτό ορίζει και τυποποιεί αδικήματα και αφετέρου προβλέπει ποινές, αλλά με συνεκτίμηση και του νέου σχεδίου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για το οποίο τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσει άλλη αντίστοιχη

Ο ίλιγγος των ποινικών μεταρρυθμίσεων (του Δημήτρη Σαραφιανού)

Ο ΙΛΙΓΓΟΣ ΤΩΝ ΠΟΙΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ

Η μεταρρύθμιση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας είναι προσανατολισμένη προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Μείωση των ποινών σε αρκετές περιπτώσεις και εξορθολογισμός με την κατάργηση ποινικών αδικημάτων από τη μια, διατήρηση όμως από την άλλη και αναβάθμιση του σημαντικότερου τμήματος του μετεμφυλιακού ποινικού οπλοστασίου που ποινικοποιεί την κινητοποίηση και τη διαμαρτυρία. Ευμενέστερη μεταχείριση των διοικητών νομικών προσώπων του ευρύτερου δημοσίου τομέα και εισαγωγή θεσμών συνδιαλλαγής που επιτρέπουν στους εγκληματίες του λευκού κολάρου να αποφεύγουν τη φυλακή από τη μια, υποχρεωτική φυλάκιση από την άλλη για όσους καταδικασθούν σε πλημμελήματα άνω των 3 ετών.  Κατάργηση αδικημάτων με ρατσιστικό κίνητρο και παρεμβάσεις (κατ’ αποτέλεσμα) υπέρ των κατηγορουμένων στη δίκη της Χρυσής Αυγής από τη μια, επέκταση και αυστηροποίηση της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας από την άλλη. Και τέλος εισαγωγή θεσμών που καθιστούν κυριαρχικό τον ρόλο του Εισαγγελέα σε συνδυασμό με πλήθος ιδιωνύμων που προστατεύουν τους δικαστές από αντιδράσεις (167§2, 168^Α)  και αναδεικνύουν το φόβο τους απέναντι στην κοινωνία με δεδομένο ότι δεν έχουν τελεσθεί μέχρι σήμερα τέτοια αδικήματα.

Μεταξύ των προβληματικών διατάξεων του νέου συστήματος περιλαμβάνονται:

Κατάργηση τόσο της δυνατότητας αναστολής των ποινών, όσο και της δυνατότητας μετατροπής τους σε χρηματικές για όσους καταδικασθούν σε ποινές άνω των 3 ετών για διάπραξη πλημμελήματος. Ο καταδικασθείς οφείλει να εκτίσει τουλάχιστον το 1/10 της ποινής του πριν μπορέσει να ζητήσει την μετατροπή της ποινής σε παροχή κοινωφελούς εργασίας. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα: όποιος τελεσίδικα καταδικασθεί για διακεκριμένη αντίσταση, χωρίς ελαφρυντικά, ήτοι ότι αντιστάθηκε στις αστυνομικές αρχές, κρατώντας επικίνδυνα αντικείμενα –καδρόνι π.χ.- ή ότι αντιστάθηκε από κοινού με άλλους, οδηγείται αυτομάτως στη φυλακή. Είναι πολύ συχνό να σχηματίζεται από τις αστυνομικές αρχές δικογραφία για αντίσταση σε βάρος όποιου υποστεί σωματικές βλάβες από αστυνομικούς, ακριβώς για να προκαταλάβουν μια μήνυση σε βάρος τους. Άρα όποιος στοχοποιηθεί από την αστυνομία πάει στη φυλακή που όλοι γνωρίζουμε ότι αποτελεί  σχολείο εγκλήματος και αποθήκη ψυχών. Πρόκειται για απαράδεκτη διάταξη που πρέπει να αποσυρθεί άμεσα και να επανέλθει η δυνητική αναστολή της ποινής, καθώς και να εισαχθεί υποχρεωτική μετατροπή της ποινής σε κοινωφελή εργασία.

Οχι μόνο δεν καταργούνται τα μετεμφυλιακά αδικήματα της στάσης, της διατάραξης κοινής ειρήνης,

1821: Ποιοι «όλοι μαζί», βρε ζαγάρια; (του Νίκου Μπογιόπουλου)

(αναδημοσίευση από τον ημεροδρόμο)

(Σχόλιο: πολλά σημαντικά στοιχεία για την αλήθεια του '21, όπως προκύπτει από τα γραπτά κείμενα, μπορείτε να βρείτε στα σημαντικά βιβλία του συνταξιούχου συναδέλφου, Θεόδωρου Παναγόπουλου, "Τα ψιλά γράμματα της ιστορίας", "Όλα στο φως" και "Ο φυλακισμένος του Ιτς Καλέ")

«Ό,τι ξέρουμε για το 1821 μοιάζει με αντεστραμμένο είδωλο στον καθρέφτη. Υπάρχουν δύο ‘21, αυτό των αρχόντων, των Φαναριωτών και της επίσημης διπλωματίας και αυτό του λαού και των προοδευτικών ανθρώπων όλου του κόσμου…» 

(Δ. Φωτιάδης, από την ιστορική μονογραφία«ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ»)

   Πώς γίνεται η Καλαμάτα να έχει απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό στις 23 Μάρτη του 1821, αλλά να γιορτάζουμε την έναρξη της Επανάστασης στις 25 Μάρτη;
   Η απάντηση είναι απλή: Έπρεπε ο ξεσηκωμός να εγκιβωτιστεί σε ένα σχήμα που θα εξυπηρετούσε τους επί τουρκοκρατίας εξουσιαστές του λαού που παρέμειναν τέτοιοι και μετά την Επανάσταση. Ανάμεσά τους οι σεβάσμιοι δεσποτάδες της εποχής. Κι αφού οι τελευταίοι δεν είχαν να επιστρατεύσουν τίποτα άλλο για να οικειοποιηθούν την Επανάσταση, επιστράτευσαν την Παναγία.
   Ήταν 17 ολόκληρα χρόνια μετά την Επανάσταση, με διάταγμα του 1838, που ως εθνική γιορτή ορίστηκε η μέρα του Ευαγγελισμού ώστε το ιερατείο να καμώνεται ότι ευλόγησε τον ξεσηκωμό…
   Η αλήθεια, βέβαια, είναι ελαφρώς διαφορετική: Η σημαία της επανάστασης πρωτοσηκώθηκε από το λαογέννητο ηγέτη και δολοφονημένο αργότερα από τους πρόκριτους, Παναγιώτη Καρατζά, στην Πάτρα στις 21 Μάρτη. Όσο για τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, που όπως επιβεβαιώνουν τα απομνημονεύματά του απλώς… απουσίαζε, θυμήθηκε να «ευλογήσει» τα όπλα μόνο αφότου η Επανάσταση είχε ξεσπάσει και επιβληθεί.
   Και τούτο συνέβη γιατί ο λαός (ανάμεσά του και ο λαϊκός κλήρος) δεν άκουσε τις «νουθεσίες» του ραγιαδισμού ούτε τις φοβέρες των φορέων του. Αυτοί, οι δεύτεροι, αντί του «Ελευθερία ή θάνατος» είχαν άλλη αντίληψη:

Η ιστορία δε θυμάται τους “ρεαλιστές” αλλά τους επαναστάτες – Μερικές σκέψεις για την επανάσταση του 1821

(αναδημοσίευση από την "κατιούσα")

24-03-2019

Ο Ρήγας Φεραίος που ονειρεύτηκε την επανάσταση κι ο Παπαφλέσσας που την «εκβίασε», δεν είχαν «ίχνος» ρεαλισμού. Είχαν όμως δίκιο κι απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαό. Kι η ιστορία δε «θυμάται» ποτέ τους «ρεαλιστές». Το ίδιοι κι οι λαοί. Αλλά «θυμάται» και τιμά τους «τρελούς». Τους επαναστάτες.

Μάνος Δούκας

Ρεαλισμός και 1821… Νομιμότητα και 1821… Βία και 1821… “Όλοι μαζί” και 1821… Κάθε φορά που κοντεύει μια τέτοιου μεγέθους εθνική επέτειος, αναγκαστικά ο καθένας κάνει τις σκέψεις του. Έτσι κι εγώ τις δικές μου.
1. Ο «ρεαλισμός» ποτέ δε «γράφει» ιστορία. Ποτέ δεν αλλάζει την κατάσταση. Ο Ρήγας Φεραίος που ονειρεύτηκε την επανάσταση κι ο Παπαφλέσσας που την «εκβίασε», δεν είχαν «ίχνος» ρεαλισμού. Είχαν όμως δίκιο κι απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαό. Kι η ιστορία δε «θυμάται» ποτέ τους «ρεαλιστές». Το ίδιοι κι οι λαοί. Αλλά «θυμάται» και τιμά τους «τρελούς». Τους επαναστάτες.
2. Η ιστορία δε γράφεται με «διαπραγματεύσεις» και «διαλόγους». Η ιστορία όλων των λαών του κόσμου και πάνω απ’ όλα των Ελλήνων, αυτό δείχνει. Ο Κολοκοτρώνης δεν πήγε σε «διάλογο» στα Δερβενάκια. Κι ο Διάκος δεν πήγε για «διαπραγματεύσεις» στην Αλαμάνα. Η κατάληψη της Τρίπολης από τον Κολοκοτρώνη δεν ήταν «διαλλακτικότητα» και «εποικοδομητικός διάλογος».
3. Η ιστορία δε γράφεται μέσα στα πλαίσια της όποιας «νομιμότητας» της εκάστοτε εξουσίας. Τότε «νόμος» ήταν ό,τι έλεγε ο Σουλτάνος κι ο Μέτερνιχ. Όλοι οι αγωνιστές του 1821 ήταν λοιπόν τότε… «παράνομοι». Ποτέ η ιστορία δεν προχώρησε μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας της παλιάς τάξης, αλλά προχώρησε «σκίζοντας» τους νόμους και τις συμφωνίες των μεγάλων και των ισχυρών και βάζοντας «νέο δίκαιο», σύμφωνο με τα συμφέροντα των ανθρώπων, με τις ανάγκες της κοινωνίας και με τα βήματα της ιστορίας. Κι αυτή η αέναη διαδικασία δε θα σταματήσει ποτέ.

Λάμπρος Σπυριούνης (1952 - 2018) : με την ευκαιρία της σημερινής ημέρας της ποίησης

Με την ευκαιρία της σημερινής ημέρας της ποίησης. Ένα πανέμορφο,

ευαίσθητο και πολύ ζωντανό ποίημα του φίλου δικηγόρου, Λάμπρου

Σπυριούνη, που μας άφησε πρόσφατα, στις 8 Οκτωβρίου 2018. Η χρήση και η

εκφορά των λέξεων, η επινόηση νέων και αθυσαύριστων, τα φανερά και

μυστικά νοήματα με τη βροντερή΄βαθειά φωνή και το διαπεραστικό βλέμμα

του. Ποιητής ποινικολόγος .... παράδοξη συνύπαρξη στο ίδιο μυαλό και σώμα. Οι απουσίες επισημαίνονται και υπογραμμίζονται από το χρόνο ......

Την περασμένη Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2019, ο Μανδραγόρας διοργάνωσε μια

εξαιρετικά επιτυχημένη εκδήλωση προς τιμή του Λάμπρου στο αίθριο της

Στοάς του Βιβλίου στην Πεσμαζόγλου.

Για τη σημερινή Παγκόσμια Μέρα Ποίησης

Από Iskra 21/03/2019

“Η ποίησις είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου” (Ανδρέας Εμπειρίκος).

Αποτελώντας έμπνευση του Έλληνα ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, η Παγκόσμια Μέρα Ποίησης ανακηρύχθηκε από τη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι, το 1999, και ορίστηκε για τις 21 Μαρτίου. Την πρώτη μέρα της Άνοιξης.

Είναι χαρακτηριστικό το σκεπτικό της σχετικής απόφασης, που αναφέρεται στην ποίηση ως “μια τέχνη που βοηθά την κοινωνία να βρει και να ισχυροποιήσει την ταυτότητά της. Οι πολύ δημοφιλείς ποιητικές αναγνώσεις μπορεί να συμβάλουν σε μια επιστροφή στην προφορικότητα και στην κοινωνικοποίηση του ζωντανού θεάματος και οι εορτασμοί μπορεί να αποτελέσουν αφορμή για την ενίσχυση των δεσμών της ποίησης με τις άλλες τέχνες και τη φιλοσοφία, ώστε να επαναπροσδιοριστεί η φράση του Ντελακρουά “Δεν υπάρχει τέχνη χωρίς ποίηση”».
Ή, όπως είπε στην ομιλία του κατά την απονομή του Βραβείου Νόμπελ, ο Γιώργος Σεφέρης, “πιστεύω πως τούτος ο σύγχρονος κόσμος όπου ζούμε, ο τυραννισμένος από το φόβο και την ανησυχία, τη χρειάζεται την ποίηση. Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα – και τι θα γινόμασταν, αν η πνοή μας λιγόστευε;”.

Συμφωνία Κυβέρνησης-Τραπεζών για τα κόκκινα δάνεια: Να τελειώνουμε με τον ν.Κατσέλη Από

Δημήτρης Σαραφιανός

 15/02/2019

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είδαν χθες το φως της δημοσιότητας με τους ανάλογους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, κυβέρνηση και τράπεζες συμφώνησαν να κλείσουν κάθε πόρτα σωτηρίας για τους δανειολήπτες.

Αυτοί που θα έπρεπε να πανηγυρίζουν είναι βέβαια οι τραπεζίτες, καθώς:

1. Φαίνεται ότι καταργείται πλήρως η προστασία που προσέφερε ο νόμος Κατσέλη, ο οποίος θα αντικατασταθεί από ένα σύστημα ηλεκτρονικού εξωδικαστικού συμβιβασμού, όπως αυτός που ισχύει σήμερα για τις επιχειρήσεις και ο οποίος εξαρτούσε τη ρύθμιση των δανείων από τη συμφωνία των ίδιων των τραπεζών. Με άλλα λόγια βγάζουμε από τη μέση τον κατ’αρχήν ανεξάρτητο τρίτο δικαστή και αναθέτουμε στις ίδιες τις τράπεζες να κουρεύουν τα δάνεια. Βέβαια οι σχετικές ανακοινώσεις συνοδεύονται από διαβεβαιώσεις ότι ο εξωδικαστικός μηχανισμός έχει βελτιωθεί και από κει που μόνο ένα πολύ μικρό μέρος των επιχειρήσεων κατάφεραν να κουρεύουν τα δάνεια τους πλέον πάνω από 1600 επιχειρήσεις το έχουν πετύχει. Ουδέν ψευδέστερο. Σε αυτό το νούμερο

«Έφυγε» από τη ζωή ο θρυλικός τερματοφύλακας Γκόρντον Μπανκς

(αναδημοσίευση από την ίσκρα και το spor fm)

Ο θρυλικός "κινέζος", που υπεράσπισε την εστία της Αγγλίας σε δύο εμβληματικά και αξέχαστα Μουντιάλ : το 1966 στο Λονδίνο (παγκόσμια πρωταθλήτρια η Αγγλία), και το 1970 στο Μεξικό (παγκόσμια πρωταθλήτρια η Βραζιλία, με τον Μπανκς να κάνει τη λεγόμενη "απόκρουση του αιώνα" στην κεφαλιά του Πελέ - δες στο τέλος του βίντεο που ακολουθεί και θαυμάστε και την υπέροχη μουσική υπόκρουση !!!). Γράφηκε ότι ο ίδιος ο Μπανκς θεωρούσε πιο δύσκολη την απόκρουση στο πέναλτι του Τζεφ Χαρστ, την οποία μπορείτε να δείτε στο 2.29, γιατί πέφτει δεξιά και αποκρούει με το αριστερό χέρι. Εντυπωσιακό !!! Πολύ εντυπωσιακή για εμένα όμως ήταν και η απόκρουση που κάνει εκτός θέσης και μπορείτε να τη δείτε στο 0.38. !!!!

12/02/2019

Ένας από τους κορυφαίους γκολκίπερ όλων των εποχών, ο Γκόρντον Μπανκς, απεβίωσε στα 81 του.

Ο σπουδαιότερος τερματοφύλακας που ανέδειξε ποτέ το αγγλικό ποδόσφαιρο και ένας από τους καλύτερους όλων των εποχών δεν είναι πλέον εν ζωή. Ο λόγος για τον Γκόρντον Μπανκς, που απεβίωσε σε ηλικία 81 ετών, μετά από πολλά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια.
Ο εκλιπών είχε κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο με την Αγγλία το 1966, ενώ το 1970 έκανε τη λεγόμενη απόκρουση του αιώνα σε κεφαλιά του Πελέ απέναντι στην μετέπειτα πρωταθλήτρια κόσμου Βραζιλία.
Αγωνίστηκε με το εθνόσημο 73 φορές, από το 1963 μέχρι το 1972, ενώ σε συλλογικό επίπεδο υπερασπίστηκε τις εστίες των Τσέστερφιλντ, Λέστερ, Στόουκ, Φορτ Λόντερντεϊλ και Σεντ Πάτρικ.
Το 1972 επιστρέφοντας από προπόνηση της Στόουκ είχε ένα ατύχημα με το αυτοκίνητό του που του προκάλεσε σοβαρά τραύματα στο πρόσωπο. Του έγιναν περίπου 300 ράμματα και οι γιατροί δεν κατάφεραν να σώσουν το δεξί του μάτι, κάτι που του στοίχισε τελικά και το τέλος της καριέρας του.
*Πηγή: sport-fm.gr

Gordon Banks, Banks of England [Best Saves]

Φάκελος υπερταμείου : "τι είναι η πατρίδα μας;" - μια μόνο αίτηση ακύρωσης ασκήθηκε στην ανατολική Κρήτη !!!

Δικαστικό Μέγαρο και Περιφέρεια

Στο γνωστό ομότιτλο ποίημά του ο Ιωάννης Πολέμης έγραψε ότι πατρίδα μας είναι και οι κάμποι, και τα  βουνά, και τα ακριγιάλια και τα νησιά, και η  κάθε στεριά, και τα ερειπωμένα ένδοξα αρχαία μνημεία, και όλα αυτά, που "κράζουν μέσα μας ΕΜΠΡΟΣ ΠΑΙΔΙΑ !!!!" (βλ. ολόκληρο το ποίημα στο τέλος της ανάρτησης). 

Ενετικά Τείχη, γήπεδο Εργοτέλη, τάφος Καζαντζάκη, κηποθέατρο Χατζηδάκη

Όλα αυτά που αποτελούν, κατά τον ποιητή, και θα έπρεπε να αποτελούν και για εμάς την πατρίδα μας,  ξαφνικά μάθαμε ότι η κυβέρνηση τα εκχώρησε ξαφνικά και κρυφά στο υπερταμείο, με βάση μια έκθεση που ετοίμασε μια επιτροπή που έφτιαξε ο Τσακαλώτος πριν ένα χρόνο. Και βάλανε μέσα και τα αρχαία, και τα κοινόχρηστα, και ας το απαγορεύει ο νόμος. Η επιτροπή έκανε την ανήξερη. Μετά από τις αντιδράσεις του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, η κυβέρνηση υποσχέθηκε ότι θα αφαιρέσει τις αρχαιότητες.  Τίποτε έχει γίνει όμως μέχρι στιγμής (βλ. αναρτήσεις που ακολουθούν).

Κνωσσός (κεντρικός αρχαιολογικός χώρος)

Και ο κόσμος, κατά το "δόγμα του σοκ", απαθής τα παρακολουθούσε και αυτά. Και όλοι οι έλληνες και όλοι οι φορείς και οι συλλογικότητες άφησαν και αυτόν τον αγώνα σε όποιον θα είχε το ενδιαφέρον να αντιδράσει. Το ίδιο συνέβη άλλωστε και με το πάρκο Γεωργιάδκη. Προσωπικά (δυστυχώς αναγκάζομαι να μιλήσω σε πρώτο πρόσωπο), ενεργώντας και ως άτομο, αλλά και πολιτικά, ως μέλος της Γραμματείας της ΛΑ.Ε., και επιστημονικά ασχολήθηκα εξ αρχής το θέμα, και έκανα έρευνα στο Κτηματολόγιο, ελέγχοντας όλους τους 178 ΚΑΕΚ της πόλης μας που περιλαμβανόταν στο ΦΕΚ, με την πολύτιμη βοήθεια των συνεργατών του γραφείου μου, της δικηγόρου, Μαρίας Φραντζικινάκη, και της γραμματέως μου, Μαίρης Κουγιουμουτζάκη. Έκανα σχετικές αναλυτικές αναρτήσεις στο blog και στο facebook, οι οποίες ευαισθητοποίησαν έναν εξαιρετικά μικρό αριθμό συναδέλφων, που προσφέρθηκαν να συνεργαστούμε στη συγγραφή μια αίτησης ακύρωσης. Και αυτών τα ονόματα θέλω να αναφέρω, ελπίζοντας ότι τα θυμάμαι όλα: ήταν ο Μανόλης Περαντωνάκης, η Ελένη Πεδιαδιτάκη, ο Μανόλης Ανδρουλακάκης, ο Στεπάν Βακιρτζιάν. και βεβαίως η Μαρία Φραντζικινάκη και η σύζυγός μου, Στέλλα Παλαιολόγου. Δυστυχώς λόγω πίεσης χρόνου μπόρεσα να πάρω τη βοήθεια μόνο των τριών τελευταίων. Πολύτιμη ήταν και η επί του θέματος ανταλλαγή απόψεων με το φίλο, συναγωνιστή και συνάδελφο των Αθηνών, Δημήτρη Μπελαντή, ο οποίος μαζί με το γραφείο του καθηγητή Χρυσανθάκη είχαν αναλάβει τη άσκηση όμοιας αίτησης ακύρωσης για λογαριασμό του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, αλλά και του ανυπότακτου αγωνιστή Δημάρχου Πάτρας, Κώστα Πελετίδη (ΚΚΕ) και κάποιων άλλων δημάρχων. Επίσης πολλές πληροφορίες πήρα και από το δημοσίευμα της Λίλιαν Δαφερμάκη στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ σχετικά με τα ακίνητα αυτά, καθώς η έγκριτη δημοσιογράφος έδινε αναλυτικές πληροφορίες και για κάποια ακίνητα, τα οποία μου είχαν διαφύγει. Ομως παρόλα τα παραπάνω, παρά το δεύτερο δημοσίευμα της Λίλιαν Δαφερμάκη, που αναφερόταν στην αδιαφορία των Ηρακλειωτών να υπερασπίσουν τα μνημεία τους, παρά την συνεντεύξεις του Προέδρου του ΔΣΗ, Άρη Ροζάκη, σχετικά με το μίσθωμα που πιθανόν θα κληθεί να πληρώνει στο υπερταμείο το Δημόσιο για τη χρήση των Δικαστηρίων του Ηρακλείου, και παρά τη δική μου απεύθυνση σε κάποια σωματεία που έχουν έννομο συμφέρον να ζητήσουν την ακύρωση της απόφασης, ουδείς έλαβε τον κόπο να κινηθεί κατά της απόφασης αυτής, είτε νομικά, είτε κινηματικά. Υπενθυμίζω ότι σε παρόμοιες δίκες επιβάλλεται να ταυτόχρονη και συντονισμένη χρήση και των δύο αυτών τρόπων άμυνας.

Ο μόνος δρόμος που μου απέμεινε ήταν η άσκηση αίτησης ακύρωσης στο όνομά μου, ατομικά, αλλά και ως μέλους του Δ.Σ.Η., και του Γ.Σ. Ο ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ, ζητώντας την προστασία των αρχαίων μνημείων και των κοινόχρηστών και εκτός συναλλαγής πραγμάτων που είναι ακταχωρισμένα στο Κτηματολόγιο Ηρακλείου, και η κυριότητά τους μεταβιβάσθηκε στο υπερταμείο. Η αίτηση κατατέθηκε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου στην εκπνοή της σχετικής προθεσμίας (αριθμός κατάθεσης δικογράφου 6446/5.11.2018), και η εκδίκασή της ήδη έχει προσδιοριστεί ενώπιον του Δ' Τμήματος του ΣτΕ για τη δικάσιμο της 21.5.2019. Εξ όσων γνωρίζω ουδεμία άλλη αίτησης ακύρωσης κατατέθηκε για τα ακίνητα της Κρήτης, πλην βεβαίως εκείνης του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Στο δικόγραφο της αίτησης ακύρωσης εκτίθενται οι παρακάτω 4 λόγοι ακύρωσης:

1ος λόγος: αναφέρεται στην αντίθεση της προσβαλλόμενης απόφασης στη νομοθεσία που προστατεύει το σύνολο του Ηρακλείου ως αρχαιολογικό χώρο. Πρόκειται για μια εξαιρετική πολυετή δουλειά του Στεπάν Βακιρτζιάν, την οποία μετέφερα σχεδόν αυτούσια όπως μου την έστειλε, στο δικόγραφο, βάσει της οποίας είναι άκυρη οποιαδήποτε πράξη αναφέρεται στο τμήμα του Ηρακλείου που έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος (και είναι όλο το παλιό Ηράκλειο και μέρος του εκτός τειχών) χωρίς να έχει την έγκριση του Υπουργείου Πολιτισμού. Ο ισχυρισμός αυτός προφανέστατα αφορά και στο πάρκο Γεωργιάδη, άλλο ένα τεράστιο θέμα, για το οποίο το Ηράκλειο αδιαφόρησε, πλην των Φυλών του Πάρκου.

2ος λόγος: μεταβιβάζονται ακίνητα που ανίκουν στα εκτός συναλλαγής και τα κοινόχρηστα πράγματα (βλ. σχετικό χαρακτηρισμό στον συνημμένο πίνακα).

3ος λόγος: παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας

4ος λόγος: παραβιάζονται οι διατάξεις της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Παιδιού.

Ο Μάης είναι κοντά, και στο ΣτΕ θα αποκαλυφθούν οι προθέσεις της κυβέρνησης. Οι προθέσεις αυτές είναι καθαρές για όλους όσους δεν ανήκουμε στο κυβερνητικό στρατόπεδο, οι οποίοι με γελοία επιχειρήματα, και ανεξαρτήτως της ειδικότητάς τους (διάβασα τελείως άσχετες αναρτήσεις και άσχετων συλλογικοτήτων, και επαγγελμάτων όπως π.χ. καρδιολόγων) έσπευσαν να πουν, για άλλη μια φορά ότι αδίκως κατηγορείται ο ΣΥΡΙΖΑ.